8.Bölüm KARANLIK MİRAS

Alaz hala bana bakıyordu hiç bişey demiyordu yağmur yağmaya başlamıştı.
Karanlık sokakta parlayan ay artık yoktu.
Karşımdaki alaz,araştırmaya göre en başarılı bir ajandı.
Ve evet hakkını veriyordu.
Biz işimizi temiz yapardık ve gören olursa onun içinde ölümdür.
Ona doğru yaklaşıp
"Beni uğraştırma ve teslim ol
"Alaz beni hiç tanımamışsın beni doğru araştırdın demi?"diye onla dalga geçtim.
Silahımı sıkacaksın bana bir iğne batırmıştı ona bakınca
"Adalet yerini bulacak ve ben onu yapana kadar sen hiç bir yere gidemessi"dedi.
İğnenin ilaçı yavaş yavaş kanıma buluşacaktık.
"Sen beni kullandın oruspu çocuğu. Beni kullandığını ben sana inandım oysaki ilk defa birisi benim için bir şey yaptı san-"diyemedim devamı gelmedi.
.....
"Başkanım kızı aldım şuan mite doğru geliyoruz"dedim.
Arka koltuktaki gökçe'ye baktım.
Yağmur yağıyordu.
Gökçe bişeyler sayıklıyor ama anlamamıştım.
.......
Gözlerimi ağır ağır açtım.
Beynim yerinden çıkacak gibiydi .
Gözlerimi açınca bulunduğum yer tanıdık yer değildi.
Beyaz duvar,bir masa ve karşımda duran iki kişi.
Ve kapının önünde kollarını bağlamış ayakta duran alaz.
Doğrulmaya çalışınca ellerim kelepçeliydi.
"Sonunda uyandın"dedi. Karşımdaki bir adam.
Etrafıma bakınca kocaman bir cam vardı. Ve başka hiç birşey yoktu.
"Neredeyim ben?"dedim.
Adam elindeki Dosyaya bakıyordu. Onu kapatıp bana baktı .
"Güvenli bir yerdesin "dedi
"Benim için güvenli diye bir yer yok"dedim.
"Zor bir hayat yaşamıssın"
Alaycı bir gülüşle güldüm.
"Ben şuan sorgu odasındayım "dedim.
"Zeki bir kadınsın"dedi.
Odada kısa bir ana sessizlik oldu.
"İsmin"dedi.
"Elindeki Dosyaya yazıyordur "dedim. Benim dosyam olduğuna emindim.
Mimikleri dahi oynamadı ve bana baktı.
"İsmin?"dedi.
"Gökçe"dedim.
Alaz'a bakınca sessizce beni izliyordu.
"Valla tebrik ediyorum sonunda beni yakaladınız vallahi helal olsun alaz gel bakıyım seni bir tebrik ediyim"diye alayım ettim.
Sadece "henüz değil"dedi.
Masadaki görevli hala dosyalara bakıyordu.
"Son bir kaç yılda yaşananları olaylarım seninle bir bağlantısı olduğunu düşünüyoruz"dedi.
"Ama sadece düşünüyorsunuz"dedim
"Evet"dedi.
"Kanıt varmı elinizde beni suçlayacak deliller "diye sordum.
Haklı olduğum için hiçbiriyle demddi sessiz kaldı.
Yüzümde hafif bir gülümseme oldu.
"Çok merak ediyorum büyükbabamı ne kadar yıldır takip ediyorsunuz?"diye sordum
"Biz yıllarca takip ediyoruz"dedi.
"Aslında yanlış kişiye sorguluyorsun " dedim.
"Hayır. Çünkü ona ulaşabilen birkaç kişidensin"dedi.
İçimde hissediğim huzursuzluk vardı. Burada yanlış giden bazı şeyler.
Önume bir fotoğraf bıraktı.
Büyükbabamın fotoğrafı. İfadesizce ona bakıyordum.
"Onu koruyacak mısın?"diye sordu.
Çocukluğumdan beri beni koruyan,sahip çıkan ve benni yetiştiren adam vardı .
Ve bana onu koruyacak mısın diye soruyorlardı.
"Bişey demiyicek misin?"dedi.
Sessiz kaldım.
"Bizde zaten bunu bekliyordu "dedi.
Ben ailemi asla satmazdım.
Çok saçmaydı aslında mafya aileye polıs olacaktım. Mafya hayatı zorla dahil olmama sonucunda bana ya hayallerin yada aşkın denmişti.
Ve ben onu seçmiştim.
O zaman çok aşık olduğum bir çocuk vardı.
Oda bana aşıktı çok geleceğimiz olacak sanardım ama yanlış bişey vardı meğersem oda bir ajanmış.
Ben onun için hayallerimden vazgeçersen o sadece ailem için beni Gine kullanmıştı . Hep kullanılmam beni güçlü etmişti oysaki.
O zamandan beri bir daha aşık olmadım.
Karşıma alaz çıktı. Onunda ajan oluşu yıktı beni ama alışık olmam bu sefer beni çok fazla yıkmadı.
Ben masum bir kız çocuğuyum oysaki.
Kapı tıkanınca içeri biri girdi
"Başkanım büyük bir sorun var"dedi. Bir solukla.
"O da ne "dedi.
"Birisi Gökçe'nin burdan çıkarmaya geliyor"dedi.
Sessizlik oldu.
Büyükbabam beni burada bırakmazdı ve ben biliyordum.
"Ya kaybediyorsunuz beni burada tutabilecek mi sanıyorsunuz "diye sordum.
Sadece bana baktılar .
Kahkaha attım Alaycı bir gülüşle
"Pardon şu yüzünüzdeki ifade şaşkınlık yüzünden olduda"dedim.
İçeri bi kadın girdi.
Yüzüme bir yumruk attı.
Anlık geldiği için sendelenmiştim.
Ağzımın içindeki kanı yere tükürdüm.
Dudağımın yanına dokununca kanıyordu. Silip onlara baktım.
"Başkanım içeri girmeye çalışıyorlar müdahale etmeniz gerek"dedi.
Görevliler odadan çıkarken. Alaz kapıda kaldı .
"Burada kal"dedi.
Hafifçe güldüm.
"Sen beni burada tutabilecek mısın?"dedim.
Cevap vermeden dışarı çıktı.
Ellerim kelepçeleli masada oturuyordum.
"Böyle işi siksinler"dedim.
Burada gelenlerin büyükbabamın adamları olduğunu emindim.
Kapı tekrar açılınca. İçeri siyah takım elbise yaşlı bir adam girdi.
İçeri büyükbabamjn adamın girdiğini. İçin mutlu olmuştum.
"Çok şükür ya geldiniz rıza amca " dedim.
En güvendiği adamlarından biriydi.
"Gelmemiz gerektirdiği
"Yok bide gelmeseydiniz, ellerindeyim" dedim.
Ellerimden kelepçeleri çıkarırken
"Büyükbabam mı gönderdi?"diye sordum.
"Evet"
"Benim için mi?"
Soruma cevap vermedi sustu.
Sonra başını iki yana salladı.
"Hayır "
Kaşlarım çakıldı.
"O zaman niye geldiniz?"
"Çünkü dün gece"
"Ee dün gece?"
Tam o sırada içeri Alaz ve bir kaç görevli girdi.
Alaz'ın bakışları rıza amcadaydı.
"Demek sonunda ortaya çıktın?"dedi alaz.
"Geç kaldın ajan"dedi.
İkisinin arasındaki bakışmaları anlamaya çalışıyordum.
Alaz cebinden bir fotoğraf çıkarıp masaya koydu.
"Bu sabah büyükbaban ortadan kayboldu "dedi.
Bi ama duraksayıp bana baktı.
Gözlerindeki o ateşi görebiliyordum.
"Ve onu bulabilecek tek kişi sensin " dedi.
Beni göstererek .
"Ben ne alaka?"dedim.
"Bilmeme onuda sen düşün" dedi.
Büyükbabamın kaybolması imkansızdı.
Ve eğer kaybolduysa kendi isteğiyle gitmiştir.
Yada ondan bile güçlü birisi ortaya çıkmıştı....

Karekter kartı