New York'un Tarihi kitap kapağı

36. bölüm / 79

Dördüncü Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 79Şu an: Dördüncü Bölüm
  1. 1 Giriş.749 kelime
  2. 2 Yazarın Özürü.768 kelime
  3. 3 Duyurular. — Bu Eser Yayımlanmadan Önce Gazetelerde Çıkanlar.371 kelime
  4. 4 Yazarın Hikâyesi2.082 kelime
  5. 5 Halka.1.154 kelime
  6. 6 I. Kitap19 kelime
  7. 7 I. Bölüm1.329 kelime
  8. 8 Iı. Bölüm1.752 kelime
  9. 9 Iıı. Bölüm1.239 kelime
  10. 10 Bölüm Iv.1.365 kelime
  11. 11 Bölüm V.3.242 kelime
  12. 12 İkinci Kitap8 kelime
  13. 13 Birinci Bölüm2.132 kelime
  14. 14 Bölüm Iı.1.246 kelime
  15. 15 Bölüm Iıı.1.456 kelime
  16. 16 Bölüm Iv.2.270 kelime
  17. 17 V. Bölüm878 kelime
  18. 18 Bölüm Vı.434 kelime
  19. 19 Bölüm Vıı.504 kelime
  20. 20 Bölüm Vııı.1.073 kelime
  21. 21 Bölüm Ix.1.227 kelime
  22. 22 Iıı. Kitap.9 kelime
  23. 23 Bölüm I.1.669 kelime
  24. 24 Bölüm Iı.1.930 kelime
  25. 25 Bölüm Iıı.1.502 kelime
  26. 26 Bölüm Iv.1.159 kelime
  27. 27 Bölüm V.582 kelime
  28. 28 Bölüm Vı.987 kelime
  29. 29 Bölüm Vıı.966 kelime
  30. 30 Bölüm Vııı.1.008 kelime
  31. 31 Bölüm Ix.1.211 kelime
  32. 32 Kitap Iv.7 kelime
  33. 33 Bölüm I.988 kelime
  34. 34 İkinci Bölüm647 kelime
  35. 35 Üçüncü Bölüm937 kelime
  36. 36 Dördüncü Bölüm859 kelime · Okuduğun bölüm
  37. 37 Beşinci Bölüm791 kelime
  38. 38 Birinci Cildin Sonu. — Knıckerbocker’ın New York Tarihi. Iı. Cilt. — Giriş.254 kelime
  39. 39 NEW YORK TARİHİ DÖRDÜNCÜ KİTAP (devamı). — Altıncı Bölüm.951 kelime
  40. 40 Vıı. Bölüm428 kelime
  41. 41 Vııı. Bölüm877 kelime
  42. 42 Ix. Bölüm786 kelime
  43. 43 Bölüm X.593 kelime
  44. 44 Bölüm Xı.663 kelime
  45. 45 Bölüm Xıı.1.304 kelime
  46. 46 V. Kitap13 kelime
  47. 47 I. Bölüm1.370 kelime
  48. 48 Iı. Bölüm858 kelime
  49. 49 Iıı. Bölüm.1.016 kelime
  50. 50 Iv. Bölüm.1.325 kelime
  51. 51 V. Bölüm.869 kelime
  52. 52 Vı. Bölüm.459 kelime
  53. 53 Vıı. Bölüm.897 kelime
  54. 54 Vııı. Bölüm.989 kelime
  55. 55 Ix. Bölüm.1.539 kelime
  56. 56 Vı. Kitap.13 kelime
  57. 57 I. Bölüm.1.143 kelime
  58. 58 Bölüm Iı.1.283 kelime
  59. 59 Bölüm Iıı.1.499 kelime
  60. 60 Bölüm Iv.1.484 kelime
  61. 61 Bölüm V.1.373 kelime
  62. 62 Bölüm Vı.1.774 kelime
  63. 63 Bölüm Vıı.1.302 kelime
  64. 64 Bölüm Vııı.2.278 kelime
  65. 65 Bölüm Ix.1.773 kelime
  66. 66 Vıı. Kitap17 kelime
  67. 67 I. Bölüm1.278 kelime
  68. 68 Iı. Bölüm827 kelime
  69. 69 Bölüm Iıı.630 kelime
  70. 70 Bölüm Iv.1.356 kelime
  71. 71 Bölüm V.414 kelime
  72. 72 Bölüm Vı.909 kelime
  73. 73 Bölüm Vıı.683 kelime
  74. 74 Bölüm Vııı.813 kelime
  75. 75 Bölüm Ix.1.543 kelime
  76. 76 Bölüm X.971 kelime
  77. 77 Bölüm Xı.1.498 kelime
  78. 78 Bölüm Xıı.1.262 kelime
  79. 79 Bölüm Xııı.1.080 kelime

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Fort Goed Hoop’taki felaketi duyan Huysuz William’ın korkunç öfkesini dil anlatamaz. Tam üç saat boyunca öfkesi söze sığmayacak kadar büyüktü; daha doğrusu, sözler kendisine fazla geliyordu, çünkü adamcağız çok ufak tefekti. Boğazına birden üşüşen biçimsiz, dokuz köşeli Hollandaca küfür ve hakaretler neredeyse onu boğuyordu. Sonunda sözcükler dışarı döküldü ve üç gün boyunca kadın erkek, çocuk demeden Yankee’lere durmadan sövüp saydı; onlara dieven, schobbejacken, deugenieten, twist-zoekeren, blaes-kaken, loosen-schalken, kakken-bedden ve ne yazık ki gelecek kuşaklar için tarihin kaydetmediği bin başka ad taktı. Sonunda bu izinsiz yerleşen, birlikte yatan, tahmin yürüten, soru soran, takas yapan, balkabağı yiyen, pekmez bulaştıran, kiremit yaran, elma şarabını sulandıran, at ticaretinde hile yapan, ıvır zıvır pazarlayan kalabalıkla bir daha uğraşmayacağına yemin etti: Fort Goed Hoop’ta kalıp çürüyebilirlerdi; onları kovmaya kalkıp da elini kirletmeyecekti. Bunun kanıtı olarak yeni toplanan birliklere derhâl kışlık karargâha geçme emri verdi; oysa yaz ortasına bile henüz varılmamıştı. New Amsterdam’a büyük bir umutsuzluk çöktü. Zafer ve elmalı brendiyle kendinden geçen Fort Goed Hoop fatihlerinin başkente yürüyüp kenti hücumla alacağından ve bütün eyaleti Connecticut’a katacağından korkuluyordu. Yankee adı, Nieuw Nederlandlılar arasında eski Romalıların gözünde Galyalıların adı kadar korkunç oldu. Manhattoes’in iyi yürekli kadınları, yaramaz çocuklarını korkutmak için bu adı kullanırdı.

Herkes valinin çevresini sardı, kenti bütünüyle savunmaya hazır hâle getirmesi için yalvardı; o da bu yakarışları dinledi. Tehlike anında ya da başka herhangi bir zamanda Huysuz William’a tembel denemezdi. Hiçbir zaman boş durmazdı; ama çoğu kez pek az işe yarayan işlerle meşgul olurdu. Daha çocukken Süleyman’ın şu sözlerinden etkilenmişti: “Ey tembel, karıncaya git; onun yollarına bak da bilgelik öğren.” O günden beri huzursuz, karınca gibi bir yaradılışı olmuştu: nedenini kimsenin bilmediği bir telaşla oradan oraya koşar, büyük bir önem ve kaygı havasıyla ufak tefek işlerle uğraşır, bir hardal tanesi üzerinde çalışırken dağ yerinden oynattığına bütün kalbiyle inanırdı. Bu kez de bütün yaratıcı gücünü yardıma çağırdı; durmadan planlar düşünüyor, çizimler yapıyor, peşinde bir işçi ve tasarımcı kalabalığıyla telaş içinde dolaşıyordu. Sonunda, bunca danışma ve tasarıdan sonra savunma planları, kalenin ortasına kocaman bir bayrak direği dikmek ve her burca bir yel değirmeni kondurmakla sonuçlandı.

Bu savaş hazırlıkları halkın korkusunu bir ölçüde yatıştırdı; özellikle de valinin karısı, kentin güvenliğini sağlamanın ek bir yolunu önerdikten sonra. Bu en güvenilir tarihte daha önce de belirtildiği gibi, Huysuz William’ın evinde “kısrak attan üstündür”; başka bir deyişle, karısı “düdüğü çalar” ve valiyi yöneterek eyaleti de yönetirdi. Bu yüzden eyaletin kadın yönetimi altında olduğu söylenebilirdi.

İşte o sıralarda Manhattoes’te Anthony Van Corlear adında, ciğeri kuvvetli, neşeli ve gürbüz bir trompetçi yaşardı. Söylendiğine göre çalgısını öyle güçlü üflerdi ki, sesini duyan herkes üzerinde etkisi, İskoç gaydasının burundan canı gönülden çalındığında yarattığı etkiye benzerdi.

Bu üflemeli çalgıcının kendisi de güçlü kuvvetli, bekâr bir adamdı; sevimli, tombul bir yüzü, uzun bir burnu ve kocaman bıyıkları vardı. Kırda küçük bir bağ evi, bir sığınağı bulunurdu; orada şen şakrak yaşar, Manhattoesli kentlilerin eşleriyle kızlarına danslar düzenlerdi. Öyle ki yaşlı genç bütün kadınların gözdesi olmuştu. Hell-gate yolundaki Kissing Bridge’de, kadınlardan alınan o ünlü geçiş ücretini ilk onun topladığı söylenir.[35]

Bu karanlık ve tehlike günlerinde bütün kadınlar gözlerini, valinin savunma planlarını destekleyip uygulayacak en uygun kişi olarak bu güçlü bekâra çevirmişti. Hemen hükümet konağında, başkanlığını valinin karısının yaptığı bir çeşit kadınlar meclisi toplandı. Daha önce de belirtildiği gibi, bu hanım vali üzerinde tam bir nüfuza sahipti; meclisin kararıyla Trompetçi Anthony, yel değirmenleri komutanlığına ve New Amsterdam savunuculuğuna getirildi.

Kent böylece tahkim edilip garnizona kavuşunca, trompetçinin surlarda bir aşağı bir yukarı kasılarak yürüyüp bütün Yankee soyuna meydan okurcasına çalgısını üflemesi, tıpkı günümüzün bir gazete editörünün Atlantik’in öte yakasındaki bütün prensliklere ve güçlere meydan okuması gibi, valinin parmak şıklatıp sevinçle yerinde duramamasını görmek insanın yüreğini ferahlatırdı. Anthony Van Corlear’ın elinde bu gürültülü çalgı ona, şövalye Astolpho’nun borusu kadar, hatta daha klasik olan Alecto’nun borusu kadar güçlü görünüyordu; hatta neredeyse Kutsal Kitap’ta anlatılan, sesiyle Eriha surlarını yıkan koç boynuzlarıyla kıyaslama cüretini gösterecekti.

Her ne olmuş olursa olsun, doğudan gelecek bir saldırıya ilişkin kaygılar yavaş yavaş dağıldı. Yankee’ler yeniden saldırmadı; hatta Fort Goed Hoop’u yalnız kendi toprakları içinde inşa edildiği için ele geçirdiklerini açıkladılar. Düşmanca davranmak şöyle dursun, akla gelebilecek en masum yüz ifadeleriyle New Amsterdam’a akın etmeyi sürdürdüler; pazarı türlü ıvır zıvırla doldurdular, Hollandalılarla eskisi gibi ticaret etmeye hazırdılar ve alışverişte onları alt etmeye hiç de daha hevesli değillerdi.

Valinin karısıyla çay içen Manhattoesli yaşlı kadınlar, bu sözde ılımlılığın tümünü valinin askerî hazırlıklarının ve Trompetçi Anthony’nin gürültülü hünerinin uyandırdığı korkuya bağlıyordu.

Yine de valinin kenti, onu yönettiği gibi, sırf rüzgârla savunabileceğini sanmasına burun kıvıran dar kafalılar eksik değildi. Ama William Kieft yel değirmenlerinden vazgeçmeye razı olmadı. Bunları memleketi Saardam’ın surlarında görmüştü ve savunma biliminin büyük meseleleriyle bağlantılı olduklarına inanıyordu. Hatta yel değirmenlerinin alay konusu edilmesine o kadar içerledi ki onları kentin armasına ekledi; orada, Manhattoes’in eski kunduzuyla birlikte arma bölmelerinde, siyasetinin simgesi ve anısı olarak hâlâ dururlar.

Şunu da eklemeliyim: Manhattoes’in bazı bilge yaşlı kentlileri, olaylar olup bittikten sonra işaretleri ve gizemleri açıklamakta ustadır. Bunlar, eskiden bütünüyle kunduzun kapladığı kentimizin armasına yel değirmeninin erkenden girmesini, sonradan başına geleceklerin habercisi sayarlar: sessiz sakin Hollandalı’nın yerini girişimci Yankee alacak, sabırlı emek de gürültülü spekülasyonun gölgesinde kalacaktı.

DİPNOTLAR:

[35]

Bay Knickerbocker’ın burada sözünü ettiği köprü hâlâ ayaktadır; ancak günümüzde geçiş ücretinin yalnızca kızak gezintilerinde, kent atalarının geleneklerini hâlâ sürdüren torunları tarafından toplandığı söylenir.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…