BÖLÜM 17

Esprili olmak istediğinizde, bazen biraz yalan söylersiniz. Size lambacılardan bahsederken pek dürüst değildim. Gezegenimizi tanımayanlara gezegenimiz hakkında yanlış bir fikir verme riskiyle karşı karşıyayım. İnsanoğlu Dünya'da çok az yer kaplıyor. Eğer Dünya'nın iki milyar sakini dik durup bir toplantıdaymış gibi birbirlerine kenetlenseler, yirmi mil uzunluğunda ve yirmi mil genişliğinde bir meydana rahatlıkla sığabilirler. İnsanoğlu Pasifik'teki en küçük adaya bile tıkıştırılabilir.

Yetişkinler elbette size inanmazlar. Çok geniş bir alana sahip olduklarını hayal ederler. Kendilerini baobab kadar büyük görürler. Siz de onlara matematik yapmalarını önerirsiniz. Sayıları severler: buna bayılacaklardır. Ama bu pensumla zamanınızı boşa harcamayın. Anlamsız bir şey. Bana güvenebilirsiniz.

Dünya'ya vardığında, küçük prens kimseyi göremeyince şaşırdı. Kumda ay renginde bir halka kıpırdandığında yanlış gezegene geldiğinden korkmaya başlamıştı bile.

-İyi geceler,' dedi küçük prens kayıtsızca.

-'İyi geceler,' dedi yılan.

-'Hangi gezegene rastladım ben?' diye sordu küçük prens.

-Dünyada, Afrika'da,' diye yanıtladı yılan.

-Yani Dünya'da kimse yok mu?

-Burası çöl. Çöllerde insan yoktur. Dünya büyüktür,' dedi yılan.

Küçük prens bir taşın üzerine oturdu ve gökyüzüne baktı:

-'Acaba' diyor, 'yıldızlar bir gün herkes kendi yıldızını bulabilsin diye mi aydınlatılıyor? Gezegenime bakın. Tam üzerimizde. Ama ne kadar uzakta!

-'O çok güzel,' dedi yılan. Ne yapıyorsun burada?

-'Bir çiçekle başım dertte,' dedi küçük prens.

-'Ah!' dedi yılan.

Ve sessizliğe gömüldüler.

-'Adamlar nerede?' dedi küçük prens sonunda. Çölde biraz yalnızız...

-'Erkekler de yalnızdır,' dedi yılan.

Küçük prens uzun bir süre ona baktı:

-'Sen garip bir yaratıksın,' dedi sonunda, 'parmak kadar ince...

-Ama ben bir kralın parmağından daha güçlüyüm,' demiş yılan.

Küçük prens gülümsedi:

-Çok güçlü değilsin... Bacakların bile yok... Seyahat bile edemiyorsun...

-'Seni bir gemiden daha uzağa götürebilirim,' dedi yılan.

Küçük prensin ayak bileğini altın bir bilezik gibi sarıyordu:

-'Kime dokunursam, onu geldiği toprağa geri gönderirim' dedi. Ama sen safsın ve bir yıldızdan geliyorsun.

Küçük prens hiçbir şey söylemedi.

-Sana acıyorum, bu granit Dünya'da çok zayıfsın. Eğer gezegenini çok özlersen bir gün sana yardım edebilirim. Edebilirim.

-'Ah, çok iyi anlıyorum,' dedi küçük prens, 'ama neden hep bilmecelerle konuşuyorsunuz?

-Hepsini çözerim,' dedi yılan.

Ve sessizliğe gömüldüler.