3. bölüm / 25
Gölgelerin SözüBölüm 3:Dağın kalbinde tek bir nefes
Bölümler 25Şu an: Bölüm 3:Dağın kalbinde tek bir nefes
- 1 Bölüm 1:Sol yanımda bir dağ443 kelime
- 2 Bölüm 2:Haritanın Gizlediği Yangın178 kelime
- 3 Bölüm 3:Dağın kalbinde tek bir nefes169 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 Bölüm 4:Fırtınada Çatışma280 kelime
- 5 Bölüm 5:Sessizlikten sonra gelen fırtına195 kelime
- 6 Bölüm 6:Sığınağın sıcağı245 kelime
- 7 Bölüm 7:Şafak vakti verilen söz246 kelime
- 8 Bölüm 8:Karakolun soğuk duvarları279 kelime
- 9 Bölüm 9:Gece gelen ihbar267 kelime
- 10 Bölüm 10:Kırmızı Kayalıklar280 kelime
- 11 Bölüm 11:Geceye Düşen Ateş482 kelime
- 12 Bölüm 12:Sıcak gece,Soğuk mermer227 kelime
- 13 Bölüm 13:Şafağın Gölgesinde216 kelime
- 14 Bölüm 14:Karakola Dönüş ve Soğuk Duvarlar191 kelime
- 15 Bölüm 15:Gece Nöbeti ve İtiraf164 kelime
- 16 Bölüm 16:Sınırda Yeni Tehtit144 kelime
- 17 Bölüm 17:Sisli vadide pusu276 kelime
- 18 Bölüm 18:Kör Nokta Ve Çember241 kelime
- 19 Bölüm 19:Aşkın ve Görevin Savaşı266 kelime
- 20 Bölüm 20:Son Hesaplaşma191 kelime
- 21 Bölüm 21:Mayınlı Bölgede Zaman341 kelime
- 22 Bölüm 22:Nefes Nefese264 kelime
- 23 Bölüm 23:Şafakta Bir Yemin227 kelime
- 24 Bölüm 24:Birlikte Yeni Bir Sayfa158 kelime
- 25 Bölüm 25:Epilog (Gölgelerin Sözü)FİNAL95 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Cebrail Deresi’nin dik kayalıklarında dondurucu fırtına patlamak üzereydi. Samet (Sessiz) arkayı kolluyor, Sherlock ise yaklaşan tehlikenin kokusunu alıyordu.
Göktuğ Yüzbaşı, saatlerdir tırmanmaktan yorulan Defne’nin sıklaşan nefeslerini fark edip bir kaya girintisinde durdu. "Beş dakika mola," dedi.
Defne sırtını soğuk kayaya yaslayıp yere süzüldü. Göktuğ yanına çömelip, hücum yeleğindeki gevşeyen klipsi düzeltti. Bu küçük, korumacı dokunuşla Defne’nin kalbi hızla çarpmaya başladı.
"Yorulduğunu kabul etmek ayıp değil Teğmen," dedi Göktuğ fısıltıyla.
Defne gözlerini ona çevirdi:
"Yorulmadım komutanım. Sadece bu dağın havası çabuk çarpıyor."
"Dağ değil," dedi Göktuğ, bakışlarını Defne’nin gözlerine sabitleyerek. "İçinde tuttuğun şey seni yoruyor. Ama ben arkamda duran kişiye baktıkça, yorulmak aklıma bile gelmiyor."
Defne, Silopi’nin dondurucu ayazını unutturan bu sözlerle donakaldı. "Sizinleyim komutanım... Nereye giderseniz."
Tam o sırada Sherlock kulaklarını dikip havladı. Samet girintiye yaklaştı: "Komutanım, üst tepeden ışık sızdı. Geliyorlar."
Göktuğ hemen ayağa kalkıp tüfeğini kavradı. Yüzündeki yumuşak ifade yerini çelik gibi bir ciddiyete bıraktı. Defne’nin omzunu sıkıp fısıldadı: "Benimle kal."
"Her zaman," dedi Defne. Fırtına yaklaşıyordu ama ikisinin de kalbindeki ateş her şeyden güçlüydü.
167 Kelime
Bölüm etkileşimi