Bölümler 79Şu an: Dördüncü Bölüm
- 1 Giriş.749 kelime
- 2 Yazarın Özürü.768 kelime
- 3 Duyurular. — Bu Eser Yayımlanmadan Önce Gazetelerde Çıkanlar.371 kelime
- 4 Yazarın Hikâyesi2.082 kelime
- 5 Halka.1.154 kelime
- 6 I. Kitap19 kelime
- 7 I. Bölüm1.329 kelime
- 8 Iı. Bölüm1.752 kelime
- 9 Iıı. Bölüm1.239 kelime
- 10 Bölüm Iv.1.365 kelime
- 11 Bölüm V.3.242 kelime
- 12 İkinci Kitap8 kelime
- 13 Birinci Bölüm2.132 kelime
- 14 Bölüm Iı.1.246 kelime
- 15 Bölüm Iıı.1.456 kelime
- 16 Bölüm Iv.2.270 kelime
- 17 V. Bölüm878 kelime
- 18 Bölüm Vı.434 kelime
- 19 Bölüm Vıı.504 kelime
- 20 Bölüm Vııı.1.073 kelime
- 21 Bölüm Ix.1.227 kelime
- 22 Iıı. Kitap.9 kelime
- 23 Bölüm I.1.669 kelime
- 24 Bölüm Iı.1.930 kelime
- 25 Bölüm Iıı.1.502 kelime
- 26 Bölüm Iv.1.159 kelime
- 27 Bölüm V.582 kelime
- 28 Bölüm Vı.987 kelime
- 29 Bölüm Vıı.966 kelime
- 30 Bölüm Vııı.1.008 kelime
- 31 Bölüm Ix.1.211 kelime
- 32 Kitap Iv.7 kelime
- 33 Bölüm I.988 kelime
- 34 İkinci Bölüm647 kelime
- 35 Üçüncü Bölüm937 kelime
- 36 Dördüncü Bölüm859 kelime · Okuduğun bölüm
- 37 Beşinci Bölüm791 kelime
- 38 Birinci Cildin Sonu. — Knıckerbocker’ın New York Tarihi. Iı. Cilt. — Giriş.254 kelime
- 39 NEW YORK TARİHİ DÖRDÜNCÜ KİTAP (devamı). — Altıncı Bölüm.951 kelime
- 40 Vıı. Bölüm428 kelime
- 41 Vııı. Bölüm877 kelime
- 42 Ix. Bölüm786 kelime
- 43 Bölüm X.593 kelime
- 44 Bölüm Xı.663 kelime
- 45 Bölüm Xıı.1.304 kelime
- 46 V. Kitap13 kelime
- 47 I. Bölüm1.370 kelime
- 48 Iı. Bölüm858 kelime
- 49 Iıı. Bölüm.1.016 kelime
- 50 Iv. Bölüm.1.325 kelime
- 51 V. Bölüm.869 kelime
- 52 Vı. Bölüm.459 kelime
- 53 Vıı. Bölüm.897 kelime
- 54 Vııı. Bölüm.989 kelime
- 55 Ix. Bölüm.1.539 kelime
- 56 Vı. Kitap.13 kelime
- 57 I. Bölüm.1.143 kelime
- 58 Bölüm Iı.1.283 kelime
- 59 Bölüm Iıı.1.499 kelime
- 60 Bölüm Iv.1.484 kelime
- 61 Bölüm V.1.373 kelime
- 62 Bölüm Vı.1.774 kelime
- 63 Bölüm Vıı.1.302 kelime
- 64 Bölüm Vııı.2.278 kelime
- 65 Bölüm Ix.1.773 kelime
- 66 Vıı. Kitap17 kelime
- 67 I. Bölüm1.278 kelime
- 68 Iı. Bölüm827 kelime
- 69 Bölüm Iıı.630 kelime
- 70 Bölüm Iv.1.356 kelime
- 71 Bölüm V.414 kelime
- 72 Bölüm Vı.909 kelime
- 73 Bölüm Vıı.683 kelime
- 74 Bölüm Vııı.813 kelime
- 75 Bölüm Ix.1.543 kelime
- 76 Bölüm X.971 kelime
- 77 Bölüm Xı.1.498 kelime
- 78 Bölüm Xıı.1.262 kelime
- 79 Bölüm Xııı.1.080 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Fort Goed Hoop’taki felaketi duyan Huysuz William’ın korkunç öfkesini dil anlatamaz. Tam üç saat boyunca öfkesi söze sığmayacak kadar büyüktü; daha doğrusu, sözler kendisine fazla geliyordu, çünkü adamcağız çok ufak tefekti. Boğazına birden üşüşen biçimsiz, dokuz köşeli Hollandaca küfür ve hakaretler neredeyse onu boğuyordu. Sonunda sözcükler dışarı döküldü ve üç gün boyunca kadın erkek, çocuk demeden Yankee’lere durmadan sövüp saydı; onlara dieven, schobbejacken, deugenieten, twist-zoekeren, blaes-kaken, loosen-schalken, kakken-bedden ve ne yazık ki gelecek kuşaklar için tarihin kaydetmediği bin başka ad taktı. Sonunda bu izinsiz yerleşen, birlikte yatan, tahmin yürüten, soru soran, takas yapan, balkabağı yiyen, pekmez bulaştıran, kiremit yaran, elma şarabını sulandıran, at ticaretinde hile yapan, ıvır zıvır pazarlayan kalabalıkla bir daha uğraşmayacağına yemin etti: Fort Goed Hoop’ta kalıp çürüyebilirlerdi; onları kovmaya kalkıp da elini kirletmeyecekti. Bunun kanıtı olarak yeni toplanan birliklere derhâl kışlık karargâha geçme emri verdi; oysa yaz ortasına bile henüz varılmamıştı. New Amsterdam’a büyük bir umutsuzluk çöktü. Zafer ve elmalı brendiyle kendinden geçen Fort Goed Hoop fatihlerinin başkente yürüyüp kenti hücumla alacağından ve bütün eyaleti Connecticut’a katacağından korkuluyordu. Yankee adı, Nieuw Nederlandlılar arasında eski Romalıların gözünde Galyalıların adı kadar korkunç oldu. Manhattoes’in iyi yürekli kadınları, yaramaz çocuklarını korkutmak için bu adı kullanırdı.
Herkes valinin çevresini sardı, kenti bütünüyle savunmaya hazır hâle getirmesi için yalvardı; o da bu yakarışları dinledi. Tehlike anında ya da başka herhangi bir zamanda Huysuz William’a tembel denemezdi. Hiçbir zaman boş durmazdı; ama çoğu kez pek az işe yarayan işlerle meşgul olurdu. Daha çocukken Süleyman’ın şu sözlerinden etkilenmişti: “Ey tembel, karıncaya git; onun yollarına bak da bilgelik öğren.” O günden beri huzursuz, karınca gibi bir yaradılışı olmuştu: nedenini kimsenin bilmediği bir telaşla oradan oraya koşar, büyük bir önem ve kaygı havasıyla ufak tefek işlerle uğraşır, bir hardal tanesi üzerinde çalışırken dağ yerinden oynattığına bütün kalbiyle inanırdı. Bu kez de bütün yaratıcı gücünü yardıma çağırdı; durmadan planlar düşünüyor, çizimler yapıyor, peşinde bir işçi ve tasarımcı kalabalığıyla telaş içinde dolaşıyordu. Sonunda, bunca danışma ve tasarıdan sonra savunma planları, kalenin ortasına kocaman bir bayrak direği dikmek ve her burca bir yel değirmeni kondurmakla sonuçlandı.
Bu savaş hazırlıkları halkın korkusunu bir ölçüde yatıştırdı; özellikle de valinin karısı, kentin güvenliğini sağlamanın ek bir yolunu önerdikten sonra. Bu en güvenilir tarihte daha önce de belirtildiği gibi, Huysuz William’ın evinde “kısrak attan üstündür”; başka bir deyişle, karısı “düdüğü çalar” ve valiyi yöneterek eyaleti de yönetirdi. Bu yüzden eyaletin kadın yönetimi altında olduğu söylenebilirdi.
İşte o sıralarda Manhattoes’te Anthony Van Corlear adında, ciğeri kuvvetli, neşeli ve gürbüz bir trompetçi yaşardı. Söylendiğine göre çalgısını öyle güçlü üflerdi ki, sesini duyan herkes üzerinde etkisi, İskoç gaydasının burundan canı gönülden çalındığında yarattığı etkiye benzerdi.
Bu üflemeli çalgıcının kendisi de güçlü kuvvetli, bekâr bir adamdı; sevimli, tombul bir yüzü, uzun bir burnu ve kocaman bıyıkları vardı. Kırda küçük bir bağ evi, bir sığınağı bulunurdu; orada şen şakrak yaşar, Manhattoesli kentlilerin eşleriyle kızlarına danslar düzenlerdi. Öyle ki yaşlı genç bütün kadınların gözdesi olmuştu. Hell-gate yolundaki Kissing Bridge’de, kadınlardan alınan o ünlü geçiş ücretini ilk onun topladığı söylenir.[35]
Bu karanlık ve tehlike günlerinde bütün kadınlar gözlerini, valinin savunma planlarını destekleyip uygulayacak en uygun kişi olarak bu güçlü bekâra çevirmişti. Hemen hükümet konağında, başkanlığını valinin karısının yaptığı bir çeşit kadınlar meclisi toplandı. Daha önce de belirtildiği gibi, bu hanım vali üzerinde tam bir nüfuza sahipti; meclisin kararıyla Trompetçi Anthony, yel değirmenleri komutanlığına ve New Amsterdam savunuculuğuna getirildi.
Kent böylece tahkim edilip garnizona kavuşunca, trompetçinin surlarda bir aşağı bir yukarı kasılarak yürüyüp bütün Yankee soyuna meydan okurcasına çalgısını üflemesi, tıpkı günümüzün bir gazete editörünün Atlantik’in öte yakasındaki bütün prensliklere ve güçlere meydan okuması gibi, valinin parmak şıklatıp sevinçle yerinde duramamasını görmek insanın yüreğini ferahlatırdı. Anthony Van Corlear’ın elinde bu gürültülü çalgı ona, şövalye Astolpho’nun borusu kadar, hatta daha klasik olan Alecto’nun borusu kadar güçlü görünüyordu; hatta neredeyse Kutsal Kitap’ta anlatılan, sesiyle Eriha surlarını yıkan koç boynuzlarıyla kıyaslama cüretini gösterecekti.
Her ne olmuş olursa olsun, doğudan gelecek bir saldırıya ilişkin kaygılar yavaş yavaş dağıldı. Yankee’ler yeniden saldırmadı; hatta Fort Goed Hoop’u yalnız kendi toprakları içinde inşa edildiği için ele geçirdiklerini açıkladılar. Düşmanca davranmak şöyle dursun, akla gelebilecek en masum yüz ifadeleriyle New Amsterdam’a akın etmeyi sürdürdüler; pazarı türlü ıvır zıvırla doldurdular, Hollandalılarla eskisi gibi ticaret etmeye hazırdılar ve alışverişte onları alt etmeye hiç de daha hevesli değillerdi.
Valinin karısıyla çay içen Manhattoesli yaşlı kadınlar, bu sözde ılımlılığın tümünü valinin askerî hazırlıklarının ve Trompetçi Anthony’nin gürültülü hünerinin uyandırdığı korkuya bağlıyordu.
Yine de valinin kenti, onu yönettiği gibi, sırf rüzgârla savunabileceğini sanmasına burun kıvıran dar kafalılar eksik değildi. Ama William Kieft yel değirmenlerinden vazgeçmeye razı olmadı. Bunları memleketi Saardam’ın surlarında görmüştü ve savunma biliminin büyük meseleleriyle bağlantılı olduklarına inanıyordu. Hatta yel değirmenlerinin alay konusu edilmesine o kadar içerledi ki onları kentin armasına ekledi; orada, Manhattoes’in eski kunduzuyla birlikte arma bölmelerinde, siyasetinin simgesi ve anısı olarak hâlâ dururlar.
Şunu da eklemeliyim: Manhattoes’in bazı bilge yaşlı kentlileri, olaylar olup bittikten sonra işaretleri ve gizemleri açıklamakta ustadır. Bunlar, eskiden bütünüyle kunduzun kapladığı kentimizin armasına yel değirmeninin erkenden girmesini, sonradan başına geleceklerin habercisi sayarlar: sessiz sakin Hollandalı’nın yerini girişimci Yankee alacak, sabırlı emek de gürültülü spekülasyonun gölgesinde kalacaktı.
DİPNOTLAR:
[35]
Bay Knickerbocker’ın burada sözünü ettiği köprü hâlâ ayaktadır; ancak günümüzde geçiş ücretinin yalnızca kızak gezintilerinde, kent atalarının geleneklerini hâlâ sürdüren torunları tarafından toplandığı söylenir.
Bölüm etkileşimi
