43. Bölüm

Kubilay

" abi inanabiliyor musun? Resmen adene eziyet ediyormuş!" Dedim sinirle.

" o kameraları almakla iyi akıl etmişsin kardeşim ama geç kalmışsın." Dedi abim, o da inanamamıştı, meltemin böyle bir şey yapacağını hiç tahmin etmemiştik ikimizde.

" onu kovacağım, yeni bir bakıcı bulacağım."

" meltemi mi kovacaksın? O kaç senedir bizimle senin haberin var mı? Herkese her şeyi anlatırsa ne yapacağız?"

" bırakalımda Adeni devam mı kaynar sularda yıkasın!? O bunu anlatırken benim ne kadar canım yandı senin haberin var mı?" Diye çıkıştım istemeden.

" canın mı yandı?" Diye sordu abim yarı şaşırmış bir sesiyle.

" benim bakıcı bulmam gerekiyor." Diyerek konuyu değiştirdim.

" kaç sen kardeşim kaç." Dedi abim arkamdan, bende adenin yanın gitti. İlk ona yemeğini yedirecektim sonra sa ilaçlarını içmesi gerekiyordu.

Oturma odasına girdiğimde onu uyumuş bir şekilde buldum, yavaşça yanına yaklaşıp önündeki koltuğa oturdum.

Nereden çıkmıştı önüme, bir anda nasıl girmişti hayatıma. Çok masum uyuyordu, öyleydi de zaten, ona bazen çok kaba davranıyordum. Ama bilmiyordu ki canımın yandığı için böyle davrandığımı, onu böyle görmeye dayanamıyordum.

Nasıl söyleyecektim ona bunu? Ona bunca yaşattıklarımdan sonra seni seviyorum nasıl diyecektim?

" aşıksın nınının aşıksın nınının." Diye fısıldadı abim kullarımın dibinde.

" abi! Yeter!"

" sus lan salak uyandıracaksın kızı şimdik."

" hep senin yüzünden abi." Dedim ve önüme döndüm, o an adenin uyandığını ve kısık gözlerle bizi izlediğini gördüm.

" neyse ben kaçar, ha bu arada haftaya Rocco gelecek hazır ol." Dedi.

" Rocco mu? Niye?" Diye sordum, hiç bir şey anlamamıştım.

" lan salak, unuttun mu?" Dediğinde neyden bahsettiğini anlamıştım.

" ha tamam abi, anladım." Abim evden çıktıktan sonra bende mutfağa girdim ve adenin yemeğini getirdim.

" istemiyorum." Dedi bana yorgun gözlerle bakarak.

" ama yemezsen ilaçlarını alamazsın."

" aldığım mı vardı sanki." Dedi bir anda.

" ne? Ne demek aldığım mı vardı sanki?"

" o meltem bana ayağa kalkamayayım diye ilaçlarımı başından beri vermedi." Dedi, yok artık, bu kadarı da fazlaydı ama.

Tepsiyi masanın üzerine koyup sinirden yüzümü ovalamaya başladım, ben hayatımda bu kadar sinirlenmemiştim şu an o meltemi görsem parçalayabilirdim. İnşallah gözümün önüne görünmezdi, yoksa bu onun için çok kötü olurdu.

" sana bu yüzden diyorum öldür beni diye."

" yeter! Öldürmeyeceğim diyorum anlamıyor musun!" Diye bağırdım, yine sinirimi ondan çıkarıyordum.

" ya ne istiyorsun? Söyle! Canımın yanması hoşuna mı gidiyor ha?! Hissetmiyorum diye mi böyle yapıyorsun? Evet olabilir hissetmiyor olabilirim ama-"

" gitmiyor! Canının yanması tabikide hoşuma gitmiyor. Ama yanmaması için elimden geleni yapıyorum görmüyor musun?"

" ya neden?! Neden! Yapmasana işte!"

" çünkü seni önemsiyorum! Anladın mı? Oldu mu!" Diye bağırdımda adenin susmasına neden oldum, yüzündeki ifadeden şaşırdığı görünüyordu.

" beni önemsiyor musun gerçekten?" Diye sordu küçük bir çocuk gibi.

" niye şaşırdın? Seni kimse hayatında önemsemedi mi?" Diye sordum kaba bir şekilde.

" hayır, ben değil, ama abim çok önemsendi." Dedi konudan alakasız bir şekilde.

" abin mi? Senin bir abin mi var?" Diye sordum, abisi olduğunu bilmiyordum.

" vardı, araba çarptı ve öldü."

" başın sağ olsun." Dedim sadece.

" biliyor musun, babam abim öldü diye her gün annemi dövüp bir yerlerini kırmaya başladı, sonra da başka bir kadın getirip onunla evlendi. Şimdik de bir oğlu var ve zengin hayatı sürüyor." Dedi

" sen nasıl okudun peki?"

" borç alarak, ne bileyim işte sabah başka bir yerde öğlen ve aşkam hatta gece başka bir yerlerde çalışarak." Dedi.

" bünyen o kadarını alıyor muydu ya?" Diye sordum, şaşırmıştım.

" alıyordu, almak zorundaydı çünkü anneme bakmam gerekiyordum."

" neyseki artık o kadar çok işte çalışmana gerek yok bak." Dedim dalga geçer gibi ve zor olsada yemeğini yedirmeyi başardım.

" melteme ne olacak?" Diye sordu.

" büyük ihtimalle burada gidecek." Dedim ve ilacını içirdim.

" odaya kameralar takıldı, yani gizli yerlere arasan da bulamazsın." Dedim ve onun hiç beklemediği bir anda kucağıma alıp odaya götürdüm.

" yeni hemşire falan diyordun? O da mı meltem gibi olacak?" Diye sordu.

" meltem gibi olan birisini seçmek istesem neden meltemi yanından uzaklaştırayım ki?" Diye sordum, ardından da yatağa yatırdım.

" geç oldu, uyu. Ve korkma, odada kameralar var, buraya birisi girdiği an bana mesaj geliyor." Dedim ve odadan çıktım.