30.Bölüm GEÇMİŞ

Adriel ile buluşacaktık.
Ve onla beraber giricez.
Arabamı park edip onu bekledim.
Saçlatımı geriye doğru attım ve derin bir nefes aldım.
Yanıma bir araba yaklaşınca onun yanına gittim.
Kapı açılınca içeri girdim.
"Hoşgeldin"dedi adriel.
"Hoş bulduk"dedim.
Sarıldık ve yerime geçtim.
Aslında o böyle davetlere çok katılamayacağım dikkat ederdi ama bu sefer beni kırmayıp gelmişti.
"Nasılsın"dedim.
"İyiyim sen nasılsın uzun süredir görüşemedik"
"İyiyim özlettin kendini "dedim.
"Sende "dedi.
Beni bir süzüp.
"Yakışmış"
Gülümseyip.
"Doğruyu söyle güzelim "
"Doğruyu söylüyorum güzelsin"dedi.
"Tabi"dedim.
"Magazin orada olacak ne kadar güvenlik engellesede olucakmış"dedi.
Böyle yerde magazin olması kötüydü.
"Sen nasıl yapıcaksın"dedim.
"Gökçe böyle bir haldeyken bile beni düşünüyorsun biraz kendini düşün insanları düşünmekten kendini bitiriyorsun"dedi.
İnsanları düşünmekten kendimi bitiriyorsun..
Sözü bıçak gibi batmıştı.
"Ben sadece..."dedi ama devamı gelmedi.
Yol boyunca ne o konuştu ne ben.
...
Davet yerine gelmiştik.
Kapım açılınca yüzüme doğru flaşla patlıyordu.
Hafif şekilde elim ile yüzümü kapattım.
Dışarı çıktıktan sonra adriel yan yana geldik.
Koluna girmem için bana yer açtı.
Ona bakınca aramızdaki boy farkı baya belliydi.
Koluna girip ilerledik.
Kulağıma gelen ardı ardına sorular vardı.
"Gökçe Hanım büyükbabanızın ölümü neden hemen kapandı"
"Gökçe hanım parmağınızda taşıdığınız yüzük kimin"
"Gökçe hanım sorulardan neden kaçıyorsunuz"
İçeri girdiğimde derim bir nefes aldım.
Adriel ile göz göze geldim.
"İyi misin "
Başımı salladım.
Derin bir nefes aldım ve eteafıma baktım.
Yanımıza davetı yapan adam .
Viktor yanımıza doğru geliyordu rus bir adamdı.
Добро пожаловать. Рад, что вы приняли моё приглашение.
(Dobro požalovat'. Rad, çto vy prinyali moyo priglaşeniye.)
"Hoş geldiniz. Davetimi kabul etmenize sevindim."dedi.
Мы не привыкли отказываться от подобных приглашений.
(Mı ne privıkli otkazıvatsya ot podobnıh priglaşeniy.)
"Böyle davetleri reddetmeye alışık değiliz."dedim.
Надеюсь, это стоит нашего времени.
(Nadeyus', eto stoit naşego vremeni.)
"Umarım buna değecek."dedi adriel böyle davetleri sevmezdi ve geleceksen çok önemli olmalıydı.
Поверьте, сегодняшний вечер изменит многое.
(Poverte, segodnyaşniy veçer izmenit mnogoye.)
"İnanın bana, bu gece birçok şeyi değiştirecek."dedi viktor.
Тогда не будем терять время.
(Togda ne budem teryat vremya.)
"O hâlde vakit kaybetmeyelim."dedim.
Viktor bana ilk tanıştığımızdan günden beri samimiyetsiz biri gibi geliyordu ve hala öyleydi.
Ve şu yüzündeki saçma gülümseme midemi bulandırdırıyordu.
Мне нравится ваша прямота. Прошу, проходите.
(Mne nravitsya vaşa pryamota. Proşu, prohodite.)
"Bu kadar açık konuşmanız hoşuma gitti. Buyurun, içeri geçin." dedi viktor.
Присаживайтесь. Сегодня здесь собрались только те, кому есть что терять.
(Prisajivaytes'. Segodnya zdes' sobralis' tol'ko te, komu yest' chto teryat'.)
"Oturun. Bugün burada sadece kaybedecek şeyi olanlar toplandı."dedi viktor.
Masaya geçtikten sonra yanımıza oturdu.
Или те, кто готов потерять всё.
(İli te, kto gotov poteryat' vsyo.)
"Ya da her şeyini kaybetmeye hazır olanlar."dedi adriel .
Amaa hiçbiriy anlamamıştım.
Gülümser bir şekilde.
Именно поэтому вы мне нравитесь. Вы понимаете правила.
(İmenno poetomu vy mne nravites'. Vy ponimayete pravila.)
"İşte bu yüzden sizden hoşlanıyorum. Kuralları biliyorsunuz."
Мы пришли не ради комплиментов. Переходите к делу.
(Mı prişli ne radi komplimentov. Perehodite k delu.)
"İltifat dinlemeye gelmedik. Konuya geçin."dedim
Несколько семей нарушили наш договор. Они решили, что могут играть против нас.
(Neskol'ko semey naruşili naş dogovor. Oni reşili, chto mogut igrat' protiv nas.)
"Birkaç aile anlaşmamızı bozdu. Bize karşı oynayabileceklerini sandılar."dedi viktor
И что вы предлагаете? Войну?
(İ çto vy predlagayete? Voynu?)
"Peki ne öneriyorsunuz? Savaş mı?"adriel.
Нет... Сначала предупреждение. Потом — кровь.
(Net... Snaçala preduprejdeniye. Potom — krov'.)
"Hayır... Önce bir uyarı. Sonra kan."viktor
Soğukkanlı bir şekilde konuşuyordum.
Если прольётся кровь, пути назад уже не будет.
(Yesli prol'yotsya krov', puti nazad uje ne budet.)
"Kan dökülürse geri dönüş yolu kalmaz."dedim.
В нашем мире назад никто не возвращается.
(V naşem mire nazad nikto ne vozvraşçayetsya.)
"Bizim dünyamızda zaten kimse geri dönmez."dedi viktor.
Ve siktir olup gitti.
Adriel ile gidişimi izledik .
Önüme döndukten sonra kendi kendime şarkı mırıldandım.
"Sence ne yapıcak"
"Bilmiyorum ama bunun sonuçları bizimde etkileyecek "dedim.
Bizim çocuklar bizi görünce yanımıza doğru gelip masaya oturdular.
"Hergün gökçe tarafından yeni birşey öğreniyorum "dedi emir.
"Gine ne öğrendin"dedim.
"Rusça konuşabiliyorsun"dedi.
"Ben 8 dil biliyorum"dedim.
"Ben sadece Türkçe biliyorum birazda İngilizce "dedi emir.
"Olsun biz sana öğretiriz "dedi leo.
"Yoo Ben öğretemem nerde öğrenirsa öğrensin "dedi atlas.
Gine tam kişiliğinden.
......
Şu saatlerim o kadar sıkıcı geçiyorduki nefret etmiştim.
Yarım saat geçmişti davette ama hala birşey yoktu.
Ben kaos istiyordum.
Kavga .
Dövüş ne biliyim.
Şu davet boyunca Selim ve karşıda bir kız bakışları birbirine bakarken yakalamıştım.
Ayağa kalkınca.
Adriel kolumu tuttu.
"Nereye"
"Lavobaya gidip gelicem"dedim.
Kafa salladı ve bıraktı çantamı alıp ilerledim.
Topuklu ayakkabım Gine modundatdı yeri inletiyordu.
Lambanın kapısını açıp aynanın karşısına geçtim.
Çantamı köşeye koyup musluğu açtım ellerimi sabun ile yıkarken birisi girdi dönüp bakınca buz kesildim.
Ama dudağımın yanı kıvrıldım.
Ellerimi kuruluyor çantamdan rujumu çıkardım.
Kapağını açıp dudağıma sürdüm.
Dudaklarımı birleştirip yazdıktan sonra saçlarımı geriye atıp kapıya doğru ilerledim.
Kapıyı açıçakken birisi tuttu.
Dönüp baktığımda o kızdı.
Soğuk bakışlarım ona karşı birşey hissetmiyordu.
Dostluk,kardeşlik,arkadaşlık hiçbirşey.
"Elini çek"dedi soğuk bir şekilde.
"Nolur çekemezsem öncekinde dövmeemiştin bu seferöi döversin"dedi.
Bana ihanet etmişyi bir erkek için bana en yakın arkadaşına ihanet etmişti.
"Evet öncekinde bir aptallık yapıp dövmedim bu sefer yaparım"dedim.
"O zaman yap"dedi.
"Stn Gine ne şaçmalıyorsun"dedim.
"Noldu yoksa bana ihanet edecek çok sevdiğin sevgilin seni mi aldattı"dedim.
Birisinin acısını yüzüne vurmayı sevmezdim ama o bana acımamış ben ona acımazdım.
"Sen sürtük olmuşşun"dedi.
"Lafına dikkat etmedim üzerine doğru yürüyerek.
"Sürtük kimmiş sana gösteririm sana"dedim.
Elini havaya kaldırmıştı.
Bana tokat atıcaktı.
Elini tuttum.
"Bileğimi bırak acıtıyorsun"dedi.
Umurumda değildi.
Daha fazla birşey yapmadan elini bıraktım.
Kapıyı açıp ileri adım atacaktım.
Kolumu tutup kendine döndürüp yüzüme tokat attı.
Saçlarım yüzümün önüne düştü.
Buradan sonrası beni ilgilendirmiyordu.
Saçlarımı geriye atıp .
Üzerine doğru gidip duvara sıkıştırdım.
"Bulaşma dedim sana"dedim.
Elimi boğazına götürdüm.
Boğuyorum onu.
Çırpınıyor bileğimi elimi çiziyordu.
Boğazını bıraktım.
Kıpkırmızı olmuştu.
Yere düşmüştü.
Onun gibi eğilip.
"Bir daha bana bulaşırsan sana acımam"dedim.
"Srn tam bir fahişenin lisede senin nasıl bir sürtük olduğunu herkese anlatıcam"diye cıyakladı.
Tokat attım.
Son sözü beni durduramazdı.
Kıyafetini tutup.
"Bir daha beni ağzına alırsan ölüm fermanını yazmış olursun"dedim.
Son kez tokat attım ve çıktım.
İçeride olanları yansıtmak bana göre birşey değildi.
Lise...
Masaya doğru yaklaşırken.
"Gökçe yarım saat oldu nerdesin"
"Bilmem "dedim.
"Gökçe iyimisin saçmalamaya başlamışsın sen gine"dedi Kaan.
"İyiyim hemde hiç bu kadar iyi olmamıştım."dedim.
...
Davet bitmişti bir bok olmamıştı.
Yanımda çocuklar vardı ve adriel niraz fazla içmiştim sarhoş olmuştum.
Emir ve kaan'ın kollarına girmiştim.
Arabaya doğru gidiyorduk beni eve emir bırakacaktı herhalde.
"Çantam yok"dedim.
"Yok yok bende"dedi atlas.
Arabanın kapısını açılma seni geldi.
Aklında hala o şerefsiz kızın dediklerinde kalmıştı adını bile ağzıma alamak istemiyordum.
Koltuğa oturdum çantamı yanıma bıraktılar.
Kapıyı örtmediler.
Birisi saçlarımı yana doğru attı.
"Gökçe yanağın noldu"dedi kimin sesiydi anlamıyordum artık.
Elini yanağıma sürttü.
Lise.
Hayır hatırlama.
Unuttun bitti.
Olmuyordu.
Elimi tuttum.
"Elini kırarım"diye bağırdım.
"Gökçe ben emir" dedi.
"Birak beni"dedim.
Çekildi ayağa kalktım ama yürüyemiyordum.
Bu davet uçurum kıyısında yapılmıştı tamda benim için .
YAZAR ANLATIMI;
Yaşanan kavga hâlâ kulaklarında yankılanıyordu.
"Lisede yaptığın şeyleri herkese anlatırım..."
O cümle beyninde durmadan dönüyordu.
Nefesi düzensizleşti.
Adımlarını hızlandırdı.
"Gökçe!" diye seslendi emir arkasından.
Cevap vermedi.
"Gökçe, dur."
Adriel birkaç adımda yanına ulaşıp koluna hafifçe dokundu.
O an...
Dünyası karardı.
Sanki yıllar önceki o sınıfa geri dönmüştü.
Öğretmenin kapıyı kilitleyen sesi...
Yaklaşan ayak sesleri...
Korkudan donup kaldığı o an...
"Hayır..."
Dudaklarından fısıltı halinde döküldü.
Emir şaşkınlıkla yüzüne baktı.
"Gökçe?"
"Dokunma..."
Sesinin titremesi geceyi yardı.
"Dokunma bana!"
Emir hemen elini geri çekti.
"Tamam, dokunmuyorum. Sakin ol."
Gökçe iki eliyle kulaklarını kapattı.
"Nefes alamıyorum..."
Dizlerinin bağı çözüldü.
Yere çökerken bütün bedeni titriyordu.
"Hayır... Hayır... Git!"
Emir ne yapacağını bilemedi.
"Gökçe, buradayım. Sana zarar vermeyeceğim."
"Git!"
Çığlığı bahçede yankılandı.
O sırada örgütten birkaç kişi koşarak yanlarına geldi.
"Ne oldu?"
"Birisi ambulans çağır..."
"Hayır!" diye bağırdı emir "Adriel'i çağırın. Hemen!"
Gökçe'nin en yakın tanıyan kişi adriel'di.
Birkaç dakika sonra siyah aracın fren sesi duyuldu.
Adriel hızla araçtan indi.
Kalabalığa sert bir bakış attı.
"Herkes geri çekilsin."
Kimse itiraz etmedi.
Adriel yavaş adımlarla Gökçe'nin önüne çömeldi.
"Gökçe..."
Kız boş gözlerle karşısına bakıyordu.
Nefesi kesik kesikti.
"Ellerime bak."
Hiç tepki vermedi.
Adriel cebinden küçük acil durum enjektörünü çıkardı.
"Duyuyor musun beni?"
Gökçe hâlâ titriyordu.
Adriel sakin bir hareketle iğneyi uyguladı.
"Birkaç dakika içinde rahatlayacaksın."
Emir hala endişeyle izliyordu.
Dakikalar geçtikçe Gökçe'nin nefesi yavaşlamaya başladı.
Titremesi azaldı.
Gözlerinden sessizce yaşlar süzüldü.
Adriel ceketini omuzlarına örttü.
"Geçti."
Kız güçlükle başını iki yana salladı.
"Geçmedi..."
Sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı.
"O gece... Hiç geçmedi."
Gece sessizliğe gömülürken etraftaki herkes başını öne eğdi.
Çünkü bazı yaralar görünmezdi.
Ve en derin olanlar, yıllar geçse bile ilk günkü kadar can yakardı...