YEDİ BÜYÜK GÜNAH kitap kapağı

38. bölüm / 45

NEHİR

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 45Şu an: NEHİR

🖤 34. BÖLÜM — NEHİR

Telefon ekranındaki tek kelime hâlâ duruyordu.

NEHİR.

Kimse konuşmuyordu.

Bade telefonu masanın üzerine bıraktı.

“Bu isim…”

Leyla hemen tamamladı:

“Daha önce de karşımıza çıktı.”

Hazal dosyayı tekrar açtı.

“Eski hastane kaydı.”

Melek:

“Fotoğraftaki kadın.”

Şebnem sessizce ekledi:

“Ve o ev.”

Herkes birbirine baktı.

Lale:

“Peki Nehir kim?”

---

ESKİ KAYIT

Leyla bilgisayarı açtı.

Eski hastane arşivlerinden kalan kayıtları araştırmaya başladı.

Bir süre sonra ekranda tek bir sonuç çıktı.

NEHİR GÜLSOY

Altında:

11 MART 2014 — ÇOCUK KLİNİĞİ

Bade ekrana yaklaştı.

“İşte.”

Hazal:

“Ne yazıyor?”

Leyla okumaya başladı.

“Gece nöbetinde bulunan personel…”

Bir anda durdu.

“Personel değil.”

“Ne?”

Leyla ekranı büyüttü.

“Burada 'ziyaretçi' yazıyor.”

Melek'in yüzü değişti.

“Ziyaretçi mi?”

Leyla başını salladı.

“Evet.”

Belgenin altında başka bir satır vardı.

ÇOCUKLARDAN BİRİNİN YAKINI OLARAK KAYDA GEÇMİŞTİR.

Odadaki sessizlik daha da ağırlaştı.

Bade:

“Bir çocuğun yakını…”

Şebnem:

“Sekizinci çocuk?”

Kimse cevap vermedi.

---

KUZEY

Kuzey eski arşiv odasında aynı isme bakıyordu.

NEHİR GÜLSOY.

Elindeki dosyanın son sayfasını çevirdi.

Bu kez bir fotoğraf çıktı.

Fotoğrafta Nehir vardı.

Ama yanında biri daha vardı.

Fotoğrafın sağ tarafı yırtılmıştı.

Kuzey fotoğrafa uzun süre baktı.

Sonra telefonunu çıkardı.

Bir numarayı aradı.

Karşıdaki kişi açmadı.

Kuzey tekrar aradı.

Yine cevap yoktu.

Tam telefonu kapatacakken mesaj geldi.

“Hâlâ onu arıyorsun.”

Kuzey'in yüzü gerildi.

Bir mesaj daha:

“Ama yanlış kişiye bakıyorsun.”

Kuzey yazdı:

“Sen kimsin?”

Cevap birkaç saniye sonra geldi.

“2014'te oradaydım.”

Kuzey:

“Ne istiyorsun?”

Mesaj:

“Hatırlamanı.”

---

YEDİ KIZ

Bade masadaki belgeyi tekrar açtı.

“Bir şey fark ettiniz mi?”

Herkes ona baktı.

Bade yedi satırı gösterdi.

“01'den 07'ye kadar hepsinde aynı şey yazıyor.”

AYNI ANNE.

“Peki neden?”

Leyla:

“Çünkü biri bunu gizlemek istemiş.”

Melek:

“Ya da birileri…”

Hazal dosyayı eline aldı.

“Sekizinci satırı neden sansürlediklerini bulmadan hiçbir şeyi anlayamayız.”

Şebnem sessizce:

“Belki sekizinci çocuk diğerlerinden farklıydı.”

Bade ona döndü.

“Nasıl?”

Şebnem gözlerini yere indirdi.

“Bilmiyorum.”

Bir an sustu.

Sonra:

“Ben sadece…”

Elini başına götürdü.

“Onun yüzünü hatırlayamıyorum.”

Melek yaklaştı.

“Hatırladığın ne?”

Şebnem'in sesi titremeden çıktı.

“Sesini.”

“Ne diyordu?”

Şebnem birkaç saniye düşündü.

Sonra fısıldadı:

“Abla.”

---

EV

Akşam saatlerinde yedi kız eski eve geri döndü.

Bu kez ellerinde yeni bir anahtar vardı.

Kuzey'in bulduğu değil.

Eski dosyanın içinden çıkan.

Anahtarın üzerinde yalnızca bir harf vardı:

N

Bade kapının önünde durdu.

“Bu Nehir'in evi.”

Leyla:

“Evet.”

Melek:

“Peki anahtar neden hâlâ burada?”

Kimse cevap vermedi.

Kapıyı açtılar.

Ev tamamen karanlıktı.

İçeri girdiler.

Koridorda eski bir saat vardı.

Saat durmuştu.

02.31

Şebnem saati görünce durdu.

“Bu saat…”

Hazal:

“Ne oldu?”

Şebnem saate baktı.

“Bunu daha önce gördüm.”

“Ne zaman?”

Şebnem cevap veremedi.

---

ÜST KAT

Kapının arkasında eski bir dolap vardı.

Leyla dolabı açtı.

İçinde onlarca dosya vardı.

Hepsinin üzerinde tarih:

2014

Bade birini çekti.

Dosyanın üzerinde:

GÜLSOY

yazıyordu.

Melek:

“Aç.”

Bade dosyayı açtı.

İlk sayfa boştu.

İkinci sayfada eski bir fotoğraf vardı.

Nehir.

Bir klinik koridoru.

Ve uzakta…

bir çocuk yatağı.

Fotoğrafın arkasında tek cümle:

“YEDİSİNİ AYIRDIK.”

Bade'nin eli dondu.

Leyla:

“Devamı var mı?”

Fotoğrafın altında ikinci bir satır vardı.

“SEKİZİNCİYİ BULAMADILAR.”

O anda Şebnem'in nefesi kesildi.

“Bulamadılar…”

Melek ona baktı.

“Şebnem?”

Şebnem fotoğrafa bakıyordu.

Gözleri dolmadı.

Ağlamadı.

Sadece çok sessiz bir şekilde konuştu:

“Demek onu arıyorlardı.”

Bade:

“Kim?”

Şebnem cevap vermedi.

Çünkü dosyanın son sayfasında yeni bir not vardı.

“ONU BULURLARSA, YEDİSİ DE HATIRLAR.”

---

SON MESAJ

Telefonlar aynı anda titredi.

Tek mesaj.

“NEHİR'İ BULMAK İSTİYORSANIZ…”

Bir saniye sonra ikinci mesaj geldi.

“…ÖNCE ONUN SAKLADIĞI YERİ BULUN.”

Üçüncü mesaj:

“ÇINAR SOKAĞI 17.”

Kızlar birbirine baktı.

Bade fısıldadı:

“Burası zaten…”

Leyla cümleyi tamamladı:

“İlk ev.”

Telefon tekrar titredi.

Bu kez mesaj çok daha kısaydı.

“AMA EVİN İÇİNDE DEĞİL.”

Melek başını kaldırdı.

“Peki nerede?”

Son mesaj geldi.

“ALTINDA.”

Yedi kız aynı anda yere baktı.

Eski evin tahtalarının altında…

çok hafif bir ses duyuldu.

Tak.

Sonra bir kez daha.

Tak.

Şebnem geri çekildi.

Bade fısıldadı:

“Burada bir şey var.”

Ve tam o anda…

tahtaların arasından küçük bir kâğıt parçası göründü.

Üzerinde yalnızca şu yazıyordu:

“08.”

DEVAM EDECEK... 🧸 🖤 🎀

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…