Bölüm 20: Telaş ve Gizli Yüzler

Eve vardıklarında, Zeynep bir an duraksadı ve derin bir nefes aldı. İçinde huzursuz bir his vardı, ama Ayşe’nin yanında olmak ona bir nebze olsun rahatlık veriyordu. Ayşe ise Zeynep’in sabahki halinden farklı bir şekilde durgunlaştığını fark etti ve ona gülümsedi. “Film için ne hazırlayalım? ” diye sordu.

Zeynep hafifçe gülümsedi ama düşündükleri başka bir şeydi. “Zeynep, telaşla üzerimdeki beni sıkıyor. Hemen rahat bir şeyler giymek için yukarı çıkacağım,” dedi. “Hadi bakalım, çok da rahat görünüyorsun ama,” diye ekledi Ayşe, Zeynep’in üzerine giydiği kıyafeti incelediği bir bakışla.

Zeynep gülerek hızla yukarıya doğru çıktı, “, Hızla Mert’in odasına doğru adımlarını attı, kapısını usulca açtı.

Mert odasında uzanırken Zeynep telaşla kapıyı kapattı ve “Mert, hemen uyan! Ayşe aşağıda, sakın aşağıya inme. kapıdan çıkma, Ayşe seni görür. En iyisi camdan atla, ya da kapını kilitliyorum, sesini çıkarmadan burada kal,” diyerek hızlıca komutlarını verdi.Mert şaşkınlıkla gözlerini araladı, Zeynep’e bakarak bir an için donakaldı. Gözlerinde öfke belirirken, “Zeynep, ne yapıyorsun? Neden böyle bir şey yapıyorsun?” diye mırıldandı. Ama Zeynep’in kararlılığı karşısında daha fazla sesini çıkaramadı.

Ayşe, Zeynep’i yukarıda merakla aramaya koyulmuştu. Zeynep’in odasında olmadığını fark edince, bir gariplik hissetmeye başladı. O sırada bir bağrış sesi duydu. Merakla Zeynep’in odasına yöneldi. O esnada Zeynep hızla kapıyı açıp, “Ayşe, ne yapıyorsun?” diye bağırarak onu durdurdu.

Ayşe, şaşkın bir şekilde, “Seni merak ettim. Hani üzerini değiştirmedin mi? Ve o bağrış sesleri duydum, ne oldu? Bir şeymi oludu?” diyerek Zeynep’i sordu.

Zeynep panikle, “Ah, o ses… Hiçbir şey yok, sadece bir şey düştü. Çok korktum, ama gerçekten bir şey olmadı,” diye bahane uydurdu. “Üstüm de biraz sıktı, onun için yukarı çıkmak zorunda kaldım. Hadi sen film için hazırlıklara devam et, ben hemen aşağıya geliyorum,” dedi.

Ayşe, Zeynep’in söylediklerine şüpheyle bakarak kafasını salladı, “Tamam, ama dikkat et, bir şey olursa haber ver,” dedi ve tekrar aşağıya inmeye karar verdi.Zeynep derin bir nefes alıp kapıyı kapattıktan sonra, gerçekten ne yapacağını düşündü. Bir yandan içindeki huzursuzluk gitgide büyürken, diğer yandan durumun ciddiyetini de hissediyordu. Bu gizli yüzlerin içinde kaybolmamak için daha çok mücadele edecekti…