Bölüm 35

Emir ve Mert'in konuşması sona ermişti. Mert, yavaşça odadan çıkarak herkese "İyi geceler, görüşürüz" diyerek veda etti. Geriye kalanlar, Ayşe, Ali, Emir, Zeynep ve eski arkadaşı bir arada korku filmi izliyorlardı. Film boyunca sesler biraz yüksek çıkıyor, bazen herkes birbirine sarılıyor, bazen de kahkahalar duyuluyordu. Ancak birden Zeynep, izlediği filme odaklanmışken aniden yavaşça kalktı.

Zeynep, başını hafifçe sallayarak, "Uykum var, benim gittim iyi olacak," dedi. Gözlerini kırpıştırarak, izlediği filmdeki korkunç sahnelerden biraz uzaklaşmaya çalışıyordu.

Emir, Zeynep’in bu tavrını fark etti ve gülümsedi. "Burada kal, istersen bu gece. Hem daha eğlenceli olur," diye önerdi.

Zeynep, başını sallayarak, "Yok, sağ ol," dedi. "Evde biraz dinlenmem lazım. Yarın ofiste görüşürüz." Gülümseyerek, odadan çıkmaya başladı. Emir, ona gülümseyerek el salladı. "O zaman, iyi geceler Zeynep. Yarın şirketten görüşürüz."

Zeynep, gülümseyerek "İyi geceler," dedi ve hızlı adımlarla dışarı çıktı.

Evine vardığında, evdeki sessizlik ona biraz garip geldi. İçeri adımını attığında, bir süre kalakaldı. Her şey normal görünüyordu ama bir şeyler eksikti. Hızla yukarı katlara yöneldi ve Mert'in odasına gitti. Mert, bir şeylerle meşgulken Zeynep’in odaya girmesiyle kafasını kaldırdı.Zeynep, Mert’e doğru adım atarak, "Emir’le ne konuştunuz?" diye sordu. Mert, bir an gözlerini Zeynep'in gözlerinden kaçırarak, biraz daha rahatladı. "İşle ilgili Zeynep," dedi. "Geçen gün, Emir bir toplantıya girmesi gerekiyordu, ya hatırlıyorsun ya da hatırlamıyorsundur, giremedi. Önemli bir toplantıydı, senin kaçırılman falan... Sırıtarak, bir şekilde de buna odaklandık."

Zeynep, Mert’in bu tavrını hafifçe sorguladı, ama daha fazla bir şey sormadan, "Ee, yani?" dedi.

Mert, bu sefer biraz daha ciddi bir şekilde cevap verdi. "Yani, adamlar memnun değil, Zeynep. Bu mesele seni içeriyor, yani ne olduysa bir şekilde bu bağlantıyı kuruyorlar. Ama sen de biliyorsun bunu."

Zeynep, Mert’in söylediklerini duyunca kafası biraz karıştı. "Ama... bilmiyorum. Ablamın ölümüyle Emir’in belki hiç alakası yoktu. Belki başkası yapmıştı, belki ablamı başkası öldürmüştü," dedi, biraz kaybolmuş bir şekilde.

Mert, Zeynep’in söylediklerini duyarak başını salladı. "Ama tüm deliller Emir’i gösteriyor Zeynep, sen de bunu biliyorsun," dedi, sesini biraz daha yavaşlatarak. "Araştırdık, her şeyi inceledik."

Zeynep, bir süre sessiz kaldı. Düşünceleri karışmıştı. "Bilmiyorum, Mert. Belki de işler o kadar da basit değil," dedi.Mert, Zeynep’e yaklaşarak, fısıldayarak, "Verdiğin sözleri unutma, Zeynep. Ablana verdiğin sözü unutma. Bu sadece senin için değil, bizim için de önemli," dedi.

Zeynep, bir süre daha sessizce dinledikten sonra, yavaşça gözlerini kapadı ve derin bir nefes aldı. "Sadece... her şey o kadar karıştı ki," dedi, bir an duygularına yenik düşerek.

Mert, Zeynep’in durumunu anlayarak ona gözleriyle bir destek verdi. O an, Zeynep’in hissettiklerini daha iyi anlamaya başladı, ama ne olursa olsun, her şeyin bir şekilde çözülmesi gerektiğini biliyordu.