12. Bölüm: Sizdenim

Nildanın anlatımıyla.
Öyle bir haber sunmuştum ki sıfır bile şaşırmıştı.
Yani ben öyle düşünüyordum.
Planı tubaya anlattığımda o bile karşı gelmişti ama ben kararımdan asla caymazdım.Bu alışkanlıkları kendime alıştırmaya çalışıyordum.Çünkü bazı düşüşlerim vardı.Tamam iyi dövüşmediğimi inkar edemem.Fakat ben insanlara çok çabuk acıyordum.
Dışımda çok sinirli gözüksemde,içten çok merhametli biriyimdir.
Ciddiyim ben çok iyi ve merhametliyimdir. Asla kötü alışkanlıklarım yoktur.İçtiğim bazı şeyler dışında.Ben çok sigara bağımlısıyımdır.Fakat asla alkol kullanmazdım.Hatta tadını bile bilmiyorum. Ailem her zaman alkole karşı geldi.İyi ki karşı gelmiş.Sigaraya da karşı gelmişti ailem. Yani artık olmayan ailem.Ama ben bu sefer onları dinlemedim.Karşı geldim.Hiç yapamdığım bir alışkanlığı,onlara kullanmıştım.Sigaraya bayağı bağlıydım ama.Eegenlik dönemlerinden tam bu yıla kadar elimden hiç düşmedi.Yani olsa olsa bir kötü alışkanlığım vardı.Oda sigara içmekti.
Yalan söylemedim,
Küfür kullanmadım,
Argo hayatımın ucundan bile geçmedi,
Doğru konuştum,
İyi davrandım,
Saygılı konuştum,
İhanet etmedim.
Ben bu hayatta asla İhanet etmedim ve etmeyeceğim.
Bu acı verici hissi bildiğim için kimseye yaşatmak istemezdim.Bazıları bana yaşatsa bile onlara bile İhanet etmek içimden gelmedi.Hiç bir zaman.Bu derece merhametliydim işte.
Kim bu kadar merhametli olmak isterdi?
Ben istermiydim?
Bazılarına evet bazılarına hayır...
Başka biri olsaydı ona İhanet edenin intikamını alırdı ama ben o kadar iyim ki intikam almayı bile düşünmeyi bir zaman sonra bıraktım.
İstemedim bırakmayı asla ancak bu bir insanın elinde değildir.
Tıpkı aşk gibi.
Ben hayatımda hiç aşık olmadım ama bu hissi az da olsa tahmin edebiliyorum.
Aşk insanı her şeyden vazgeçerir.
Ailesinden bile.
O kadın iyi ve kötü olsun ama seven kişiyi bütün şeylerden vazgeçirebilir.
Aşk işte böyle bir güce sahip.
Tıpkı benim yaşadığım his ile aynıydı.
İhanet,beni her şeyden vazgeçirdi.
Bilmem ama İhanet bana başka bir şekilde işlemişti.
Bazıları ihaneti intikamla cevaplarken,ben ihaneti merhamet ile cevaplıyorum.
Bende mi sıkıntı vardı acaba?
Ve aşkın bir kötü hissi daha vardır.
İnsan sevdiğinden ister istemez ayrıldığında onu hayatından çıkarır ancak kalbinden çıkaramaz.
Akılından değil kalbinden.
Ve o his şuan benim yaşadığım histen bile kötü olabilirdi.
Aşkı yaşamayan insanlar buna karşı gelir fakat ben aşkı yaşamadığım halde asla buna karşı gelmedim.
Yoksa ben aşkı yaşamış mıydım?
Sanmıyorum.
Ben hiç kimseye karşı bir şeyler hissetmedim.Ancak zamanla her insan gibi aşık olabilirim.Gerçek Aşk ama.
Onun uğruna her şeyi feda edecek derecede.
Benim uğruma elindeki her şeyi feda edecek derecede.
Ama eğer bir gün aşık olursam hikayenin mutlu bitmesini isterdim.
Ayrı ayrı değil birlikte mutlu yaşamak
isterdim.
Ayrı ayrı değil birlikte ölmek isterdim.
Fakat asla bu yalancı hisse yakalanmak istemezdim.
Ama hayır bu bir yalancı his değildi.
Buna bir yapışkan his denilebilirdi.
Evet yapışkan çünkü ilişkiyi bitirdiğimiz halde eğer gerçek sevgiyse asla unutamazsınız.Asla kalbinizden çıkaramazsınız.O yüzden ona yapışkan his denilebilirdi.
Ben asla bu yapışkan hisse kapılamak istemezdim.
Zaten başımda bir sürü dert var bir de aşk hissine katılamazdım.
Hayır başımda bu dertler olmasa bile aşk hissine esmek istemezdim.
Bir dakika ben neden aşk konusuna geçiş yapmıştım.Kende kendime kıkırdayıp önüme döndüm.Tuba ile hala eve gitmemiştik.Elifi de evde o tanımadığı insanlarla yalnız bırakmıştım.Zaten eve gelmiştik bir kaç sokak kalmıştı."Ay naptın nilda ya hâlâ etkisinden çıkamadım."
Valla ben de çıkamadım tubacım.
Kendi kendime gülüp saçlarımı topladım.
Saçlarımın rengi öyle güzeldi ki ben bile hayran kalıyordum.
Elife cevap yerine gülümsedim.Bir kaç dakika sonra eve gelip içeriye girdik.Şuan oda da sessizce bir birimize bakıyorduk.Ara sora elif veya tuba ile bakışıyorduk ama oda da ses yoktu.
"O sıçtığımın adama nasıl haddini bildirdi ama"böylelikle sessizliği bozan bir oldu.
Herkes ona katılarak kafa salladı ancak tek kelime etmediler."Sen o konuşmayı yaptığın anda neden bütün haberler senin izinden gitti.Adamlar resmen u dönüşü yaptılar"dedi sıfır inanamayarak bana baktığında.
Kahkaha atıp konuştum."Bilemiyorum ama galiba herkes bana inandığı için.Bir keresinde bütün haberler yanlış haberler sunmuştu.Ben buna karşı gelip yanlış olduğunu bildirdim ancak kimse bana katılmadı.Ben onlara uyup yanlış haberi sunmadım, aksine onlara uyumayıp doğru haberleri yayınladım.Bu bir kaç kez tekrarlandı ve her seferinde benim doğru konuştuğum açıklandı.O yüzden bana inandılar galiba."
Evet bu olaylar gerçekleşmişti.Ben hep doğrulardan yana oldum.
Hep haktan yana oldum.
O yüzden benim hiç kötü alışkanlığım yoktu.
Hep iyi alışkanlıklarım vardı.
Onların bazı sundukları habere hep katıldım ama kendi haberine her zaman daha sadığım
Sıfır tamam anlamında kafa salladı. Duvardaki siyah saate baktığımda saatin ona geldiğini gördüm.
Ne ara bu kadar geç olmuştu.
Gözlerim kocaman açıldığında tubaya baktım.Ve kafamla saati gösterdim.O da saate baktığında gözlerini kocaman açtı.
Ayağa kalktığımda sıfırın gözü bana değdi.
"Noldu"dediğinde kafamla saati gösterdim.
"Çok geç olmuş biz gidelim."
Elif hemen kalıp koluma girdiğinde sanki evet çabuk çıkalım der gibisindendi.Tuba da kaltığında herkes görüşürüz dedi.
"Emin olmak için bir daha sormak istiyorum kızlar.Biz den misini?"dedi ciddiyetle. Hatta o kadar ciddiydiydi ki ürperdim.Ancak benim cevabım kesindi.
"Evet ben sizdenim"dedim ciddiyetle.Sıfır bana baktı.Hadsizce her zamankinden fazla baktı.Ben gözümü devirdiğimde o da bana bakmayı bıraktı."Siz...siz bizden misiniz?"
Bu soruda şimdi tuba ile elifeydi.
Bana sadece bana demişti.
Ancak onlara ayrı sormadı birlikte sordu.
Anlamamıştım neden böyle yapmıştı
Bununla hiç bir şey anlamıyordum ben ya!
İkside aynı anda kafa salladı."Evet bizde sizdeniz."
Sıfır son cümlesini kurdu."Güzel.Bizim birinci kuralımız ihanettir.İhanet ederseniz bunun cezası ölümle cevaplandırır.İkinci kuralımız Dürüstlük.Bize karşı hep dürüst olacaksınız. Bunun cezası ise bu kolunuzun kaybetmenizdir. Üçüncü kuralımız burdan geri çıkış yoktur.Eğer çıkmak istiyorsanız bunun cezası yüzük parmağınızı kaybetmenizdir.Bu kadar.Zaten kurallar kolay uyuduğunuz da zorluk çekmesiniz."
Sıçayım ben ne diyordun bu ahmak erif
Evet sinirlendiğimde küfür ağzımdan çıkabiliyordu fakat bunu bile içimden söylemiştim.
Ne diyordu bu pezevenk.
Bize bu kurallardan bahsetmemişti.
Parmak kesmek nedir ya.
Abi kol kesmek nedir.
Öldürmek nedir!
Ama gerçi tabikide bunlar bu alışkanlıkları normal buluyordu.Aklıma bir şey geldiğimde şaşkınlıkla konuştum."Bir dakika ben babamın intikamını aldıktan sonra bu mafya dan ayrılamaz mıyım?"diye sordum sıfıra bakarak.Öyle bakıyordum ki resmen vahşete düşmüştüm.Sıfır derin nefes verdi."Malesef ki bu mafya dan ayrılmasın bunun cezası yüzük parmağını kesmektir.Aksi takdirde parmak kestiğimiz halde burdan gitmek istiyorsan bunun cezasıda kol kesmektir.Ve üçüncü kez gitmek istersen bunun cevabını sana açıkça söylüyorum ki ben bilmiyorum deme.Bunun cezası ölüm değil idam edinmektir.Bir mermiyle değil,idam ipiyle boğularak ölürsün.Biz böyle acımasız biriyizdir.Buna alışmanız lazım.Merak etmeyin bir aya kalmaz alışırsın."
Sıçtığımın mafyanın içine edeyim lan.
Ne diyordun bu puşt.
"Ne saçmalıyorsun bize bunu biz katıldığımız söylemedin salak.Söyleseydin katılmazdım"dedim dehşet içerisinde kalarak.Sıfır yüzünü düşürüp dudak büzdü.
"Üzgünüm bunu size bildirmeyi unuttum." dedi gerçekten üzgün görünerek.
Elif ile tuba ya baktığımda benden daha çok onlar dehşete düşmüştü.Ben kendime değil onlara üzülüyordum.Onları nasıl bu hala getirdim ben.Onlara bir şey olursa kendimi afetmemekle kalmaz canıma kıyardım .
Arkamı sinirle dönüp yürümeye başladım.Her adım attığımda ayağımdaki topuklu bot asi sesler çıkarıyordu.
Arkamdan elif ile tuba geldiğinde onlara bakmadım.Kendime o hakkı bulamadım.
"Kendini suçlama nilda.Bundan haberin yoktu"dedi elif ben tesseli etmek isteyerek.
"Evet elife sonsuz katılıyorum"dedi tuba eliyle koluma dokundu.Arkamı onlara dönüp sarıldım.Onları kendime çekip doya doya sarıldığım.
Hiç kimsem kalmamıştı onlar hariç.
Bir tek hayatımda onlar kalmıştı.
Beni bir tek seven onlar kalmıştı.
Sarılmayı bitirdiğimde tam konuşacaktım ki arkamdan biri enseme sert bir cisim ile vurduğu için konuşamadım.Gözlerim bulanıklaştı ve yere doğru düştüm.Tam kulağımın yanına vurmuştu ve kulağım öyle bir acımıştı ki kulağımdan cızırtılar gelmeye başlamıştı bile.Elif ile tubanın zor acı çığlıkları kulağıma ulaştı.Gözlerim kapalı yerde yatıyorum ama kulağım inatla hâlâ dinlemeye hazırdı.Biri gelip kolumdan tutup çekiştirdi.
Bu adamlar benden ne istiyordu.
Bu adamlar hangi cesareti bulup bize kaçırlıyorlardı.
Ve en önemlisi bu adamlarda kimin nesiydi böyle.