22. bölüm · APARTMAN 17

20 BÖLÜM

İNCİLA 🖤

APARTMAN 17 – BÖLÜM 20

Gece Yarısındaki Seçim

Saatler yavaş ilerliyor gibiydi.

Beyza, Selin, Efsan, Ege ve Defne gün boyunca başka hiçbir şey düşünemediler.

Masanın üzerinde duran küçük anahtar...

Üzerindeki 19 rakamı...

Ve o ürkütücü not:

"Gece yarısı çatıya gelin. Gerçeği yalnızca biriniz öğrenebilecek."

Beyza odasında pencerenin önünde oturuyordu. Elindeki anahtarı çevirip duruyordu.

"Ya gerçekten sadece birimiz seçilirse?" diye düşündü.

Telefonu çaldı.

Arayan Selin'di.

"Korkuyor musun?" diye sordu Selin.

Beyza birkaç saniye sustu.

"Biraz."

"Ben de."

"Ama gitmeyecek değiliz."

Selin hafifçe güldü.

"Hayır. Çünkü merakımız korkumuzdan daha büyük."

---

Saat tam 23.55 olduğunda beş arkadaş sessizce çatı katına çıktılar.

Apartman 17 hiç olmadığı kadar sessizdi.

Sanki bütün bina uyuyor...

Ama onları izliyordu.

Ege etrafına bakındı.

"Bu kadar sessizlik normal değil."

Defne elindeki feneri sıktı.

"Belki de doğru yerde değiliz."

Tam o sırada...

Tak!

Çatı kapısı kendi kendine açıldı.

Soğuk bir rüzgâr yüzlerine çarptı.

Efsan ürperdi.

"Gidelim mi?"

Beyza başını salladı.

"Gidelim."

Çatıya çıktıklarında gökyüzü yıldızlarla doluydu.

Ama çatının tam ortasında onları bekleyen bir şey vardı.

Eski bir masa.

Ve masanın üzerinde beş tane zarf.

Her birinin üzerinde bir isim yazıyordu.

Beyza
Selin
Efsan
Ege
Defne

Ege'nin ağzı açık kaldı.

"Bu hiç normal değil."

Selin kendi zarfını aldı.

"İçinde ne var?"

Beyza derin bir nefes aldı.

"Açalım."

Hepsi aynı anda zarflarını açtı.

Efsan'ın zarfında şunlar yazıyordu:

«"Kalbinin sesini dinle."»

Selin'inkinde:

«"Cesaret, korkmamak değildir."»

Ege'ninkinde:

«"Gülümsemek bazen en büyük güçtür."»

Defne'ninkinde:

«"Geçmiş seni tanımlar ama geleceğini belirlemez."»

Beyza kendi zarfını açtı.

İçindeki cümleyi okurken nefesi kesildi.

"Lider olmak, herkesi kurtaramayacağını kabul etmektir."

Beyza'nın elleri titremeye başladı.

"Bu ne demek?"

Tam o anda masanın altından metalik bir ses geldi.

Çıt!

Çatının köşesinde duran eski kapak açıldı.

Aşağı doğru inen dar bir merdiven ortaya çıktı.

Defne korkuyla geri çekildi.

"Yine mi gizli geçit?"

Ege iç çekti.

"Ben normal bir apartmanda yaşamak istiyorum."

Selin istemsizce güldü.

Ama Beyza ciddiydi.

"Aşağı inmeliyiz."

---

Merdivenleri indiklerinde küçük bir oda buldular.

Odanın ortasında eski bir projektör vardı.

Projektör aniden çalışmaya başladı.

Duvara görüntüler yansıdı.

1986 yılındaki dört koruyucu...

Gülüyorlardı.

Birlikte oyun oynuyorlardı.

Sonra görüntü değişti.

Dört kişiden biri diğerlerinden ayrıldı.

Ekranda şu yazı belirdi:

"Gerçek sınav, seçim yapmak zorunda kaldığında başlar."

Beyza gözlerini ekrandan ayıramıyordu.

Son görüntüde dört koruyucudan biri kameraya bakarak konuştu.

«"Eğer bunu izliyorsanız, bilin ki sırrı korumak kolay değildir."»

«"Bazen doğru olanı yapmak, en zor kararı vermektir."»

Görüntü karardı.

Oda sessizleşti.

Sonra projektör tekrar çalıştı.

Bu kez yalnızca tek bir cümle göründü:

"Bir kişi öne çıkmalı."

Efsan'ın gözleri doldu.

"Hayır..."

Selin hemen konuştu.

"Kimseyi seçmeyeceğiz."

Defne başını salladı.

"Birimizi kaybetmek istemiyorum."

Ege ilk kez ciddi bir ifadeyle arkadaşlarına baktı.

"Bence bu sınavın cevabı bu."

Herkes ona döndü.

"Nasıl yani?" diye sordu Beyza.

Ege derin bir nefes aldı.

"Belki de gerçek lider, tek başına karar veren değil..."

"...kimseyi geride bırakmayandır."

Sessizlik oldu.

Ve tam o anda odanın duvarları hafifçe titredi.

Projektörün altında gizli bir çekmece açıldı.

İçinden altın renkli küçük bir pusula çıktı.

Pusulanın üzerinde şu cümle yazıyordu:

"Doğru yolu dostluk gösterir."

Beyza pusulayı eline aldı.

Bir anda bütün korkusu azalmıştı.

Arkadaşlarına baktı.

Selin...

Efsan...

Ege...

Defne...

Gülümsedi.

"Kimseyi seçmiyorum."

"Çünkü biz bir takımız."

Tam bunu söylediği anda projektörden son bir görüntü yansıdı.

Bir siluet...

Yüzü görünmeyen biri...

Ve onun fısıltısı:

"Yanlış karar verdiniz..."

Odanın ışıkları bir anda söndü.

Karanlığın içinden ayak sesleri duyuldu.

Tak... Tak... Tak...

Beyza'nın kalbi hızla atmaya başladı.

Birisi onlara doğru yaklaşıyordu.

Ve bu kez...

Gelen kişi, onları durdurmak isteyen kişi olabilirdi.

DEVAM EDECEK...

21. Bölüm: Yüzü Olmayan Misafir 🖤🏢🔦