Bölüm 22

Sabahın erken saatlerinde, Ayşe hala korku içinde uyanmıştı. Dün gece yaşananlar aklından çıkmıyordu. Zeynep, ona yardımcı olmak için sık sık durumunu kontrol etmişti, ama Ayşe'nin kafasında hala sorular vardı. Bugün, her şeyin normalleşmesini istiyordu.

Zeynep, Ayşe'yi evine bırakmak üzere hazırlıklara başladı. "Hadi Ayşe, ben seni evine bırakayım, hemen çıkmam gerekiyor," dedi Zeynep, biraz aceleci bir şekilde.

Ayşe, gözleri hala korkudan büyümüş bir şekilde, "Evet, tamam," diyerek Zeynep’in teklifini kabul etti. "Teşekkür ederim, Zeynep. Her şey o kadar karmaşıktı ki dün gece... Ama şu an her şey biraz daha sakinleşmiş gibi hissediyorum."

Zeynep, Ayşe'yi evine bıraktıktan sonra, Mert’in yanına uğramak üzere yola çıktı. Arabasını hızla sürdü. Mert’in evine vardığında, Zeynep telefonu çıkarıp ona mesaj attı. "Neredesin Mert? Buradayım."Bir süre sonra Mert'in sesini telefonunda duydu. "Zeynepcim, buradayım. Üst katta," dedi Mert.

Zeynep, merakla yukarı çıktı. Mert yatak odasında, başını yastığa koymuş ve biraz uyuya kalmıştı. Zeynep ona yaklaştığında, hala dün geceki olayların etkisi üzerinde olduğunu fark etti. "Mert, nasıl oldun dün? Ayşe'nin senin kafanı patlatdıkdan sonra?" diye sordu, gülümsemeye çalışarak.

Mert biraz sinirli bir şekilde yanıtladı. "Nasıl oldum? Başım hala çatlıyor... Neyse, sana önemli bir şey söyleyeceğim." Zeynep şaşkın bir şekilde gözlerini açtı, "Ne söyleyeceksin?"

Mert, derin bir nefes aldı ve sesini alçaltarak devam etti: "Emir bugün önemli bir toplantıya katılacak. Ama o toplantıya girmesini istemiyorum. Onu engellemek zorundayım."

Zeynep, iyice meraklanmıştı. "Yani bu durumu benimle ne ilgisi var?" dedi.

Mert, Zeynep'in kafasını dikkatlice inceledi ve ardından ciddi bir şekilde yanıtladı. "Seninle alakası şu: Sen kaçırılacaksın."

Zeynep şaşkın bir şekilde Mert'e baktı. "Ne? Ne diyorsun, Mert?" dedi, sesindeki korku belli oluyordu.

Mert, biraz gülerek ve hafifçe yaklaşarak Zeynep’in kafasına siyah bir örtü geçirdi. "Korkma tatlım, canın acımayacak," dedi.Zeynep, Mert’in söylediklerine tam anlam veremedi, fakat gözleri korkudan büyüdü. Bu kadar sert bir şekilde duruma müdahale edilmesi gerektiğini hissediyordu. Bir şeyler ters gidiyordu ama tam olarak ne olduğunu hala anlayamıyordu.