29. Bölüm

" Aden neden ağlıyorsun?"

'Neden' sorusu bana neden bu kadar saçma gelmişti?

" tamam bu soru çok saçmaydı kızma dur."

Aklımı okumuş gibi bana sorusunun saçma olduğunu söyleyip kendisini düzeltti.

" iyiyim bir şey yok sinirlerim bozuldu sadece." Diye cevap verip geçiştirdim ve göz yaşlarımı sildim.

" bak ben gerçekten çok özür dilerim, bu konuda neden seni seçtiğimi bilmiyorum yani aslında başkasını da seçebilirdim para karşılığında ama..."

" ama?" Diye sordum çünkü çok merak etmiştim, gerçekten de beni neden seçmişti?

" yanlış anlama ben eski kız arkadaşımdan sonra hiç bir kadınla ilişki kurmadım ve kuramadım da, ve bu olaydan sonra sen girdin hayatıma ve ben ilk defa bir kadınla aynı evde yaşamaya başladım ve kendimi sana istemeden yakın hissetmeye başladım. Yani duygusal anlamda değil arkadaş anlamında yanlış anlaşılmasın."

Bunu söylemeyi kendisi de beklemiyor olacak ki, söylediği an pişman olmuş gibiydi. Bende beklemiyordum tabi ve bu cevabından sonra tek kaşım yukarıda ona bakmaya başladım, sizce bu bir üstü kapalı itiraf mıydı?

" bana neden öyle bakıyorsun?" Diye sordu, bakışlarında anlamadığım bir ifade vardı, bu bir endişeydi, demiştim size söylediğinden sonra pişman olmuştu işte. Ona bir adım yaklaşarak konuşmaya başladım.

" siz şu sıralar çok tuhafsınız." Diye lafa girdim ve yüzünü kısık gözlerle incelemeye başladım.

" tuhaf mı? Her zamanki kubilayım işte." Biraz daha yaklaşıp konuşmaya devam ettim.

" yok yok, sizde bir şeyler var her zamanki o soğuk mafya kılıklı o patrondan eser yok şu anda."

" mafya kılıklı mı? Hayır... bir dakika ne saçmalıyorsun hemşire?"

Kubilay benim ona yaklaştığımı fark edip bir adım geriye atarak benden uzaklaştı.

" siz hasta falan olmuşsunuz belli, durun ben bir alnınıza bakayım ateşiniz var mı." Diyerek ona yaklaşıp alnına dokundum ve o irkilip bileğimden tuttu.

" benim bir şeyim yok hemşire, sınırlarını aşıyorsun şu anda. Aşma."

Bileğimi ondan kurtarıp geriye bir adım attım.

" size de iyilik yaramıyor he, ateşiniz var mı diye bakacaktım sadece."

" ateşime neden bakıyorsun?"

"Çünkü sizden buraya kapatıldığımdan beri hiç böyle laflar ve hareketler görmemiştim ve duymamıştım. Demekki mafyalar da iyi bir insan olabiliyormuş."

" ben iyi bir insanım zaten." Buna ister istemez gülesim gelmişti ve aniden geldiği için de tutamadım ve kahkaha atmaya başladım.

" komik olan ne?" Diye sordu bana çatılmış kaşlarıyla, çattığı kaşlarıyla daha komik durduğu için kahkaham şiddetlenmişti.

" hemşire gülmeyi bırak yoksa sonucu hiç hoş olmayacak."

Gülmemin arasından "ne yaparsın?" Dedim ve dediğim gibi de pişman oldum.

" bunu sen istedin." Diyerek beni sırtına aldı ve dış kapıya doğru yürümeye başladı, ağızımdan küçük bir çığlık çıktıktan sonra ona " bırak beni!" Diye bağırmaya başladım, ayaklarımı sallayarak çırpınmaya başladım ama beni yinede bırakmadı.

Çırpınışlarım ona etki bile etmiyordu, dış kapıdan çıktığımızda korumalar bize kocaman gözlerle bakıyordu diğerleri de gülüyordu.

" yalvarırım bırak beni söz bir daha gülmeyeceğim!" Diyerek yalvarmaya başlamıştım ama bu da onda etki etmemişti, bu sefer de sırtını yumruklamaya başlamıştım.

" hemşire fazla zorlama."

" bırakır mısın beni ne olur, özür dilerim bir daha gülmeyeceğim." Kubilay beni Porschenin yanına bıraktığında başım dönmüştü ve ona çatık kaşlarımla bakmaya başlamıştım.

" buna gerek var mıydı şimdik? Rezil oldum senin yüzünden!"

" kime rezil oldun burada kimse yok."

" korumalar gülüyor görmüyor musun?" Diye sorduğumda bakışları tek tek korumalarda gezindi ve bütün korumalar bir anda ciddiyete büründü.

" yoo ben gülen bir koruma görmüyorum, ne kadar da draman queensin sen böyle?"

" drama ne? O ne be?"

" drama kraliçesi yani İngilizcen de mi yok?"

Ona çatık kaşlarla bakmaya devam ettim ve koluna bir yumruk attım.

"ah! Ne yapıyorsun sen?"

" yumruk atıyorum! Senin dilinden anlaşamayacağız gibi, bir de benim dilimden konuşalım belki o zaman anlaşırız.

Dediğimde ilk defa kahkaha atmaya başladı, onu ilk defa böyle gülerken görüyordum ve gülmek ona çok yakışıyordu bence çok sık gülmesi gerekiyordu-...ne saçmalıyorum ben be!? Kafam karıştı iyice.

" bir elli beş boyunla mı?" Diye sordu bana gülmesinin arasından.

" ben bir elli beş boyunda değilim benim boyum bir altmış beş!" Dedim, boyumla dalga geçmesi sinirlenmeme neden olmuştu.

" o kadar var mısın ya?" Dedi, gülmesi bitmişti sonunda ve eski yüz ifadesini takınmıştı.

" varım, tabi sen bir seksen olunca herkesi cüce sanıyorsun."

" hmm." Dedi ve bana arabaya binmem için işareti yaptı bende bindim ve gelinliği almaya yola çıktık.