BÖLÜM 9

Sanırım kaçmak için vahşi bir kuş göçünden yararlandı. Ayrılacağı sabah gezegenini düzene soktu. Aktif yanardağları dikkatlice süpürdü. İki aktif yanardağı vardı. Ve bu sabah kahvaltısını ısıtmak için kullanışlıydı. Ayrıca sönmüş bir volkanı da vardı. Ama onun da dediği gibi, 'Asla bilemezsin! Bu yüzden sönmüş yanardağı da süpürdü. Düzgün temizlenirlerse, volkanlar patlamadan yavaşça ve istikrarlı bir şekilde yanarlar. Volkanik patlamalar baca yangınları gibidir. Açıkçası, gezegenimizde yanardağlarımızı süpürmek için çok küçüğüz. Bu yüzden başımıza bu kadar çok bela açıyorlar.

Küçük prens de bir parça melankoliyle son baobab filizlerini topladı. Bir daha asla geri dönmek zorunda kalmayacağını düşünüyordu ama tüm bu bildik işler o sabah ona son derece tatlı gelmişti. Ve çiçeği son kez sulayıp küresinin altına koymaya hazırlandığında, kendini ağlamak isterken buldu.

-Elveda,' dedi çiçeğe.

Ama ona cevap vermedi.

-Elveda,' diye tekrarladı.

Çiçek öksürdü. Ama bunun nedeni üşümesi değildi.

-'Aptalca davrandım,' dedi sonunda. Beni affetmen için yalvarıyorum. Mutlu olmaya çalış.

Sitemin yokluğu onu şaşırtmıştı. Orada öylece durdu, odaklanmamıştı, küresi havadaydı. Bu sakin nezaketi anlamamıştı.

-'Evet, seni seviyorum' dedi çiçek. Sen bilmiyordun, benim yüzümden. Önemli değil. Ama sen de benim kadar aptaldın. Mutlu olmaya çalış... Bu dünyayı rahat bırak. Artık onu istemiyorum.

-Ama rüzgar...

-O kadar da üşütmedim... Temiz gece havası bana iyi gelecek. Ben bir çiçeğim.

-Ama hayvanlar...

-Kelebekleri öğrenmek istiyorsam birkaç tırtıla katlanmak zorundayım. Çok güzel olduklarını duydum. Yoksa beni kim ziyaret edecek? Çok uzakta olacaksın. Büyük canavarlara gelince, ben hiçbir şeyden korkmam. Pençelerim var.

Ve safça ona dört diken gösterdi. Sonra ekledi:

-Böyle takılma, sinir bozucu. Gitmeye karar verdin. Şimdi git.

Çünkü onun kendisini ağlarken görmesini istemiyordu. O çok gururlu bir çiçekti...