ŞARKİ MESELESİ

10 Mayıs - Pazar
DERYA HANIM'IN EVİ
Akşam olmuştu.
Ev sakindi.
İlk defa...
gerçekten sakin.
Salonda sadece birkaç kişi vardı.
Asya.
Utku.
Yaprak.
Asena.

Bir de mutfaktan ara sıra seslenen Derya Hanım.
Masanın üstü dağınıktı.
Telefonlar.
Not defteri.
Kalemler.
Çay bardakları.
Asya yere oturmuştu.
Bağdaş kurmuş.
Telefonuyla oynuyordu.
Utku karşı koltukta oturuyordu.
Sessiz.

Ama gözleri sürekli Asya'daydı.
Asya derin nefes aldı.
"Tamam."
Telefonu masaya koydu.
"Bugün şu düğün müziklerini hallediyoruz."
Yaprak hemen kalemi kaldırdı.
"Sonunda."
Asena kahvesini içerken:
"Bence en zor kısım bu."

Asya direkt:
"Kesinlikle."
Sonra Utku'ya döndü.
"Bak."
"Karadeniz damarın tutup bütün düğünü horona çevirmiyorsun."

Utku kaş kaldırdı.
"Sen de düğünü tamamen Ankara havasına çevirmiyorsun."
Sessizlik.

Sonra ikisi aynı anda hafif güldü.
Asena başını iki yana salladı.
"Şimdiden çocuk kavgası gibi başladı."

Asya ilk şarkıyı açtı.
Telefonu hoparlöre bağladı.
Ve birkaç saniye sonra...
🎶 Mimoza Çiçeğim...
Şarkı salona yayıldı.

Bir anda ortamın havası değişti.
Daha yumuşak.
Daha sakin.
Asya şarkıyı dinlerken hafifçe sustu.
Sonra:
"Düğün girişinde bu çalsın istiyorum."

Kimse hemen konuşmadı.
Çünkü gerçekten güzeldi.
Utku gözlerini Asya'dan ayırmadan:
"...yakışır."

Asya baktı.
"Şarkı mı?"
Utku çok hafif başını salladı.
"Sana."

Asena çayı içerken sırıtıyordu artık.
Yaprak da gözlerini kaçırdı.
Asya bozulmuş gibi yaptı.
"Aynen tamam devam."
Ama yüzündeki gülümseme gitmedi.

Yaprak listeye yazdı:
Düğün girişi Mimoza Çiçeğim
Utku bu sefer telefonu aldı.
"Şimdi benim taraf."

Bir anda kemençe sesi yükseldi.
Asya gözlerini kapattı.
"Başladı..."

Utku hafif sırıttı.
"Horonsuz düğün mü olur?"
Asya:
"Olur."
Utku:
"Olmaz."

Mutfaktan Derya'nın sesi geldi:
"HORON OLACAK TABİİ"
Asya şok:
"Anne?!"
Derya:
"Ben de oynicam."
Salonda kahkaha koptu.
Asya bu sefer kendi telefonundan başka müzik açtı.
Ankara kaşık havası.

Davul sesiyle salon doldu.
Asya daha ilk saniyeden oynamaya başladı.
"İŞTE BUDUR."

Utku kafasını eğip güldü.
"Sen düğünde yorulacaksın."

Asya:
"Bugünüm o benim."
Bir an sessizlik oldu.
Çünkü...
haklıydı.

Asena yumuşayarak baktı ona.
"Heyecan bastı değil mi?"
Asya durdu.
Bu sefer sesi daha sakindi.
"...biraz."

Utku gözünü ondan ayırmadı.
"Benim daha fazla."
Asya şaşırdı.
"Sen mi?"
Utku omuz silkti.
"İlk defa evleniyorum sonuçta."

Asya yastığı fırlattı.
Utku tuttu.
Yaprak hâlâ liste yapıyordu.
"Kına girişi kaldı."
Asya bu sefer düşünmeden:
"Onu Utku seçsin."

Utku başını kaldırdı.
"Emin misin?"
Asya:
"Evet."
"Kına gecesinde biraz Karadeniz tarafı olsun istiyorum."
Utku birkaç saniye telefonda dolaştı.

Sonra Giresun'daki geleneksel kına giriş havasını açtı.
Müzik başlayınca...
ortam bir anda değişti.
Daha ağır.
Daha duygusal.

Asya sustu.
Sessizce dinledi.
Sonra hafifçe:
"...çok güzelmiş."
Utku ona baktı.
"Bizde böyle."
Asya başını salladı.
"Tamam."
"Bu olsun."

Kına girişi Giresun kına havası
Bir süre daha müzik baktılar.
Kemençe.
Ankara kaşık.
Niğde yöresi.
Horon.
Ev bazen kahkahaya boğuldu.
Bazen sessizleşti.
Ama ilk kez...

her şey gerçekten yaklaşmış gibi hissettirdi.
Sonra Asena telefonu aldı.
"Bir şey göstercem."
Şarkıyı açtı.
🎶 Sana Açacağım Kalbimi...
Bir anda salon sustu.
Şarkının sakinliği...
hepsinin içine oturdu.
Asya yavaşça Utku'ya baktı.
Utku da ona.

Kimse konuşmadı birkaç saniye.
Asena hafifçe:
"İlk dans için güzel bence."
Utku gözlerini Asya'dan ayırmadan:
"...çok güzel."

Asya'nın yüzü yumuşadı.
Çok hafif başını salladı.
"Tamam."
İlk dans Sana Açacağım Kalbimi
Liste bitmişti.
Yaprak defteri kapattı.
"Tamamdır."

Asya arkasına yaslandı.
Derin nefes verdi.
"...gerçekten evleniyoruz."
Utku çok hafif güldü.
"Evet."
Ve ilk kez...

Salon artık tamamen dağılmıştı.
Masanın üstünde:
boş çay bardakları
çekirdek kabukları
karalanmış notlar
vardı.

Ama kimsenin kalkmaya niyeti yoktu.
Çünkü konu düğün olunca...
bir şeyler sürekli uzuyordu.
Asya telefonunda listeyi kaydırıyordu.
"Kınada ilk kim oynayacak?"
Utku direkt:
"Annem."

Mutfaktan Defne'nin sesi geldi:
"TABİİ BEN"
Derya hemen seslendi:
"Ben de çıkıcam."
Asya kafasını tuttu.
"Tamam..."

"İki anne aynı anda piste çıkarsa salon yıkılır."
Asena gülüyordu artık.
"Bence biz sadece izleyelim."

Yaprak:
"Hayır video çekicem ben."
Utku koltuğa yaslandı.
"Asıl Arda'yı düşün."
Tam o sırada kapı açıldı.
Ve gerçekten...
Arda geldi.
Elinde cips.
"BENİ ANDINIZ"

Mete arkasından içeri girdi.
"Tesadüf değil bence."

Arda direkt masaya çöktü.
"Noldu seçildi mi müzikler?"

Asya:
"Seçiyoruz."

Arda telefonu kaptı.
"Ben açıyorum."
Bir anda saçma sapan remix bir şey açıldı.
Utku'nun yüzü düştü.
Asena kahkahayı bastı.
Mete direkt telefonu aldı:
"Ver şunu."

Arda:
"VİZYONSUZSUNUZ"
Utku tekrar listeye baktı.
"Düğünde horon ne zaman olsun?"

Asya düşündü.
"Yemekten sonra olabilir."

Utku:
"Hayır."

Asya:
"Niye?"

Utku aşırı ciddi:
"Millet yemek yiyince horon çekemez."

Sessizlik.
Sonra herkes aynı anda patladı.

Asya gülmekten konuşamadı.
"Hayatında duyduğum en Karadeniz cümlesi."

Utku omuz silkti.
"Haklıyım."

Asena koltuğun kenarına yaslandı.
"Peki ilk dans?"

Ortam bir anda sakinleşti.
Asya'nın yüzü hafif değişti.
Utku da sustu.
Çünkü o konu...
diğerlerinden farklıydı.

Asya sessizce:
"Kalabalığın önünde dans etmek biraz garip."

Utku ona baktı.
"Ben de bilmiyorum dans etmeyi."

Arda şok oldu.
"NE"
"Komutan dans bilmiyor mu?"

Utku:
"Hayır."

Arda:
"Karadeniz erkeğisin nasıl bilmiyorsun"

Mete kafasına vurdu.

Asya gülüyordu artık.
"Ben de çok iyi değilim."

Utku hafif yaklaştı.
"O zaman beraber rezil oluruz."

Asya sustu.
Sonra hafif gülümsedi.
"...tamam."

Asena bunu izlerken istemsiz yumuşadı.
Tam o sırada...
bakışlarını hissetti.
Alparslan.

Kapının yanında durmuştu.
Sessizce gelmişti yine.
Asena kaş kaldırdı.
"Sen ne zaman geldin?"

Alparslan:
"Biraz önce."

Arda:
"Abi sen hayalet misin"

Alparslan salona geçti.
Ama otururken bile gözleri kısa kısa Asena'ya kayıyordu.
Yaprak bunu fark edip sırıtıyordu artık.

Asya tekrar listeye döndü.
"Tamam."
"Kına tamam."
"Düğün tamam."
"Şimdi sıra..."
Bir anda durdu.

Utku:
"Neye?"
Asya derin nefes aldı.
"...dans provasında."
Utku'nun yüzü düştü.
Arda ayağa fırladı.
"İŞTE ŞİMDİ EĞLENCE BAŞLIYOR"

Telefon tekrar açıldı.
🎶 Sana Açacağım Kalbimi...
Şarkı salona yayıldı.
Asya ayağa kalktı.
Utku'ya baktı.
"Hadi."

Utku:
"Şimdi mi?"

Asya:
"Bir deneyelim."

Arda kahkahayla yere çöktü.
Mete video açtı.

Utku:
"Çekeni vururum."

Asya elini uzattı.
Utku birkaç saniye baktı.
Sonra tuttu.
Sessizlik oldu bir an.
Çünkü...
ilk kez gerçekten "gelin-damat" gibi durmuşlardı.
Asya hafif gülüyordu.
Utku ciddi görünmeye çalışıyordu.

Ama kulağı kıpkırmızı olmuştu.
Asya fark etti.
"...utanıyor musun sen?"

Utku:
"Hayır."
Yalan.

Şarkıyla beraber yavaşça hareket etmeye başladılar.
Başta biraz saçma.
Birbirlerinin ayağına basıyorlar.
Arda arkada ağlıyor gülmekten.
"ABİ ÇOK KÖTÜSÜNÜZ"

Asya da gülmeye başladı.
Utku sonunda pes etti.
"Tamam."
"Harbiden bilmiyorum."

Asya gülerek:
"Öğreniriz."

Ve bunu söylerken...
sadece dansı kastetmiyordu sanki.
Utku da anlamış gibi baktı ona.
Sessizlik.
Ama güzel bir sessizlik.
Şarkı devam ederken...
salondaki herkes bir an sustu.
Çünkü ilk kez...

onları gerçekten "evlenecek çift" gibi gördüler.
Ve bu his...
garip şekilde herkesin hoşuna gitti.

-31. BÖLÜM SONU-