14. BÖLÜM: "TUZAK, AĞIR KIRGINLIK VE KOPAN FIRTINA"

14. BÖLÜM: "TUZAK, AĞIR KIRGINLIK VE KOPAN FIRTINA"
Pazartesi sabahı Bodrum’daki okula adım atıldığında havada tuhaf, basık bir fırtına kokusu vardı.
Deniz, bileğindeki ahşap dalga bilekliğine dokunarak sınıfa girdiğinde gözleri doğrudan Teoman’ı aradı. Ancak Teoman sırasında değildi.
Sınıfın ortasında büyük bir fısıltı hakimleşmişti.
Kutay kapıda durmuş, hışımla içeri giren Selim Hoca’yı işaret ediyordu.
Selim Hoca’nın yüzü asıktı, elinde kırmızı bir dosya tutuyordu.
"Teoman Akkaya nerede?" diye sordu Selim Hoca, sesi sınıfta yankılanarak.
Tam o sırada Teoman kapıda belirdi. "Buradayım hocam, ne oldu?"
Selim Hoca dosyayı sıranın üzerine fırlattı. "Müdür odasına gidiyoruz Teoman. Hakkında çok ciddi ihbarlar var. YKS deneme sınavı sorularını sistemden sızdırdığın, okulun sunucusuna izinsiz girdiğin ve yüzme yarışındaki iddiayı kazanmak için şantaj yazılımları kullandığına dair elimizde belgeler var!"
Sınıfta bir anda buz gibi bir sessizlik oluştu.
Deniz’in başı dönmeye başladı. Gözleri anında sınıfın arkasında yan yana duran Öykü ve Evren’e kaydı.
Öykü’nün yüzünde sinsi bir zafer tebessümü, Evren’de ise suçluluğun getirdiği karanlık bir ifade vardı.
Müdür odasında çıkan tartışmalar dışarıya kadar taşıyordu.
Teoman kendisine atılan bu iftirayı reddediyor, "Benim hileye de şantaja da ihtiyacım yok!" diye bağırıyordu.
Ancak Öykü’nün sunduğu sahte ekran görüntüleri ve Evren’in "Teoman’ın sunucu şifrelerini sorduğunu duydum" şeklindeki yalan tanıklığı Selim Hoca’nın kafasını karıştırmaya yetmişti.
Tenefüste Teoman müdür odasından çıktığında, Deniz koridorun ortasında onu bekliyordu.
Gözleri dolmuştu ama bakışlarında dondurucu bir kırgınlık vardı.
"Deniz, dinle beni..." dedi Teoman, hemen Deniz’e doğru yaklaşma başladı.
"Yemin ederim bunların hepsi iftira! Ben öyle bir alçaklığa düşer miyim?"
Deniz geriledi. Teoman’ın ona yaklaşmasına izin vermedi.
İçindeki o gurur, o güvensizlik çıkmıştı ortaya.
Resim odasında ve barda yaşadıkları o tutkulu anlar bir anda zihninde zehre dönüştü.
"Akkaya..." dedi Deniz, sesi titreyerek.
"Sen iddiayı kazanmak için, sırf benim gururumu kırmak için her şeyi yapacak bir adamsın.
Ben sana tam inanmaya başlamışken, duvarlarımı yıkmışken bana bunu mu yaşatacaktın?"
Teoman’ın gözü Deniz’in hayal kırıklığıyla titreyen dudağına kaydı.
Bu sefer yüzünde o tanıdık sırıtış yoktu; sadece devasa bir çaresizlik ve acı vardı.
"Sen gerçekten benim sana karşı hislerimin sahte olduğunu, iddia için hile yapacak kadar küçüldüğümü mü düşünüyorsun? Bana hiç mi güvenmedin?"
"Güvenmedim!" diye bağırdı Deniz, gözünden bir damla yaş süzülürken.
"Bileğindeki ahşap bilekliği söküp çıkardı ve Teoman’ın avucunun içine sertçe bıraktı.
** "İddian da, sen de yerin dibine batın Akkaya! Benimle bir daha sakın konuşma!"
Deniz arkasını dönüp koşarak koridordan uzaklaşırken, Teoman elindeki bilekliğe bakakaldı.
İçindeki öfke patlama noktasına gelmişti. Yüzünü Öykü ve Evren’in durduğu tarafa döndü. Bakışları duman altıydı.
Teoman, Evren’in üzerine yürüyüp yakasından tuttu ve sertçe duvara itti!
"Ulan şerefsiz p*ç!" diye gürledi Teoman, bar koridorundaki o sertliği bu sefer Evren’e göstererek.
"Deniz’i kazanmak için bu kadar mı alçaldın?! Sahte belgelerle arkamdan iş çevirmek ha?!"
Aras ve Barış araya girip Teoman’ı zorlukla zapt etti.
Aras, Teoman’ın omzuna tutarak, "Kardeşim dur! Haklıyken haksız duruma düşeceksin! Bu işi çözeceğiz, o kumpası kuranların başını yakacağız!" diye bağırdı.
O günün akşamı Bodrum’da tam anlamıyla bir kıyamet kopuyordu.
Deniz, odasında resim sehpalarının önünde hıçkırıklara boğulurken, Teoman Bodrum sahilinde şakır şakır yağan yağmurun altında elindeki ahşap bileklikle tek başına kalmıştı.
Araları tamamen bozulmuş, aradaki o ince bağ kökünden kopmuştu.
Deniz’in kalbindeki o devasa kırgınlık ve Teoman’ın suçsuzluğunu kanıtlama hırsı, hikayeyi tavan yaptıracak olan o büyük intikam ve aklanma sürecini başlattı.
İyi akşamlarrr
Yorum yapmayı ve beğenmeyi unutmayınnn seviliyorsunuzzzz