Bölüm 18– Kahvaltı ve Gergin Konuşmalar

Ali, Ayşe, Emir ve Zeynep sabah kahvaltısı için yola çıkmışlardı. Havanın serinliği, güneşin sıcak ışıklarıyla birleşiyor ve günün güzel bir şekilde başlamasını sağlıyordu. Zeynep, Ali’nin arabasında oturuyor, sessizce dışarıyı izliyordu. Emir ve Ayşe ise sohbet ediyorlardı.

Ali, arabayı sakin bir hızda sürerken, birden Mert’in adını ağzına aldı. Zeynep'in dikkatini çekti. Ali, konuşmaya başlamadan önce birkaç kez derin bir nefes aldı, sanki söylediklerini dikkatle seçiyormuş gibi.

"Ya, Mert var ya... Adamın ne yapmak istediğini bir türlü çözemedim," dedi Ali, gözlerini yola dikerken. "Bazen sanki bizimle oyun oynuyor, bazen de... başka bir işteymiş gibi davranıyor. Ama kimse kimseyi kandıramaz, Zeynep. Benim radarım hiç yanılmaz."

Zeynep biraz gerildi, Ali'nin söylediklerinde doğruluk payı olduğunu biliyordu. Mert’in son zamanlarda gösterdiği davranışlar, ona biraz garip gelmişti, ama Mert’e dair daha fazla düşünmeye niyeti yoktu.

"Her neyse," dedi Zeynep, gerginliğini hafifletmek için başını çevirdi. "Hadi bir kahvaltı yapalım, belki biraz rahatlarız."

Ali gülümsedi ama hala kafasında bazı soru işaretleri vardı. "Evet, kahvaltı iyi olur. Başım hala ağrıyor ya, sabah işe gitmeden önce biraz toparlanmam lazım."Kahvaltı yapacakları mekâna vardıklarında, herkes arabadan indi. Güneşli, sıcak bir sabahın keyfini çıkaran kahvaltı salonu oldukça hoştu. İçeriye girdiler ve masalarına yöneldiler. Ayşe ve Zeynep bir köşeye oturdular, Emir ve Ali ise siparişlerini vermek için menüyü incelediler.

"Bugün ne alsak? Kahvaltı seçenekleri çok zengin," dedi Emir, menüye bakarken.

Ali, menüden gözlerini ayırmadan, hala başının ağrısının etkisiyle kafasını hafifçe salladı. "Bir şeyler yediğime değeceğini umarım. Gerçekten şu baş ağrısını bir türlü atamadım."

Ayşe ve Zeynep, Ali’nin bu halini görünce birbirlerine bakıp gülümsediler. Zeynep, Ali’nin hiç şikâyet etmediğini bildiğinden, başının ağrıyor olması onu endişelendiriyordu.

Ali siparişi verdikten sonra, masaya geçip oturdular. Herkes siparişini alırken, bir süre sessizce oturdular, sabahın huzurunu hissediyorlardı. Ama Zeynep, Ali’nin önceki konuşmalarını aklından atamıyordu. Mert’le ilgili söyledikleri, kafasında büyük bir yankı uyandırmıştı.

Emir, Zeynep’i rahatsız etmeyecek şekilde, gayri ihtiyari olarak bir şeyler söyledi. "Zeynep, sabah seni biraz gergin gördüm. Her şey yolunda mı?"

Zeynep, kısa bir süre sessiz kaldı, sonra kafasını salladı ve gülümsedi. "Evet, her şey yolunda, Emir."Ama o an, Zeynep’in aklındaki tek şey, Mert ve Ali'nin konuşmalarıydı. İçinde biraz da olsa bir şeylerin yanlış gittiğini hissediyordu.

Kahvaltılarına devam ederken, herkesin kafasında kendi soruları ve endişeleri vardı. Ama sabahın bu sakin havası, olayları bir süreliğine unutmalarına yardımcı oluyordu.