2.Bölüm

Canım kardeşim,Musa'm sana bu bir yıl içinde anlatacağım öyle çok şey birikti ki şu geçen bir yılda öyle şeyler yaşadım ki…Beni verdikleri adamın aslında 2 karısı 5 çocuğu varmış ve ben kuma olarak gelmişim biliyormusun Musa’m. Öyle eziyetler ettiler ki bana şimdi okuyorlardır belki mektubu hakkım hiç kimseye helal değildir sen hariç kardeşim. Bu süreçte en çok da sana ihtiyacım vardı. Gelmedin Musa bir kez olsun nasılım diye sormadın ama hayır sana asla kırgın değilim ben gittikten sonra sana yaşatılanları az çok tahmin ediyorum umarım günün birinde Ayşe’ye açılmanın bir yolunu bulursun şimdi ordan sen Ayşe'yi sevdiğimi nereden biliyorsun dediğini duyar gibiyim,ben ablayım Musa ablalar bilir senin Ayşe’ye nasıl baktığını ben gördüm ve umarım ömrün boyunca o kadar mutlu olursun ki hayat sana hep güzellikler getirir. Canım kardeşim seni öyle çok seviyorum ki. Tabii bu mektup eline geçtiğine göre ben çoktan hayata veda etmişimdir ,ağlama Musa sakın ağlama biz yaşamıyorduk ki ölelim biz annesi babası tarafından sevilmeyen evlatlarız. Sana bu mektubu bırakmamın tek nedeni ben yapamadım ama sen yap git açıl Ayşe’ye ben o kadar çok sevdim ki Fırat'ı evet evet Fırat sen de çok seversin onu sahi o nasıl şimdi bilmiyorum ve artık bilemeyeceğim de…Sana söylemedim diye kızma ben Fırat'ı sevdiğimi kendime bile zar zor söyledim ama olmazdı Musa benle Fırat hiç imkanı var mıydı? O zengin çocuğu köyün en zengini ben de annesi babası tarafından bile sevilmeyen fakir ailenin görmezden gelinen çocuğu bunları sana anlatmak için geç kaldığımı biliyorum sadece benim yaşadıklarımı sen yaşama diye yazıyorum kaç kurtar kendini kardeşim. Ayşe de iyi kızdır bir kızınız olur belki ablanın ismini koyarsın ona ben göremem ama sen mükemmel bir baba olursun.Kızın bak yazarken bile gözlerim doldu,Fatma olur ismi ben yanında olamadım ama Fatma senin hem kızın olur hemde sanki tekrardan beni hatırlatır sana benzer belki bana kaderi benzemesin tabii.Ben Fırat’ıma kavuşamadım ama Fatma günün birinde Fırat’ını bulur olmaz mı?Musa’m mektupta hiç istemesem de annem babam hatta beni bu hayata mahkum eden abimden de bahsetmek istiyorum onlara söyle ablam bugün değil yıllardır ölüydü de onlara hakkımı asla helal etmediğimi söyle hatta mektubu ver okusunlar Fırat'ı da Ayşe yi de bilsinler ama asla yırtmasınlar bu mektubu sakla Musa bunu sen sakla ve gel mezarıma sen gel Musa papatya alırsın bana gelirken belki hani küçükken toplardın ya bana aynı o günlerdeki gibi. Başka kimse gelmesin sadece sen gel senden başkası çiçek getirmesin sağken gelmeyen çiçekleri öldükten sonra napsın bu Fatma?Sadece sana sevgilerimle canım kardeşim elveda...
Ah halam şimdi bu mektubu yazarken bile öyle üzüldüm ki meğer kız halaya çekermiş lafı ne doğruymuş olamadım hala bende mutlu olamadım bu hayatta...
Neyse nerede kalmıştık babam bu mektupu okuduktan sonra yere yığılmış öyle bir feryat koparmış ki babannem,dedem hatta karşı evden annem bile çıkmış dışarıya Musa’ma bir şey oldu diye öyle korkmuş ki, herkes babamın başına toplanmış babamın elinden mektubu çekivermiş babaannem okuması olmadığından anneme vermiş mektubu.
-Ayşe kızım ne yazıyor da bu oğlan yığılıvermiş yere hele bir oku da dinleyelim.Annem başlamış okumaya okudukça okumuş adının geçtiği yerlerde öyle kötü olmuş ki annem ağlamaktan devam edememiş zar zor mektubu bitirmiş babannem ve dedem yığılıvermiş yere kızlarının hayatının mahvolmasını izlemişler sadece. O sırada amcam gelivermiş ne bu tantana diyerek mektubu eline alıp okumaya başlamış. O kadar gaddar bir insanki duygulanmamış bile biliyormusunuz .Ne olmuş yani Allah rahmet eylesin bende sevdiğimi alamadım diyerek mektubu babama fırlatıp odaya geçmiş. Babam ah babam kendine gelmesi saatleri bulmuş olduğu yerden kımıldayamamış bile babannem ve dedem de gerçeklerle daha fazla yüzleşemeyip amcamın peşinden içeriye girmişler babamın yanında bir tek annem kalmış o an babam anneme dönüp
“ Doğru Ayşe seni öyle çok seviyorum ki ama olmaz Ayşe bizden de olmaz nasıl ki ablamla Fırat’dan olmamış bizden de olmaz gördün bizimkileri nolur umut bağlama bana”demiş. Çünkü babam farkındaymış ailesinin anneme neler yapabileceklerini. Bu sözleri duyan annem daha çok ağlamaya başlamış çünkü artık annem içın babamdan başkası söz konusu bile değilmiş annem için çok geçmiş artık çoktan babama kara sevda çekmeye başlamış bile... Annem olduğu yerden doğrulup,
“Hadi kalk papatya alıp ablamızın mezarına gidelim.”demiş. Babam daha çok ağlamaya başlamış bir süre sonra olduğu yerden kalkıp anneme ne kadar tek gideyim dese de annem bırakmamış önce papatya almışlar ve hemen yola koyulmuşlar halamın mezarına vardıklarında babam kendinden geçmiş öyle çok ağlamış ki o gün ailesine iyice nefret dolmuş ve bu nefret bir daha hiç geçmemiş…
Mezarın başında geçen iki saatin sonuna geldiklerine annem babama,
“Şimdi gidelim sonra yine geliriz.” diyince babam;
“Zaten gelmek için o kadar geç kaldım ki şimdi onu burda nasıl bırakıp gideceğim.”
diye ağlamaya devam etmiş. Zar zor kalkmış yerinden öpmüş ablasının mezar taşını ve ağzından çıkan tek söz özür dilerim abla seni bıraktığım daha önce gelmediğim için özür dilerim olmuş.Dönüş yolunda neredeyse birbirleriyle hiç konuşmamışlar.Bir ara annem,ben her daim yanında olacağım bu zor günleri atlatacağız diye konuşmaya başlamış ama babam sadece kafasını sallamakla yetinmiş.Eve vardıklarında ne babaannemden ne de diğerlerinden hiç ses çıkmamış. Babam o günü ve bundan sonraki 1 haftayı odasından bile çıkmadan geçirmiş.Babaannem odasına yemek bırakınca yermiş onun haricinde ne odasından çıkarmış ne de kimseyle konuşurmuş. Taziyeye gelenlerden ise sadece Fırat’la konuşmuş bir tek onunla görüşmüş.Bu sırada her gün kapıya kadar gelen annemi amcam ve babannem kapıdan geri çevirip Musa seni görmek istemiyor bir daha gelme diye gönderirmiş.Çünkü artık biliyorlarmış Musa’nın Ayşe’ yi sevdiğini. Amcam eğer Musa sevdiğini alırsa kıyameti koparırım diye evde bas bas bağırıp dururmuş ama o sıralar babamın gözü hiçkimseyi görmezmiş ne annemi ne ailesini tek düşündüğü ablasıymış.
Bu süreç böyle 2 haftaya kadar ulaştığında nihayet babam odadan çıkmaya karar vermiş ve bu sürede düşünüp taşınıp öyle bir karar almışki kararından en çok etkilenecek kişi ise annemmiş…