2. bölüm / 38
APARTMAN 17BÖLÜM 2
Bölümler 38Şu an: BÖLÜM 2
- 1 Apartman 17265 kelime
- 2 BÖLÜM 2261 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3 BÖLÜM273 kelime
- 4 4 BÖLÜM259 kelime
- 5 5 BÖLÜM291 kelime
- 6 6 BÖLÜM349 kelime
- 7 7 BÖLÜM340 kelime
- 8 8 BÖLÜM410 kelime
- 9 9 BÖLÜM382 kelime
- 10 10 BÖLÜM457 kelime
- 11 K ARAKTER TANITIM296 kelime
- 12 KARAKTERLER 🔥263 kelime
- 13 11 BÖLÜM234 kelime
- 14 12 BÖLÜM232 kelime
- 15 13 BÖLÜM621 kelime
- 16 14 BÖLÜM716 kelime
- 17 15 BÖLÜM490 kelime
- 18 16 BÖLÜM521 kelime
- 19 17 BÖLÜM:LANET494 kelime
- 20 18 BÖLÜM488 kelime
- 21 19 BÖLÜM749 kelime
- 22 20 BÖLÜM568 kelime
- 23 21 BÖLÜM526 kelime
- 24 22 BÖLÜM528 kelime
- 25 23 BÖLÜM447 kelime
- 26 24 BÖLÜM509 kelime
- 27 25 BÖLÜM437 kelime
- 28 26 BÖLÜM454 kelime
- 29 BÖLÜM 27306 kelime
- 30 BÖLÜM 28347 kelime
- 31 29 BÖLÜM380 kelime
- 32 30 BÖLÜM386 kelime
- 33 31 BÖLÜM473 kelime
- 34 32 BÖLÜM258 kelime
- 35 33 BÖLÜM237 kelime
- 36 35 BÖLÜM222 kelime
- 37 36 BÖLÜM674 kelime
- 38 37 BÖLÜM543 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
BÖLÜM 2
Onlar Beni Tanıyor
Beyza'nın çığlığı bütün evi doldurmuştu.
Odasına koştuğumda nefes nefeseydi. Elleri titriyor, gözleri korkuyla odanın köşesine bakıyordu.
"Abla..." diye fısıldadı. "Buradaydı."
"K-kim?"
"Yatağımın ucunda oturan kız."
Odanın içine baktım.
Kimse yoktu.
Ama hava buz gibiydi.
Beyza ağlamaya başladı.
"Saçları yüzünü kapatıyordu. Bana bakıyordu..."
Selin de odaya geldi.
"Polisi mi arasak?" dedi.
Başımı iki yana salladım.
"Onlara ne diyeceğiz? Evimizde ruhlar var mı?"
Tam o sırada...
Tak.
Tak.
Tak.
Üçümüz de sustuk.
Ses koridordan geliyordu.
Birileri yürüyordu.
Ama evde bizden başka kimse yoktu.
Beyza kolumu sımsıkı tuttu.
"Abla, lütfen gitme."
Kalbim deli gibi atıyordu ama ilerledim.
Koridorun sonundaki aynanın önüne geldiğimde nefesim kesildi.
Aynada sadece Beyza ve Selin görünüyordu.
Ben yoktum.
"Efşan?" dedi Selin korkuyla.
Parmağıyla aynayı işaret etti.
"Neden... neden sen görünmüyorsun?"
Bir adım geri çekildim.
Aynanın yüzeyi aniden buğulandı.
Ve üzerinde yavaş yavaş bir yazı belirdi.
"SENİ BEKLİYORDUK."
Beyza çığlık attı.
Aynanın içinden uzun siyah saçlı kızın silueti göründü.
Bu kez yüzünü kaldırdı.
Yeşil gözleri vardı.
Benim gözlerim gibi.
"Hayır..." diye fısıldadım.
Bu mümkün değildi.
Kız dudaklarını araladı.
"Efşan..." dedi.
"Sen bizi neden unuttun?"
Bir anda ayna çatladı.
ÇAT!
Parçalar yere dökülürken üçümüz de geri çekildik.
Odadaki bütün ışıklar söndü.
Karanlığın içinden aynı fısıltı yükseldi.
"Bodruma gel..."
"Bizi kurtar..."
Ve sonra her şey sessizliğe gömüldü.
Selin titreyerek bana baktı.
"Bence bu evden gitmeliyiz."
Beyza gözyaşlarını sildi.
"Ama ya o kız gerçekten yardım istiyorsa?"
Yere düşen ayna parçalarından birini elime aldım.
Parçanın arkasında küçük bir anahtar resmi çizilmişti.
Altında ise tek bir cümle yazıyordu:
"17 numaralı kapıyı aç."
Ve o an anladım...
Apartman 17'nin sırrı henüz başlamıştı.
Bölüm etkileşimi