4-

4. BÖLÜM: PUSUNUN GÖLGESİNDE
Akşamki davet için hazırlıklar bittiğinde, Fadime aynadaki aksine inanamıyordu. Üzerindeki zümrüt yeşili saten elbise, teninin beyazlığını ortaya çıkarmış; saçları ise omuzlarından aşağı su gibi dökülmüştü. İso ise siyah bir takım elbisenin içinde, her zamanki gibi kusursuz ama ürkütücü görünüyordu.
"Hazırsan gidelim," dedi İso, Fadime’nin güzelliği karşısında bir an duraksasa da ifadesini bozmadan.
Lüks zırhlı araç sessizce yola koyuldu. Arkada iki koruma aracı onları takip ediyordu. Yolun yarısında, şehrin dışındaki ormanlık virajlara girdiklerinde İso’nun şoförü aniden dikiz aynasına baktı.
"Abi, arkadakiler bizimkiler değil."
İso kaşlarını çattı. Tam o sırada virajın çıkışında beş-altı tane siyah SUV araç yolu kesti. Bizimkiler ani bir frenle durmak zorunda kalırken, arkadan gelen araçlar da kaçış yolunu kapattı. Çember daralmıştı.
Fadime korkuyla İso’nun koluna yapıştı. "İso, neler oluyor?"
İso, soğukkanlılıkla belindeki silahını kontrol etti ve Fadime’nin elini nazikçe ama sıkıca tuttu. "Koltuktan ayrılma ve başını eğ."
Araçların arasından, en öndeki SUV’un kapısı yavaşça açıldı. İçinden siyahlar içinde, alaycı bir gülümsemeyle Arda Bozoğlu indi. İso’nun bu hayattaki en büyük kan davası, azılı düşmanı...
Arda, elindeki tespihi çevirerek zırhlı araca doğru yürüdü ve camı tıklattı. İso, camı çok az indirdi.
"İsmail..." dedi Arda, sesi bir yılanın tıslaması kadar tehlikeliydi. "Hayırdır? Yeni bir kuş mu kapattın kafese? Duydum ki evlenmişsin, hayırlı olsuna geleyim dedim."
İso, dişlerini sıkarak cevap verdi. "Arda, yolumdan çekil. Bugün seninle uğraşacak havamda değilim."
Arda’nın bakışları camın aralığından Fadime’ye kaydı. Gözleri parladı. "Vay be... Haberlerdeki kadar varmış. Yazık olacak bu güzelliğe senin yanında. Senin kanın bu kızı kirletir İsmail."
"Adını ağzına alma Arda!" diye kükredi İso. O sakin adam gitmiş, yerine bir canavar gelmişti.
Arda ellerini cebine sokup kahkaha attı. "Sakin ol aslanım. Bugün kan dökmeye gelmedim... Sadece, sana sahip olduğun her şeyin ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu hatırlatmaya geldim. Bugün karın yanındadır, yarın... Yarın kimin yanında olur, kim bilir?"
Arda arkasını dönüp korumalarına işaret verdi. Arabalar yavaşça yolu açmaya başladı. Ama giderken son sözünü söyledi:
"Fadime... Bu isme alışsan iyi olur İsmail. Çünkü ben çok sevdim."
SUV’lar gürültüyle uzaklaşırken, İso direksiyonu o kadar sert sıktı ki parmak boğumları beyazladı. Fadime titreyen sesiyle fısıldadı:
"O kimdi?"
İso, Fadime’ye dönmedi. Sesi ise az önceki patlamasından sonra ürkütücü bir sessizliğe bürünmüştü:
"O, senin bu hayatta görebileceğin en büyük şeytan Fadime. Ve az önce... seni hedef tahtasına koydu."