1. bölüm / 38
APARTMAN 17Apartman 17
Bölümler 38Şu an: Apartman 17
- 1 Apartman 17265 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 BÖLÜM 2261 kelime
- 3 3 BÖLÜM273 kelime
- 4 4 BÖLÜM259 kelime
- 5 5 BÖLÜM291 kelime
- 6 6 BÖLÜM349 kelime
- 7 7 BÖLÜM340 kelime
- 8 8 BÖLÜM410 kelime
- 9 9 BÖLÜM382 kelime
- 10 10 BÖLÜM457 kelime
- 11 K ARAKTER TANITIM296 kelime
- 12 KARAKTERLER 🔥263 kelime
- 13 11 BÖLÜM234 kelime
- 14 12 BÖLÜM232 kelime
- 15 13 BÖLÜM621 kelime
- 16 14 BÖLÜM716 kelime
- 17 15 BÖLÜM490 kelime
- 18 16 BÖLÜM521 kelime
- 19 17 BÖLÜM:LANET494 kelime
- 20 18 BÖLÜM488 kelime
- 21 19 BÖLÜM749 kelime
- 22 20 BÖLÜM568 kelime
- 23 21 BÖLÜM526 kelime
- 24 22 BÖLÜM528 kelime
- 25 23 BÖLÜM447 kelime
- 26 24 BÖLÜM509 kelime
- 27 25 BÖLÜM437 kelime
- 28 26 BÖLÜM454 kelime
- 29 BÖLÜM 27306 kelime
- 30 BÖLÜM 28347 kelime
- 31 29 BÖLÜM380 kelime
- 32 30 BÖLÜM386 kelime
- 33 31 BÖLÜM473 kelime
- 34 32 BÖLÜM258 kelime
- 35 33 BÖLÜM237 kelime
- 36 35 BÖLÜM222 kelime
- 37 36 BÖLÜM674 kelime
- 38 37 BÖLÜM543 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
BÖLÜM 1
Beni Duyuyor Musun?
İnsanlar bazı hisleri açıklayamazdı.
Ben de açıklayamıyordum.
Apartman 17'nin önünde durduğum an, içimde tuhaf bir ağırlık hissettim. Sanki yıllardır buraya gelmemi bekleyen biri vardı.
"Burası mı?" diye sordu Beyza.
Başımı kaldırıp binaya baktım.
Eski duvarlar...
Paslanmış balkonlar...
Karanlık pencereler...
Ve giriş kapısının üzerinde solmuş harflerle yazılmış tek bir isim:
APARTMAN 17
"Hiç sevmedim burayı," dedi Beyza omuzlarını silkerek.
"Ben de," diye fısıldadım.
Ama nedenini bilmiyordum.
---
Akşam olduğunda eşyaları yerleştirmeye başlamıştık. En yakın arkadaşım Selin de bize yardım ediyordu.
"Şu kutuyu nereye koyayım?" diye sordu.
"Mutf..."
Sözüm yarıda kaldı.
Koridordan gelen fısıltıyı duymuştum.
"...Efşan..."
Bir anda donup kaldım.
Selin kaşlarını çattı.
"Ne oldu?"
Bir şey söylemeden kapıya yöneldim.
"...Efşan..."
Bu kez daha netti.
Kapının diğer tarafında bir kız sesi vardı.
Kalbim hızlandı.
Beyza yanıma geldi.
"Abla?"
Kapı koluna uzandım.
Tam açacakken...
"Bunu yapma."
Arkamdan gelen sesle irkildim.
Selin bana korkuyla bakıyordu.
"Efşan..." dedi titreyerek. "Ben hiçbir şey duymuyorum."
O an içimdeki bütün sıcaklık çekilip gitti.
Çünkü ben hâlâ o sesi duyuyordum.
"...Beni duyuyor musun?"
---
O gece uyuyamadım.
Saat tam 03.17'de gözlerimi açtım.
Yatağımın karşısındaki aynada bir siluet vardı.
Uzun siyah saçlı bir kız...
Bana bakıyordu.
Nefesim kesildi.
Gözlerimi kapatıp tekrar açtığımda gitmişti.
Ama aynanın buğulu yüzeyinde parmakla yazılmış bir cümle duruyordu:
"Çok geç olmadan beni bul."
Titreyen ellerimle aynaya dokundum.
Bu imkânsızdı.
Ta ki arkamdan Beyza'nın çığlığı duyulana kadar...
"EFŞAN!"
Odasına koştuğumda Beyza, yatağının köşesine sinmişti.
"Ne oldu?"
Beyazlaşmış yüzüyle bana baktı.
"Az önce..." dedi gözlerinden yaşlar süzülürken.
"Bir kız yatağımın ucunda oturuyordu."
Ve ilk kez anladım...
Apartman 17'de yalnız değildik.
Birileri bizi izliyordu.
Ve onlar, beni yıllardır tanıyordu...
Bölüm etkileşimi