Bölüm 20:Son Hesaplaşma

Vadideki baskın püskürtülmüş ama grubun liderinin sınır çizgisine doğru, Cebrail Deresi’nin en dik kanyonuna kaçtığı tespit edilmişti. Göktuğ, bu tehdidi arkalarında bırakmaya niyetli değildi. Tim, kan ter içinde izin peşine düştü.

Sarp kanyonun dar geçidinde kıstırılan grup lideri ile son temas sağlandı. Göktuğ, mühimmatı bittiğinde hiç tereddüt etmeden kayalıkların arasından atılarak birebir mücadeleye girdi. Sert kayaların üzerinde yaşanan amansız boğuşmada Göktuğ, askeri tecrübesi ve içindeki öfkeyle rakibini etkisiz hale getirdi.

Bölge tamamen kontrol altına alınmıştı. Aylardır Silopi sınırında kabus gibi çöken o büyük tehdit nihayet son bulmuştu. Sınır hattına çöken sis tabakası yavaşça dağılırken, ilk kez parlak bir güneş ışığı Cebrail Deresi’nin sarp kayalıklarını aydınlatmaya başladı.

Samet, kayalığın kenarına oturup Sherlock’un başını okşarken derin bir nefes aldı. Göktuğ ve Defne ise kanyonun uçurum kenarında yan yana duruyorlardı.

Göktuğ, elindeki deri askeri eldiveni yavaşça çıkardı. Defne’ye doğru döndü ve parmaklarını Defne’nin ellerine kenetledi. Artık gizlenmelerine, etraftaki askerlerden sakınmalarına gerek kalmamıştı.

"Bitti," dedi Defne, gözlerinde beliren o huzurlu tebessümle. "Kabus bitti."

Göktuğ, Defne’nin yüzüne düşen saç tellerini hafifçe geriye itti. Gözlerindeki tutku dağların soğuğunu yakıp geçiyordu. "Bu görev bitti Defne... Ama bizim hikâyemiz, seninle yürüyeceğimiz o büyük yol daha yeni başlıyor."

189 Kelime