Bölüm 38

Ertesi sabah Zeynep, akşamki dışarı çıkma deneyiminin ardından biraz daha huzurlu hissediyordu. Güne başlamak, ona yeniden güç vermişti. Kendini biraz daha sağlıklı ve dengede hissetse de, hala içinde bazı belirsizlikler vardı. Arkadaşlarının ona gösterdiği destek, içindeki bu boşluğu bir nebze doldurmuştu, ancak Zeynep hala bazı soruları cevapsız bırakıyordu.

Zeynep, sabah kahvesini hazırlarken, telefonunun ekranında gelen mesajı fark etti. Mesaj, Mert'ten gelmişti.

Mert: Günaydın Zeynep! Bugün şirketle ilgili birkaç konuya bakmamız gerekebilir. Benimle gelmeyi düşünür müsün?

Zeynep, kahvesini hazırlarken, birkaç saniye düşünmeye başladı. Son zamanlarda Mert ile daha fazla vakit geçirmemişti, ama işlerin getirdiği sorumluluklar da vardı. Hem de, Mert’le konuşmak, bazı soruları kafasında çözmesine yardımcı olabilirdi.

Zeynep:Günaydın Mert. Tamam, biraz sonra gelirim.Telefonu kapatıp kahvesini alarak yanına doğru yürüdü. Güne başlamak her ne kadar zorlayıcı olsa da, bir şekilde halletmesi gereken işler vardı. Kahve içmeye başladığı sırada, aklında birkaç farklı düşünce belirdi. "İşler hakkında ne konuşacaklar? Gerçekten bana bu konuda yardım eder mi?" gibi sorular zihninde yankı yapıyordu. Ama bu soruları düşünmeye gerek yoktu; öncelikle, Mert’le buluşarak işleri halletmeleri gerekiyordu.

---

Şirketin ofisine vardığında, Mert onu içeri aldı. İçeriye girdiğinde, Mert’in yoğun bir şekilde bilgisayarının başında çalıştığını gördü.

*Mert:* "Hoş geldin Zeynep! Hadi bakalım, biraz iş yapalım." dedi gülümseyerek.

Zeynep, masanın yanına doğru yürüdü. "Evet, evet, çalışalım. Birkaç şey hakkında konuşmak istiyorum zaten." diye yanıtladı.

Bir süre sessizlik hakim oldu, Zeynep bilgisayarındaki dosyaları inceledi, Mert ise bazı belgelerle ilgileniyordu. Zeynep’in aklında, Mert’e soracağı bazı sorular vardı, ancak hangi sorudan başlayacağına karar verememişti.

Bir süre sonra Zeynep, cesaretini topladı ve Mert’e döndü.

Zeynep: "Mert, bu işlerin içinde gerçekten ne oluyor? Hani… beni bu kadar içine çekmeye çalışıyorsun, ama hiç anlamıyorum." dedi, hafifçe gülümseyerek ama gözlerinde bir tedirginlik vardı.Mert, Zeynep’in gözlerine bakarak kısa bir süre sessiz kaldı. Ardından, derin bir nefes alarak, "Bazen işler karmaşık hale gelebilir, Zeynep. Ama merak etme, hepsini açıklayacağım. Zamanla…" dedi.

Zeynep, söylediklerine tam olarak inanmış gibi görünmüyordu. Ama başka şansı yoktu. İçindeki merak, Mert’in söylediklerini biraz daha kabullenmesine neden olmuştu. Bir süre daha sessiz kaldılar.

---

O sırada, telefonlarından birden gelen bir bildirimle ortamda huzursuz bir sessizlik daha oluştu. Zeynep’in telefonundan gelen ses üzerine, Zeynep hemen ekranı açtı. Gelen mesaj Ayşe’den gelmişti.

Ayşe: Zeynep, bugün bizimle dışarı çıkmaya ne dersin? Biraz kafamızın dağıtılması gerekiyor. Seni bekliyoruz!

Zeynep, Ayşe'nin mesajını okurken Mert, yanında oturuyordu ve Zeynep’in rahatlamaya ihtiyacı olduğunu fark etmişti.

Mert:"Bence biraz dışarı çıkıp kafanı dağıtmak iyi olabilir." dedi. "Hadi seninle bir şeyler yapalım. Gerçekten biraz dinlenmeye ihtiyacın var."

Zeynep, bir yandan Ayşe’nin teklifini düşünürken, diğer yandan Mert’in sözlerini de göz önünde bulunduruyordu. İçindeki belirsizlikler, dışarıda geçireceği birkaç saatle dağılabilir miydi? Bunu hemen bilemeyecekti, ama belki de biraz vakit geçirmek, ona ihtiyaç duyduğu şeyi verebilirdi.Zeynep:*"Tamam, belki de haklısın. Ayşe ile dışarı çıkmak iyi olabilir." dedi, ve ardından telefonu tekrar Ayşe’ye yönlendirdi.

Zeynep:Tamam, görüşürüz Ayşe. Hadi dışarı çıkalım!

Bir süre sonra, Zeynep ve Mert birlikte dışarı çıkacaklardı. Zeynep, Ayşe ve arkadaşlarıyla vakit geçirecek, ardından Mert’le de işlerin bir kısmını halledeceklerdi. Zeynep’in aklındaki sorular biraz olsun dağılmıştı, ama hala bazı konular vardı ki, bunlar açıklığa kavuşmamıştı.

Mert ile daha fazla vakit geçirmek, Zeynep’in her şeyin daha iyiye gitmesi için kendine bir fırsat olarak görüyordu. Ancak işler karmaşıklaştıkça, Zeynep’in kafasındaki soruların yanıtları giderek zorlaşıyordu.