29 BÖLÜM

APARTMAN 17 – BÖLÜM 29
Gece ilerlemişti.
Efşan, Beyza ve Ege apartmanın girişinde durmuş, bodruma inip inmeyeceklerini tartışıyordu.
— Bence sabahı bekleyelim, dedi Beyza.
— Ama telefonu arayan kişi "bir sonraki ipucu bodrumda" dedi, diye karşılık verdi Efşan.
Ege el fenerini kaldırdı.
— Eğer bu işin sonunu öğrenmek istiyorsak gitmeliyiz.
Üçü de derin bir nefes aldı.
Sonunda bodruma inmeye karar verdiler.
Merdivenler eskiydi.
Her adımda tahta basamaklar gıcırdıyordu.
GICIRT... GICIRT...
Aşağı indikçe hava daha da soğuyordu.
Bodrum kapısına geldiklerinde Efşan'ın içini garip bir his kapladı.
Kapının üzerinde paslı bir levha vardı.
Levhada silinmeye yüz tutmuş şu yazı okunuyordu:
"Dikkat! Yetkisiz giriş yasaktır."
Ege kapıyı itti.
Kapı ağır bir sesle açıldı.
GROOOONK...
İçerisi karanlıktı.
El fenerlerinin ışığı ancak birkaç metre ileriyi aydınlatabiliyordu.
Duvarlarda örümcek ağları vardı.
Eski kutular ve kullanılmayan eşyalar her yere dağılmıştı.
Bir süre yürüdükten sonra Beyza durdu.
— Şuna bakın!
Yerde küçük bir anahtar duruyordu.
Anahtarın üzerinde kırmızı boya ile bir sayı yazılmıştı:
17
Efşan anahtarı aldı.
— Bu kesinlikle tesadüf değil.
Tam o sırada bodrumun en uzak köşesinden bir ses duyuldu.
TIK...
Sonra bir tane daha.
TIK... TIK...
Sanki biri karanlıkta taşları birbirine vuruyordu.
Üçü de sesin geldiği tarafa döndü.
El fenerleri titriyordu.
Yavaşça ilerlediler.
Sesler giderek artıyordu.
TIK... TIK... TIK...
Sonunda eski bir demir kapının önüne geldiler.
Kapının üzerinde büyük harflerle şunlar yazıyordu:
DEPO 17
— Daha önce burada böyle bir kapı var mıydı? dedi Ege.
— Ben hiç görmedim, dedi Beyza.
Kapı kilitliydi.
Efşan elindeki anahtara baktı.
— Deneyelim mi?
Anahtarı kilide soktu.
Bir an sessizlik oldu.
Sonra...
ÇIT!
Kilit açıldı.
Üçü de heyecanla birbirine baktı.
Kapıyı yavaşça açtılar.
İçeride eski bir oda vardı.
Odanın ortasında tek bir masa bulunuyordu.
Masanın üzerinde ise tozlu bir defter duruyordu.
Defterin kapağında şu yazıyordu:
APARTMAN 17 SIRLARI
Efşan titreyen ellerle defteri açtı.
İlk sayfada bir fotoğraf vardı.
Fotoğraftaki kişilerden biri Efşan'a çok benzeyen küçük kızdı.
Ama bu kez yanında iki kişi daha vardı.
Onlar da Beyza ve Ege'ye benziyordu.
Üç arkadaş şaşkınlık içinde birbirlerine baktı.
— Bu nasıl mümkün olabilir?
Tam o anda odanın ışıkları bir anlığına yandı.
Ve karşı duvarda kırmızı harflerle yazılmış bir cümle ortaya çıktı:
"GERÇEĞİ ÖĞRENMEYE HAZIR MISINIZ?"
Bir saniye sonra ışıklar tekrar söndü.
Ve odanın kapısı büyük bir gürültüyle kapandı.
BAMMMM!
Üçü de korkuyla kapıya döndü.
Ama artık kapı açılmıyordu...
DEVAM EDECEK... 👻🏢🔑📖