12 BÖLÜM

Apartman 17 – Bölüm 12: Gecenin Misafirleri

O gece herkes odasına çekilmişti. Yağmur, pencereye hafifçe vuruyordu.

Beyza uykuya dalmak üzereyken, odasının kapısının yanında beyaz elbiseli bir siluet gördüğünü sandı. Gözlerini ovuşturup tekrar baktığında koridor bomboştu.

"Galiba çok fazla efsane okudum..." diye mırıldandı.

Aynı saatlerde Selin, rüyasında üç yolun birleştiği eski bir kavşakta duran, elinde fener taşıyan gizemli bir kadın gördü. Kadın hiçbir şey söylemeden ona eski bir anahtar uzattı.

Ege ise kendisini sisli bir ormanda yürürken hayal etti. Uzakta yaşlı bir kadın ona dönüp gülümsedi.

"Korkma," dedi kadın. "Her hikâyenin bir gerçeği, her gerçeğin de bir açıklaması vardır."

Efsan ise penceresinin önünde kırmızı bir kurdele fark ettiğini düşündü. Bir an ürperdi ama sonra bunun, rüzgârın uçurduğu eski bir süs olduğunu anladı.

Ertesi sabah dört arkadaş apartmanın girişinde buluştu.

"Size çok garip bir şey anlatacağım," dedi Beyza.

"Dur!" diye atıldı Selin. "Önce ben anlatayım."

Birer birer gece gördüklerini anlattılar.

"Hepsi efsanelerde okuduğumuz kişiler gibiydi..." dedi Efsan.

Ege düşünceli bir şekilde başını salladı.

"Bence beynimiz dün gece okuduklarımızı rüyalarımıza taşıdı."

Tam o sırada Emine Teyze yanlarına geldi.

"İnsan zihni çok güçlüdür çocuklar," dedi gülümseyerek. "Bazen duyduğumuz hikâyeler rüyalarımıza karışır. Önemli olan, korkuya kapılmadan merak etmeyi sürdürmektir."

Dört arkadaş rahat bir nefes aldı.

Fakat Beyza cebine elini attığında şaşkınlıkla donup kaldı.

Çünkü Selin'in rüyasında gördüğü eski anahtarın aynısı, cebinde duruyordu...

"Ben bunu buraya koymadım," diye fısıldadı.

Dördü de birbirine baktı.

Apartman 17'nin yeni gizemi başlamıştı.