Bölüm 10:Kırmızı Kayalıklar

Zifiri karanlık, Kırmızı Kayalıklar’ın üzerine kabus gibi çökmüştü. Dere yatağındaki buz gibi su, botlarının altından akıp giderken tim sessiz bir gölge gibi ilerliyordu. Sherlock en önde, burnu yere yakın bir şekilde iz sürüyor; Samet (Sessiz) ise arka emniyeti alıyordu.

Göktuğ, kaygan kayaların üzerinde ilerlerken bir gözünü asla Defne’den ayırmıyordu. Dere yatağı daralıp geçit zorlaştığında, Göktuğ durup geriye uzandı. Elini Defne’ye uzattı.

Defne tereddüt etmeden elini Göktuğ’un güçlü avucuna bıraktı. Göktuğ onu tek bir hamlede yukarı, yanındaki güvenli kayalığa çekti. İkisi de bir anlığına nefes nefese kaldı. Göktuğ’un elinin sıcaklığı, eldivenlerin üzerinden bile Defne’nin içini yakmaya yetmişti.

"İyi misin?" diye fısıldadı Göktuğ, karanlığın içinde Defne’nin yüzüne doğru eğilerek.

"İyiyim... Seninle olduğum sürece iyiyim," dedi Defne fısıltıyla.

Göktuğ’un parmakları, tuttuğu elini hafifçe sıktı. "Az kaldı. Dere yatağından çıkınca tepeye hakim olacağız. Arkamdan ayrılma."

Tam o sırada Sherlock alçak sesle hırlayarak durdu. Samet hemen kayalıkların arasına pusarken, Göktuğ tek bir el hareketiyle Defne’yi kendi gövdesinin arkasına aldı. Koruma içgüdüsü her zamanki gibi refleks olarak devreye girmişti.

Gecenin sessizliğini bozan ilk mermi sesiyle birlikte Kırmızı Kayalıklar yankılandı. Göktuğ soğukkanlılıkla hedefleri baskı altına alırken, Defne yan kanattan gelen tehdidi fark edip anında ateşe karşılık verdi.

"Sol kanat temiz!" diye bağırdı Defne, kurşun vızıltılarının arasında.

Göktuğ ateşi kesip başını Defne’ye çevirdi. Gözlerinde katıksız bir hayranlık ve derin bir tutku vardı. "Harikasın Teğmen," dedi sesi çatallaşarak.

Düşman unsurları gerilemek zorunda kalırken, Göktuğ bir an bile beklemeden Defne’ye doğru atıldı. Yüzünü iki elinin arasına alıp alnını alnına yasladı. Gecenin dondurucu ayazında, ikisinin de sıcak nefesleri birbirine karışıyordu.

“Bana böyle her baktığında bu dağları deviresim geliyor," diye fısıldadı Göktuğ, dudakları Defne’nin yanağına dokunacak kadar yakınken.

Defne gözlerini kapatıp bu anın tadını çıkardı. "Devirme... Sadece yanımda kal Göktuğ."

278 Kelime