63. Bölüm

İki ay sonra

İşleri yavaş yavaş yoluna koymuştum ve şu anlık her şey iyi gidiyordu.

Annemin mezarını istediği gibi yapmıştım ve çiçekler ekmiştim.

Nehir ise bir iş bulmuştu kendine ve maaşı çok iyiydi, bende cafeyi yürütüyordum ve çok iyi gidiyordu.

Bebeğim mi? O da çok iyiydi, hatta bugün doktora gidecektik kontrol için.

" ben geldim!" Cafeden gelen sesle korkmam bir olmuştu, Nehir her seferinde beni böyle korkutuyordu.

" nehir aklım çıktı!"

" özür dilerim, çıkıyor muyuz?" Diye sordu.

" Emre gelsin çıkarız."

" Emre mi? O ne alaka?"

" e biz çıkarsak kafeye kim bakacak Nehir?"

" ah doğru, unutmuşum pardon."

" sen her seferinde bu kadar heyecanlanacaksan biz doğumda ne yapacağız acaba." Dedim gülerek.

" selam!" İşte geldi, Emre, annem hasta olduğunda veya rahatsızlandığında kafeye hep Emre bakarmış, onunla da cenazede tanıştık.

Kendisi çok iyi bir insan, biz de çok iyi anlaşıyoruz, ama bu durum nehirin hiç hoşuna gitmiyor. Nedenini bende bilmiyorum.

" selam Emre, biz çıkıyoruz şimdik."

" tamam, kafe bana emanet merak etmeyin."

" sağol." Dedim ve çantamı alıp çıktık.

" ya bu Emre seninle çok mu ilgileniyor ne?"

" ne alakası var nehir? Onun da bu kafede çok emeyi var, hem ben hamileyim diye ilgileniyor herhalde." Dedim.

Bulduğumuz ilk taksiye bindikten sonra yaklaşık bir on dakika sonra varmamız gereken yere geldik ve içeriye girdik.

" ya ben yine çok heyecanlandım." Dedi Nehir.

" sakin ol nehir, geçen sefer ne olduysa aynısı olacak."

" yok, benim içimde değişik bir his var, sanki bir şey olacak gibi."

" of sus nehir, Allah korusun." Bir kaç dakika sonra içeriye çağırıldık ve girdik.

" merhaba aden hanım, nasılsınız?" Diye sordu doktorum.

" iyiyim, heyecanlıyım." Diyerek yerimi aldım.

" valla doktor hanım ben Adenden daha heyecanlıyım, bilmiyorum içimde bir his var." Dedi Nehir.

" hmm, bir bakalım değişen bir şeyler olmuş mu." Doktor karnıma o değişik jeli sürdü ve bakmaya başladı.

" yok, her şey gayet yolunda." Dedi doktor.

" bak nehir, bir şey yok."

" bir dakika." dedi doktor ve ekrana daha dikkatlice bakmaya başladı.

" ne oldu? Bir şey mi oldu?" Diye sordum panikle.

" al aden ben sana ne dedim! Eyvah!"

" sakin olun, kötü bir şey yok." Dedi doktor.

" neden öyle baktınız o zaman?" Diye sordum.

" aden hanım, size çok iyi bir haberim var." Dedi kadın.

" neymiş o?"

" ay bende merak ettim çabuk söyleyin." Dedi Nehir ardından.

" tebrik ederim, ikizlere hamilesiniz!"

" ne!" Diye bağırdım bir anda.

" y-yok artık." Dedi Nehir ve bir bana bir de ekrandaki ikiz bebeklerime baktı.

" demek bu yüzden karnınız bu kadar hızlı büyüyormuş, iki aylık bir bebek için biraz fazla büyüktü karnınız." Dedi, ama benim aklım hala ikiz kelimesindeydi.

" iki...iki tane." Diyordu nehir ve bayılmamak için doktora tutunuyordu.

" hatta isterseniz bir cinsiyetlerine bakmaya çalışabilirim." Dedi.

" daha erken değil mi ya?" Dedim.

" evet aslında öyle ama bazen erken de belli olabiliyor." Dedi.

" tamam bir bakın o zaman." Doktor cinsiyetine bakmaya çalışıyordu ben de o sırada ikizlerimin olacağına hala inanamıyordum.

" aden ikiz!" Nehir çok sevinmişti, tabi bende sevinmiştim ama yinede bu çok değişik bir histi.

" buldum!" Dedi doktor bir anda.

" ne? Cinsiyetleri ne?" Diye sordum.

" siz ne olmasını isterdiniz?" Diye sordu.

" b-bilmem, hiç düşünmedim."

" bence kız." Dedi Nehir.

" ikisi de mi?" Diye sordu doktor.

" valla bence birisi kız birisi erkek, ama bence ikisi de kız olsun." Dedi Nehir.

" söylüyorum o zaman." Dedi doktor.

" bekliyoruz." Nehir benden daha heyecanlıydı, ama benim de kalbim birazdan yerinden çıkacak gibiydi.

" şimdik ben burada bir tane erkek gördüm." Dedi.

" eh ben ne dedim, ama diğeri kızdır." Dedi Nehir.

" maalesef, diyeri de erkek." Dedi doktor.

" ne? Oha! İki tane erkek! Eyvah biz nasıl bakacağız iki erkeye? Yer lan bunlar bizi!" Dedi Nehir.

Benim ise aklım yine Kubilay'a gitmişti, acaba ikiz çocuklarının olacağını ve üstüne üstük ikisinin de erkek olacağını öğrenseydi ne yapardı?

Acaba erkek çocuk mu istiyordu yoksa kız mı?

Evet, ben onu hala unutamamıştım ve bu benim için artık imkansız olmuştu.

Bir anda gözlerimin dolmasıyla ağlamam bir oldu.

" aden? Kız ağlama ben sana yardım ederim." Dedi Nehir ve yanıma geldi.

" aden hanım iyi misiniz?"

" iyiyim, bir şey yok. Sadece iki güzel haber bir anda gelince biraz şey oldu." Dedim.

" anlıyorum sizi." Dedi ve bana peçete verdi.

Bende peçeteyle hem göz yaşlarımı hem de karnımdaki jeli silip kalktım.

" üçüncü ayda yine bekleriz." Dedi, sonra da çıktık ve kafeye gitmek için taksiye bindik.

" aklına Kubilay geldi değil mi? O yüzden ağladın aslında." Dedi Nehir.

" evet, Kubilay geldi."

" yine düşündün, acaba kız mı isterdi erkek mi diye." Dedi, beni çok iyi tanıyordu. Yada ben çok belli ediyordum, bilmiyordum.

" özledin de kesin." Demesiyle bir göz yaşımın akması bir oldu.

" evet, özledim." Dedim.

" aden, o gitti baksana. Seni çok çabuk unuttu ve gitti." Dedi.

" benim aklım almıyor Nehir, seviyordu o beni. Bırakmazdı ki."

" bıraktı baksana, bir imzayla seni sildi attı, gitti İtalya'ya." Dedi.

" sende artık onu düşünmeyi bırak, biliyorum çok zor bir şey bu belki senin için imkansız ama ikizlerin için yap bunu." Dedi.

" yapamam, onu unutamam Nehir, bizim yaşadıklarımız basit şeyler değildi." Dedim.

" bunları sonra konuşacağız, ama şimdik sil şu gözyaşlarını, senin bir daha seni terk eden bir adam için ağladığını göremeyeceğim." Dedi, bende göz yaşlarımı sildim ve taksiden inip kafeye doğru yürüdük.

" aden! Nasıldı?" Diye sordu Emre.

" valla emir, başımıza iki tane erkek geliyor." Dedi Nehir.

" nasıl yani?"

" ikizlere hamileymişim, üstelik ikisi de erkek." Dedim yüzüme gülümseme yerleştirerek.

" tebrik ederim aden." Dedi Emre.

" teşekkürler Emre, bu arada sağol kafeye baktığın için."

" ne demek." Dedi ve evine doğru yürümeye başladı, bizim evin önündeki apartmanda oturuyordu, yani çok yakındı bize.

" hadi biz de girelim içeriye, zaten kafeyi kapatmanın zamanı da geldi." Dedi Nehir ve içeriye girdi.

İçeride de zaten fazla müşteri kalmamıştı. Sonuncuların da gitmesini bekledik onlarda gidince kafeyi kapatıp eve çıktık.

" nehir ya benim uykum geldi."

" ne uykusu? Daha yemek yiyeceğiz." Dedi Nehir, sonra da yanıma yaklaştı.

" senin uykun falan yok, benden kaçıyorsun değil mi? Kubilay yüzünden." Dedi, yine haklıydı.

" onunla ilgili konuşmasak?" Dedim.

" iyi, tamam ikizlerin hatırına susacağım." Dedi.

" bu arada ikizlerin adları ne olacak?" Diye sordu.

" Bora ve ayaz." Dedim bir anda.

" oha, güzelmiş lan." Dedi Nehir ve sabah hazırlamakla uğraştığı yemekleri ısıtmaya başladı, bende sofraya koydum.

Daha sonra da yemek yedik ve biraz daha konuştuk, sonra da yattık.

Bizim günler böyle geçiyordu, rahat olaysız problemsiz.

Her ay bazen her hafta annemi ziyaret ediyordum, ara sırada Nehir Roccoyla buluşmaya gidiyordu.

Bende ikizlerimle ve kafemle yaşayıp gidiyordum, her şey çok iyiydi bakalım ikizlerim doğunca ne olacaktı.