Bölüm 26

Yemek bitmişti ve Mert ile Zeynep, keyifli bir akşamın ardından evlerine dönmüşlerdi. Zeynep, kapıyı dikkatlice kapatıp içeri adım attı. Tüm o koşturmacanın ardından, geceyi huzur içinde geçirmek için evin sıcak atmosferine sığındı. Hemen ardından sabahın ilk ışıklarıyla birlikte telefonunun ekranında bir bildirim belirdi.

Mesaj, Emir'den geliyordu.

"Akşama bir davet var, Ayşe ve Ali de gelecek. Hazırlıklı ol."

Zeynep mesajı okuduktan sonra derin bir nefes aldı. Geçen günlerin karmaşasında her şey hızla akıp giderken, şimdi sıradan bir akşam yemeği gibi görünen bir davet, içini gerginlikle doldurdu. Bunu uzun uzun düşünmeye vakti olmadı; telefonu cebine koyup mutfağa yöneldi. Kahvaltıyı hazırlayan Mert’i buldu.

Mert, mutfakta Zeynep’i gördüğünde hafifçe gülümsedi. "Günaydın Zeynep Hanım," dedi şakalaşarak.

Zeynep, bir anlık bir gülümsemeyle cevap verdi. "Günaydın Mert," dedi ve mutfağa ilerlerken, gözleri biraz daha derinleşti. Sabahın o taze havasıyla birlikte, Mert'in yaptığı kahvaltının kokusu tüm evi sarıyordu.

Zeynep, sabahın sessizliğinde birden hatırladığı bir şeyi dile getirdi. "Akşama davet var, haberin var mı?"

Mert, kahvaltı hazırlığından başını kaldırıp ona baktı. "Evet, var. Alaşah’ın daveti," diye cevapladı, kahvaltıyı masaya yerleştirirken.Zeynep, başını hafifçe sallayarak devam etti. "Evet, Emir mesaj attı. Akşama davete gidelim diyor."

Mert, Zeynep'in söylediklerine kısa bir sessizlikle cevap verdi. "Yine her şey hızla gelişiyor. Ama belki de biraz eğlenceli olur," dedi, bir yandan kahvaltı masasını hazırlamaya devam ederken.

Zeynep, Mert'in bu söylediklerine bir anlık sessizlikle cevap verdi. "Evet, belki de... Ama bazen daha dikkatli olmalıyız. Her şey çok hızlı oluyor." dedi, derin bir nefes alarak.

Mert, Zeynep’in düşünceli halini fark etti. Gözlerinde bir hüzün, bir kararsızlık vardı. "Biliyorum Zeynep," dedi. "Ama bazen hayat, hızla dönüp gidiyor. Her şeye bir fırsat tanımak, her anı kucaklamak lazım. Hadi bakalım, davet var. Hazırlanalım."

Zeynep, Mert’in söylediklerine bir anlık sessizlikle cevap verdi. O an, içinde bir şeylerin yer değiştirdiğini hissetti. İçsel bir huzursuzluk vardı ama belki de haklıydı. Belki de gerçekten biraz eğlenceye ihtiyaçları vardı. Ve belki de her şeyin daha sakin, daha dengeli olması için böyle bir anın gelmesi gerekiyordu.

"Tamam," dedi, sonunda kararını vererek. "O zaman hazırlanalım. Akşam ne olursa olsun, hep birlikte olmalıyız."Zeynep, bir yandan kahvaltısını bitirirken, akşam için yapılacaklar hakkında düşüncelere daldı. Akşamki davet, tüm yaşadıklarının geride kalması için bir fırsat olabilir miydi? Ya da belki de, her şeyin daha da karmaşık hale gelmesine yol açacaktı. Bunu ancak zaman gösterecekti.

Zeynep, kahvaltısını bitirip mutfaktan çıkarken, Mert’in söylediği bir cümle aklında dönüp duruyordu: Her şey hızlı gidiyor, ama belki de eğlenmenin zamanıdır.

Ve belki de haklıydı. Zeynep içindeki huzursuzluğu bir kenara bırakıp hazırlıklara başladı. Akşam, kim bilir, belki de tüm bu karmaşanın ortasında bir nefes almak için iyi bir fırsattı.