26 BÖLÜM

APARTMAN 17 – BÖLÜM 26

İhanetin Yüzü

Çatıdaki rüzgâr gittikçe şiddetleniyordu.

Kimse konuşamıyordu.

Karşılarında duran kişinin yüzü sonunda görünmüştü.

Beyza şaşkınlıkla bir adım geri çekildi.

"Sen...!"

Selin'in gözleri büyüdü.

Efsan nefesini tuttu.

Ege ise ne diyeceğini bilemedi.

Karşılarında duran kişi...

Kemal Dede'ydi.

"Bu imkânsız..." diye fısıldadı Defne.

Kemal Dede üzgün bir şekilde gülümsedi.

"Keşke öyle olsaydı."

Murat öne çıktı.

"Yıllardır bize yardım ettin."

"Evet," dedi Kemal Dede.

"Çünkü yardım ettim."

Selin şaşırdı.

"Ama mektupta ihanet eden biri olduğu yazıyordu."

Kemal Dede başını eğdi.

"Doğru."

Beyza cesaretini toplayıp sordu:

"Sen misin o kişi?"

Uzun bir sessizlik oldu.

Sonunda Kemal Dede konuştu.

"Hayır."

Herkes birbirine baktı.

"Eğer sen değilsen neden saklandın?" dedi Efsan.

Kemal Dede derin bir nefes aldı.

"Çünkü gerçeği anlatmaya korktum."

Çocuklar sessizce onu dinliyordu.

"Yıllar önce koruyucular arasında büyük bir tartışma çıktı."

"Bir kişi sırrın herkes tarafından bilinmesini istedi."

"Diğerleri ise korunması gerektiğini düşündü."

Beyza dikkatle dinliyordu.

"Sonra ne oldu?"

Kemal Dede'nin yüzü hüzünlendi.

"Arkadaşlıkları bozuldu."

Tam o sırada Murat dosyanın son sayfasını açtı.

İçinden eski bir fotoğraf düştü.

Fotoğrafta beş koruyucu vardı.

Ama bu kez birinin yüzü kırmızı kalemle çizilmişti.

Arkasında şu yazıyordu:

"Bize ihanet etti."

Ege yutkundu.

"Kim bu?"

Kemal Dede fotoğrafa bakınca yüzü bembeyaz oldu.

"Hayır..."

Selin hemen sordu.

"Tanıyor musun?"

Kemal Dede başını salladı.

"Evet."

"Kim?"

Kemal Dede cevap vermeden önce çatının ışıkları söndü.

PAT!

Her yer karanlığa gömüldü.

Efsan korkuyla Beyza'nın yanına geçti.

"Bundan hiç hoşlanmıyorum."

Beyza el fenerini açtı.

Tam o anda aşağıdan bir ses duyuldu.

ÇANNG!

Sanki cam kırılmıştı.

Murat hızla merdivenlere koştu.

"Ses giriş katından geldi!"

Herkes onun peşinden koşmaya başladı.

Apartmanın girişine ulaştıklarında gördükleri şey karşısında donup kaldılar.

İlan panosu parçalanmıştı.

Camları yere saçılmıştı.

Ve panonun içinde duran tüm belgeler kaybolmuştu.

Selin şok içinde etrafa baktı.

"Birisi buraya girmiş."

Beyza yerde bir not fark etti.

Notu aldı.

Titreyen ellerle açtı.

İçinde sadece bir cümle vardı:

"Gerçeği öğrenmenizi istemiyorum."

Altında ise bir sembol bulunuyordu.

Aynı sembol daha önce hiç görmedikleri bir semboldü.

Defne korkuyla fısıldadı:

"Bu koruyucuların işareti değil."

Kemal Dede nota bakınca yüzü değişti.

Beyza hemen fark etti.

"Sen bu sembolü tanıyorsun."

Kemal Dede yavaşça başını salladı.

"Evet."

"Ne demek?"

Yaşlı adam derin bir nefes aldı.

Sonra yıllardır sakladığı sırrı açıkladı.

"Bu, Kayıp Koruyucu'nun sembolü."

Herkes sustu.

"Kayıp Koruyucu mu?" dedi Ege.

Kemal Dede başını salladı.

"İhanet eden kişi değil..."

"Kaybolan kişi."

Beyza'nın kalbi hızla çarpmaya başladı.

Çünkü ilk kez yeni bir isim duymuşlardı.

Ve görünüşe göre hikâye düşündüklerinden çok daha büyüktü.

Tam o sırada apartmanın dışındaki sokak lambası söndü.

Karanlığın içinde bir gölge belirdi.

Gölge birkaç saniye onları izledi.

Sonra yavaşça uzaklaştı.

Ama gitmeden önce apartmanın duvarına kırmızı boyayla tek bir cümle yazmıştı:

"27. DAİREYİ BULUN."

Apartmanda sadece 17 daire vardı...

Peki 27. daire neydi?

DEVAM EDECEK...

27. Bölüm: Var Olmayan Daire 🏢🖤🔑