25- MÜHÜRLENMİŞ KADER

MÜHÜRLENMİŞ KADER
2 ay sonra;
Konakta sıradan bir sabahtı, ancak Fadime son birkaç gündür kahvaltı masasına bile inemiyordu. Melek Hanım, mutfakta adeta bir orduyu doyuracak kadar hazırlık yapmış, umutla yukarıdan gelecek haberi bekliyordu.
İso, odanın kapısını yavaşça açtığında Fadime’yi pencerenin kenarında, elinde bir kağıt tutarken buldu. Fadime’nin yüzü bembeyazdı, elleri titriyordu. İso hızla yanına gidip omuzlarından tuttu.
"Fadime? Ne oldu? Yine mi miden bulanıyor?"
Fadime cevap veremedi, sadece elindeki test sonucunu İso’ya uzattı. İso kağıdı aldı, gözleri satırların arasında hızla gezindi. O sarsılmaz, her şeyi kontrol altında tutan İsmail Karadağlı’nın dizlerinin bağı ilk kez çözüldü.
"Pozitif..." diye fısıldadı İso. Sesindeki o titreme, iki aydır sakladığı tüm gururu yerle bir etmişti.
Fadime gözyaşları içinde İso’ya baktı. "İso... Ben çok korkuyorum. Bu kadar günahın, bu kadar acının içinde bu masum can..."
İso, Fadime’nin sözünü bitirmesine izin vermedi. Onu öyle bir sardı ki, sanki tüm dünyayı dışarıda bırakmak istiyordu. "Korkma," dedi İso, sesi şimdi çelik gibi bir kararlılıkla çıkıyordu. "Seni de, onu da canım pahasına koruyacağım. Bu bebek bizim sonumuz değil, başlangıcımız olacak Fadime. Seni affettim... Çoktan affettim."
Fadime, aylardır duymak istediği o kelimeyi duyduğunda hıçkırıklara boğuldu. İso, karısının yüzünü ellerinin arasına aldı ve bu kez ne bir oyun, ne bir mecburiyet için; sadece aşkla öptü onu.
Kapının Ardındaki Gölge
İkisi bu mucizeye sarılmışken, kapının aralığından onları izleyen bir çift göz vardı: Selin.
Selin’in tırnakları avuç içine gömülmüştü. İso’nun Fadime’ye bakışı, o korumacı tavrı kalbine bıçak gibi saplanıyordu. Hemen arkasını döndü ve koridorun karanlığına çekilip telefonunu çıkardı. Rehberde kayıtlı olmayan o numarayı aradı.
"Haber geldi," dedi Selin, sesi bir ceset kadar cansızdı. "Fadime hamile."
Serdar’ın sesi hoparlörden neşeyle yükseldi. "Vay vay vay... İsmail efendi baba mı oluyor? Ne güzel... O bebek doğduğu gün, İsmail Karadağlı’nın dünyasının nasıl karardığını hep birlikte izleyeceğiz Selin. Hazırlıklarını yap. Bilgiler gelmeye devam etsin."
Melek Hanım’ın Çığlığı
O sırada İso ve Fadime el ele aşağı indiler. Melek Hanım onları görür görmez sofrayı bıraktı. İso, annesinin yanına gidip elini öptü, sonra derin bir nefes aldı.
"Anne," dedi İso, yüzünde aylar sonra ilk kez sahici bir gülümsemeyle. "Baba oluyorum. Torunun geliyor."
Melek Hanım’ın attığı sevinç çığlığı tüm mahallede yankılandı. "Duydum! Vallahi duydum! Allah’ım sana şükürler olsun!" diyerek Fadime’ye sarıldı. Konakta şenlik havası başlamıştı ama kimse bu neşenin, Selin ve Serdar’ın kurduğu o karanlık tuzağın yemi olduğunun farkında değildi.