Bölüm 32

Zeynep, mutfakta kısa süreli bir hazırlık yaparak arkadaşına biraz atıştırmalık ve içecek hazırlamıştı. Üzerine bir şeyler düşünerek tabakları oturma odasına taşıdı. Zeynep, arkadaşını sıcak bir şekilde karşılayıp rahatça oturması için koltuğa davet etti.

Arkadaşı gülümseyerek koltuğa oturdu ve Zeynep hemen yanına yerleşti. Mert de onlara doğru bir adım atarak konuşmaya başlamak istedi. Bir an sessizlik hakimdi, Zeynep’in arkadaşı nazikçe bakarken Mert, gözlerini ona odakladı.

"İsminiz nedir acaba?" diye sordu, Zeynep’in arkadaşıyla tanışmak istediğini belli eder şekilde.

Arkadaşı, biraz düşünerek gülümsedi ve "Deniz," dedi. "Deniz, tanıştığımıza memnun oldum."

Mert hafifçe başını sallayarak, "Tanıştığımıza ben de memnun oldum," dedi, ama sanki biraz da soru sormak istiyordu. Zeynep, bir süre sessiz kaldı ama Mert'in kafasındaki diğer soruları tahmin edebiliyordu. Mert, biraz daha sabırsızlıkla devam etti.

"Kaç yaşındasınız acaba?" diye sordu, daha önce sorduklarıyla ilgili bir cevap almayı bekler gibi.

Deniz, gözlerini Zeynep’e yönelterek, kısa bir an duraksadı ve "Ee..." dedi, gözleri Zeynep’e kaydı. Zeynep, bu durumu fark etti ve hemen araya girdi."Mertcim," dedi, biraz sert bir tonla, "Misafirimizi sıkmayalım dimi?" Gözlerinde belli belirsiz bir sıkıntı vardı, Mert’in her sorusunun karşısında kendini savunmak zorunda kalıyordu.

Mert, Zeynep’in bu uyarısını dikkate alarak biraz düşündü ve derin bir nefes aldı. "Tabii, doğru," diyerek gülümsedi. "Hadi o zaman, ben ofise gideyim. İşim var." dedi, Zeynep’i rahat bırakmak için.

"İyi peki," dedi Zeynep. "Görüşürüz Mert."

Mert, kapıya yöneldi ve Zeynep ile Deniz’i yalnız bırakmak için içeriye bir adım daha atıp dışarı çıktı. Zeynep, arkadaşı Deniz’e dönerek, biraz daha rahat bir şekilde konuşmaya başladı.

"Sen nasılsın, Deniz? Bayağı bir zaman oldu görüşmeyeli," dedi Zeynep, aralarındaki eski arkadaşlık bağını hatırlayarak.

Deniz, gülerek yanıt verdi. "İyi olmasam buraya gelmezdim zaten, değil mi? Ama seni görmek gerçekten güzel, Zeynep."

Zeynep, bir yudum kahve aldı ve sessizce Deniz’e baktı. Uzun yıllar sonra bir araya gelmeleri ona garip gelse de, aralarındaki dostluk hala devam ediyordu. Bu, Zeynep için gerçekten önemli bir şeydi.

Deniz, "Ne oldu, Zeynep? Nasılsın gerçekten?" diye sordu, Zeynep’in yüzüne bakarak. "Hayat nasıl gidiyor?"Zeynep, derin bir nefes aldı ve biraz düşündü. "Biraz karmaşık," dedi, ama gözlerinde hala bir umut vardı. "Ama her şey yolunda, sanırım. En azından seninle yeniden bir araya gelmek, bana iyi geldi."

Deniz gülümsedi, "Bunu duyduğuma sevindim," dedi ve sohbet devam etti. Mert’in soruları ve Zeynep’in verdiği cevaplar arasında bir denge vardı, ama Deniz için Zeynep’in iç dünyasını biraz daha keşfetme fırsatıydı bu an.

Zeynep, rahat bir şekilde Deniz ile sohbet etmeye devam etti. Gözleri biraz parlıyordu, sonunda eski dostunun ziyaretinden dolayı kendini huzurlu hissediyordu.