2.Bölüm BEKLE BENİ

Biraz yürüdükten sonra eve varmıştım. Demir kapı açılınça içeri girdim.
Bahçedekş çalışan hizmetçilere selam vererek içeri girdim.
Kapıdın önündeki korumaya baktım doğrusu koruma denmezdi en yakın kardeş ,arkadaş ona doğru yürüdüm ona şöyle bir bakınca ne kadar yakışıklı olduğunu düşündüm.
Esmer teni,hafif dalgalı saçları,kahverengi gözleri ve kaslı vücudu.
Dayanıklı ve güçlü olduğunu belli ediyordu.
Önceden askerdi ve mesleğini geri bırakmıştı.
Yanına yaklaşınca "merhabalar efendim merhabalar "dedim.
"merhabalar sabah kaçakçısı "dedi.
"ne alaka şimdi hiç uydumh bu laf bana "dedim .
"baya uydu hemde o kadar uydu anlatamam "dedi.
Aramızda 3 yaş vardı annem öldükten sonra hep yanımdaydı yere düşsem gelip yerden kaldırıp elım yararsa operdı,ağlama derdi.
Annesi kardeşlerime bakmıştı süt annelik yapmıştı çocuklar büyünce burda kalmayı bırakıp küçük bir köyde yaşıyordu ama Turgut istememişti gitmek bizim yanımızda kalmıştı beraber büyümüştük.Babam tek başıma dışarıya çıkmamı ıstemıyordu o zamanlar hep Turgut vardı yanımda annemı öldürenlerin yasıyormu yoksa gebermisti emin degildik korkuyordu ama korkarken benı kısıtlıyordu haberi yoktu.
Babam içerden yanımıza doğru geliyordu.
Ona doğru ilerledim çok kızgın durmuyordu.
Arkasından "baba!"diye seslendim.
Arkasına dönüp bana baktı hiç bışey demedi ve sadece sarıldı.
Kendimi küçük gökçe gibi hissettim bana özgür,yükleri azalmış gibi hissettim çok duygusal biriydim ama belli etmiyordum edemiyordum ama şuan kendimi salmıştım güvendiğim insan ve o güvenli yer gözümden bir yaş aktı.Babam gözümden yaşı silip "seni hiç bir zaman anlamadım çok özür dilerim küçük meleğim"dedi.
Çok mutluyum bakmıştı benı anlamıstı.
Merdivenlerden inen Işıl ve Ateş'ı görünce kendimizi topladık.
Genellikle sabahları evde olmuyordum ya akşam gelırım yada hocam ışıl" ablaa!"diye kollarıma atladı kucağıma alınca yanaklarından öptüm.
"ablamm"dedim.
Ateşinde kucağıma alınca onuda öptüm.
"ben yokken uslu durdunuz demı " dedim.
"evet Turgut abı bizle oyun oynadı hemde"dedı ışıl.
Turgut'a dönünce elini sus der gibi yaptı "ah be ışıla hemen sattın benı sır demiştik oysaki " dedi .
Güldüm "abla parka gidelim nolurrr" dedi ateş.
Babama doğru bakıp "tamam ama ablan ve Turgut abinizin sözünden çıkmam yok.
"sözz"dedi ikisi aynanda babamın yanağından öpüp yukarı kıyafetlerini değiştirmeye gittiler.
"Bende kıyafetlerimi değiştirip geliyorum "bende "dedim.
Turgut başını evet manasında salladı yukarı odama doğru çıktım.Odama gelince sadece ve şıktı .
Dolabımı açınca üstüme kahverengi kare yaka crop giydim,gri Jean giyip saçlarımı düzelttim hava soğuk degildi ama o kadar sıcakta degıldı krem rengi yatım trençkot gıydım,leoparlı kemikli çerçeveli bir gözlük taktım,bır kac aksesuar takıp cantanın alıp aşağıya ındım.
Işıl aşağıdaydı ama ates yoktu yanına gidince "abla bak nasıl olmusum" dedi etek giymişti üstünde tavşanlı ince kazak vardı.
"çokkk güzel olmuşsun balım" dedim.
Ateş aşağıya iniyordu eşofmanve ince kazak giymişti.
Yanımıza gelince evden çıkmıştık.
Park yakın olduğu için yürüyerek gidiyorduk.
Parka varınca çocuklar oynamaya gıtmıstı bizde bankta oturuyorduk "çok mutlular"dedi turgut ona doğru dönüp "evet ama ilerde gözlerindeki ışıkları sönmez" dedim .
Aramızda 14 yaş vardı baya fazlaydı. İlerde gözüme , yüzüme bakan birisi vardı.
Alaz'dı garipti ama olabilirdi gelebilirdi yani.
Hava biraz soğumaya başlamıştı bu yüzden eve gitmeye karar vermiştik tam parktan çıkarken.
Alaz'ın bana seslendiriyordu arama donunca gerçekten bana seslenıyordu saçma bir soru sordum "bana mı seslendin?" dedim.
" yokya ne sana seslenıyım karşıdaki dedeye seslendim "dedi haklıydı.
"efendim söyle "dedim.
"borcunu bu aksam öde " dedi.
"neden bu gece " dedim.
"canım bu akşam istiyor. İtiraz mı varda?" dedi.
"Tamam ama eve gidip gelcem beni burada bekle" dedim.
" tamam beklıyor olcam" dedi.
Eve varınca çocuklar çoktan uyumuştu odalarına götürüp yatırdık Turgut ile.
Aşağıya inip gidecekken Turgut seslendi "gökçe gelmemi istemisin " dedi.
Bende hayır gibi başımı salladım "tesekkur ederim ben giderim ama arabanın anahtarını versene bana " dedim.
Babama arabamın anahtarını almıştı. Cebinden anahtarını çıkarıp verdı "dikkatli kullan bisey olursa hemen ara" dedi kafa sallayıp evden cıktım.
Parka tekrar gelince acaba yanlış mı yapıyorum diye düşündüm ama hayır bu dünyada kimseye borclu kalmaya ıstemıyordum.
Ama içimde garip bir his vardı. Degısık hıssedıyordum ne hıssedıyordum onuda bilmiyordum.
Parka girince oradaydı benı beklemıstı gitmemiştir.
Beni bekliyordu...

Turgut Aksoy

Ateş Karahan VE Işıl Karahan