35. bölüm / 38
APARTMAN 1733 BÖLÜM
Bölümler 38Şu an: 33 BÖLÜM
- 1 Apartman 17265 kelime
- 2 BÖLÜM 2261 kelime
- 3 3 BÖLÜM273 kelime
- 4 4 BÖLÜM259 kelime
- 5 5 BÖLÜM291 kelime
- 6 6 BÖLÜM349 kelime
- 7 7 BÖLÜM340 kelime
- 8 8 BÖLÜM410 kelime
- 9 9 BÖLÜM382 kelime
- 10 10 BÖLÜM457 kelime
- 11 K ARAKTER TANITIM296 kelime
- 12 KARAKTERLER 🔥263 kelime
- 13 11 BÖLÜM234 kelime
- 14 12 BÖLÜM232 kelime
- 15 13 BÖLÜM621 kelime
- 16 14 BÖLÜM716 kelime
- 17 15 BÖLÜM490 kelime
- 18 16 BÖLÜM521 kelime
- 19 17 BÖLÜM:LANET494 kelime
- 20 18 BÖLÜM488 kelime
- 21 19 BÖLÜM749 kelime
- 22 20 BÖLÜM568 kelime
- 23 21 BÖLÜM526 kelime
- 24 22 BÖLÜM528 kelime
- 25 23 BÖLÜM447 kelime
- 26 24 BÖLÜM509 kelime
- 27 25 BÖLÜM437 kelime
- 28 26 BÖLÜM454 kelime
- 29 BÖLÜM 27306 kelime
- 30 BÖLÜM 28347 kelime
- 31 29 BÖLÜM380 kelime
- 32 30 BÖLÜM386 kelime
- 33 31 BÖLÜM473 kelime
- 34 32 BÖLÜM258 kelime
- 35 33 BÖLÜM237 kelime · Okuduğun bölüm
- 36 35 BÖLÜM222 kelime
- 37 36 BÖLÜM674 kelime
- 38 37 BÖLÜM543 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Apartman 17 – Bölüm 33: Gözlerin Sahibi
Parlak gözler karanlığın içinden yavaş yavaş yaklaşırken Efşan, Beyza ve Ege nefeslerini tuttu.
Bir adım...
Bir adım daha...
Sonunda yaratık ışığın altına geldi.
Ama bu bir canavar değildi.
Yaşlı bir adamdı.
Uzun gri saçları vardı ve elinde eski bir fener taşıyordu.
— Korkmayın, dedi sakin bir sesle.
Ege öne çıktı.
— Sen kimsin?
Yaşlı adam derin bir nefes aldı.
— Ben bu apartmanın eski bekçisiyim.
Efşan şaşırdı.
— Bekçi mi?
— Evet. Yıllardır Apartman 17'nin sırrını koruyorum.
Adam masanın üzerindeki defteri aldı.
— Bu defterde yazanlar gerçek. Ama hepsi değil...
Beyza merakla sordu:
— Ne demek?
Adam cevap verecekken odanın duvarları sarsılmaya başladı.
GÜMMM!
Tavanın bir kısmı çöktü.
— Çok geç kaldık! diye bağırdı adam.
— Neye geç kaldık? dedi Efşan.
Yaşlı adamın yüzü ciddileşti.
— Apartmanın kalbi uyanıyor.
O anda yerden kırmızı bir ışık yükselmeye başladı.
Defterin sayfaları kendi kendine açıldı.
Son sayfada tek bir cümle vardı:
"Yedinci gece geldiğinde mühür kırılacak."
Ege'nin yüzü bembeyaz oldu.
— Bugün... yedinci gece!
Bir anda apartmanın her yerinden çığlık sesleri duyuldu.
Efşan, Beyza ve Ege hızla yukarı çıktılar.
Koridora ulaştıklarında bütün lambalar yanıp sönüyordu.
Komşular korku içinde kapılarından dışarı bakıyordu.
Tam o sırada asansör kendiliğinden açıldı.
İçerisi tamamen karanlıktı.
Sonra karanlığın içinden bir çocuk sesi geldi:
— Sonunda geldiniz...
Efşan'ın kalbi hızla çarpmaya başladı.
Çünkü bu sesi daha önce rüyalarında duymuştu.
Ve ses tekrar konuştu:
— Ben sizi bekliyordum...
Devam edecek... 👁️🏢😱📖
Bölüm etkileşimi