5. Bölüm ACI GERÇEKLER

Alaz;
2 gündür yoğun bakımda uyuyordu. Ve biz burada oturuyorduk .
Gözlerimi kapıya dikişim telefon çalınca ayağa kalkıp kapıdan uzaklaştım telefona bakınca arayan kişi Milli İstikbarat Teşkişatının Başkanı arıyordu.
Derin bir iç çekmiştim telefonu açınca "buyrun başkanım?"dedim.
İlk başta sen gelmedi.
" Alaz kıza ne oldu kulağıma kötü şeyler geldi ?"dedi.
Bende bir atandım ve gökçenin ailesini çöktürmek için yanına sızmıştım onun haberi yoktu ama işim için yapmam gerekiyordu.
"başkanım kız kriz geçirdi beyninde timor varmış ve bunu hiç fark etmemiş" dedim.
Gökçe'nin büyükbabasının karanlık bir geçmişi vardı bir mafya,yeraltı dünyası vardı.
Ve gökçe orada en büyük yeraltı dünyası olan adamın sağ koluydu.
"Tamam kız hastaneden çıkana kadar bekle ve işine devam et kızı sakın ama sakın aşık olma alaz anladınmı "dedi.
"anladım başkanım"dedim
"bide sen babasının izini değil büyükbabasının izini arıyorsun yanlış hatalar yaptığını görmeyim."diyip kapattı.
Hastane kapısına bakınca aşık olmamak elde değildi çok güzeldi sinirlenince gözleri hırçın,dalgalı bir denize benziyordu.
Küçük bir varise göre haddinden fazla güzeldi.
Babası ile göz göze gelince annesine benzediği her haliyle belliydi.
Gökçe;
Gözlerimi açmakta zorlanıyordum sanki kulağıma uğultulu kısık sesler geliyordu.
Kafam zonkluyor midem bulanıyordu.
Gözlerimi yavaşca açınca hastanede odasındaydım neden burdayım enin değildim.
Kafamı çevirince duvarın oradaki koltukta babam ve turgut vardı.
Onun yanında duvara yaslanmış alaz vardı.
Turgut ile bakışlarımı denk düştü alıştı ama belli etmemeye çalışıyordu.
Hayatı boyunca hep zorluklarla uğraşmıştı.
Gözlerimi tamamen açınca bana ne olmuştu emin değildim ben kendimden bile emin değilken her defasında bana bişey olması ağırdı.
Turgut ayağa kalmış sıkı sıkı sarılıyordu.
"gökçe iyimisin bizi çok korkuttun"dedi.
Konuşmaya üşeniyordum sanırım emin değildim ama istemiyordum.
Alaz ban doğru yaklaşıp bana sarılı olan turgut'u çekti.
"rahat bırak lan kızı daha yeni uyandı" dedi.
Uyarır bir ses tonuyla söylüyordu.
"sanane oğlum sende kimsin?"dedi.
Alaz yumruğunu kaldırmıştıkı babam" durun"diye bağırdı.
Çok haklıydı.
" şey ben niye buradayım ve sizde kimsiniz?"diye bir şaka yapmak istedim.
"gökçe saçmalama bizi unuttunuz?"dedi.
Babam "evet de siz kimsiniz?"dedim
Gülmemek elde değildi alazın yüzündeki o şaşkın ifade çok komikti "kızım "dedi babam .
"Gökçe şaka yapıyor "dedi turgut.
Yalan attığımda kaşımın ortası hafif kızarırdı ve bunu sadece yakınları. Biliyordu.
"sen nerden biliyon"dedi alaz.
"bilirim ben" dedi.
"Ya Turgut ne güzel aka yapacaktım niye bozdun ya "dedim
"kızım aklımı aldın"dedi.
Alaz hala ne olduğunu çözemedim gibi bakıyordu.
"evet bana ne oldu?"diye sordum."
Hastaneye gelmeyi neden hiç akıl etmedin?"dedi haklıydı.
Okul derken,iş derken ,evdeki olaylar derken ve en önemlisi sorunu büyükbabamdı kendisi bir mafyası ve beni kurbanı seçmişti küçüklüğümden beri bunun için büyütülüyordum.
Pis işlere ne kadar bulaşmak istemiyorum desemde ciddiye almamak onun sağ kolu olmuştum o pis masada oturmuş plan yapmışlığım vardı.
Hiç bişey çaktırmadan "bilmiyorum"dedim
"kızım sen niye kendine böyle yapıyorsun?" diye sordu sorunun cevabı yoktu.
Ve bana ne olmuştu bu kadar kötü emin değildim.
Alaz benim şaşkın bakışlarımı anlamı gibi " beyninde küçük bir timor çıkmış ve o çoğalıyormuş ve sen hastaneye gelmediğin için kalbin sıkışmalar yaşamışşın"diye söyledi ama bu bildiğim bir şeydi.
Kalbim ilk ağrıdığı zaman geldiği zaman daha yeni başlangıç olduğunu ve tedavi olmuştum.
Ama biraz kontrolleri atlamış bulunduğum için belkide yeniden başlamıştı içeri giren doktora baktım.
"be-nim kariyerim bitti" dedim ağlamaya başlamıştım nefesim kesiliyor gibiydi doktor bana doğru yaklaşıp.
"sakin olun işiniz için hiç bir sıkıntı yok sizin için sağlık raporu yaptım hiç bir sıkıntı yok"dedi.
Ama sakin olamıyordum. Doktor geri gitmişti sakinleşmiştim biraz "ne zamandır uyuyorum"dedim.
"Bugün uyanmasaydın 3 gün olacaktı mışıl mışıl uyuyordun"dedi alaz.
Bakışlarımı denk düştü değişik hissediyordum.
"doktor dediki 1 saat sonra eve gidebilirsiniz dedi"
dedi babam
"bizi biraz yanlız bırakabilir misiniz?"diye sordu alaz turgut ban baktı onay vermiştim.
Odadan çıkınca yanlız kalmıştık. Yatağın köşesine oturmuştu elini alıp kendi eline kenetledi ve şuan saçımı okuyordu huzurlu hissediyorum yıllar sonra birisi saçımı okuyordu.
Annem sonrası bende yoktu ve şuan alazdan öncesi ne saçmalıyorum "ağrın varmı?"diye sordu
"hayır ama çok şaşırdım"dedim benim bildiğimden tedavi olmuştum oysaki.
"ben sadece eve gitmek istiyorum " dedim
"ben çıkayım sen biraz dinlen o zaman
"diye ayaga kalkmış gıderken elını bırakmadım bana baktı"gitme sadece sen kal istiyorum"dedim.
Sadece baktı ve bişey demeden koltuğa oturdu.
Artık güvendeydim. Gözlerimi yavaşca kapattım yavaş yavaş uykuya daldım.
Alaz ;
Neden böyle davranıyorsun be kızım ben senin kalbini kırmak istemiyorum ben sadece büyükbabasını istiyorum.
Yoksa diye aklımdan bir ihtimal geçirdim ama o ihtimalı düşünmek bile çok tehlikeliydi.
Çok tatlı kokuyordu ferah deniz kokusu gibiydi yada vanilya emin değildim.
Şuan o gitme diyordu hayır diyip nasıl gidebilirim.
Gözlerindeki hırçınlık ve masumluk çok güzel vuruyordu. Ama asla ona onu sevdiğimi belli etmemeliydim.
Uyuduğuna emin olduğum bir an dudağına küçük bir buse bıraktım belki bir daha yapamaz sevmezdim.