BÖLÜM 3

Nereden geldiğini anlamam uzun zamanımı aldı. Bana pek çok soru soran küçük prens, benimkileri hiç duymuyor gibiydi. Her şeyi bana yavaş yavaş açıklayan, tesadüfen söylenen sözlerdi. Uçağımı ilk gördüğünde (uçağımı çizmeyeceğim, benim için çok karmaşık) bana sordu:

-O şey de ne?

-Bu bir şey değil. Uçuyor. Bu bir uçak. Benim uçağım.

Ve ona uçabildiğimi söylemekten gurur duydum. Sonra dedi ki:

-Nasıl! Gökten düştün!

-'Evet,' dedim alçakgönüllülükle.

-Bu çok komik!

Ve küçük prens beni çok rahatsız eden sevimli bir kahkaha attı. İnsanların talihsizliklerimi ciddiye almasını istiyorum. Sonra ekledi:

-Demek sen de gökyüzünden geldin! Sen hangi gezegendensin?

Varlığının gizeminde bir ışık parıltısı gördüm ve aniden sordum:

-Yani sen başka bir gezegenden misin?

Ama bana cevap vermedi. Sadece yavaşça başını salladı ve uçağıma baktı:

-Çok uzaklardan gelmiş olamayacağın doğru.

Ve uzun süren bir hayal alemine daldı. Sonra koyunumu cebinden çıkararak hazinesini düşünmeye daldı.

'Diğer gezegenler' hakkındaki bu yarı güvenin ne kadar ilgimi çektiğini tahmin edebilirsiniz. Ben de daha fazlasını öğrenmek için yola çıktım:

-Nerelisin, iyi dostum? Evin nerede? Koyunlarımı nereye götürmek istiyorsun?

Düşünceli bir sessizlikten sonra cevap verdi:

-Bana verdiğin kafesin iyi yanı, geceleri onun için bir yuva görevi görecek olması.

-Tabii ki yapabilirsin. Ve eğer nazik olursan, gün boyunca onu bağlaman için sana bir ip de veririm. Ve bir kazık.

Bu teklif küçük prensi şok etmiş gibi görünüyordu:

-Onu bağlamak mı? Ne komik bir fikir!

-Ama onu bağlamazsanız, her yere gider ve kaybolur.

Ve arkadaşım yine güldü:

-Ama nereye gitmesini istiyorsun!

-Herhangi bir yere. Düz git.

Sonra küçük prens ciddiyetle konuştu:

-Önemli değil, evim çok küçük!

Ve belki biraz da hüzünle ekledi:

-Çok uzağa gidemezsin.