BÖLÜM 4

Çok önemli ikinci bir şey daha öğrendim: Onun gezegeni bir evden bile büyük değildi!

Çok şaşırmış olamazdım. Dünya, Jüpiter, Mars ve Venüs gibi isim verilmiş büyük gezegenlerin yanı sıra, bazen teleskopla görmenin çok zor olduğu kadar küçük olan yüzlerce gezegen olduğunu biliyordum. Bir gökbilimci bunlardan birini keşfettiğinde ona bir numara verir. Örneğin, ona 'asteroid 3251' adını verir.

Küçük Prens'in geldiği gezegenin B 612 asteroidi olduğuna inanmak için ciddi sebeplerim var.

Bu asteroit daha önce sadece bir kez, 1909 yılında bir Türk astronom tarafından teleskopla görülmüştür.

O sırada, Uluslararası Astronomi Kongresi'nde keşfinin önemli bir gösterimini yaptı.

Ama kostümü yüzünden kimse ona inanmadı. Yetişkinler böyledir.

Neyse ki asteroid B 612'nin itibarı için, bir Türk diktatör halkını ölüm pahasına Avrupai tarzda giyinmeye zorladı. Gökbilimci gösterisini 1920'de çok şık bir kıyafetle tekrarladı. Ve bu kez herkes onunla aynı fikirdeydi.

Eğer size B 612 asteroidi hakkında bu ayrıntıları anlattıysam ve numarasını verdiysem, bunun nedeni yetişkinlerdir. Yetişkinler sayıları sever. Onlara yeni bir arkadaştan bahsettiğinizde, size asla temel bilgileri sormazlar. Asla şöyle demezler: 'Sesi neye benziyor? En sevdiği oyunlar neler? Kelebek koleksiyonu yapıyor mu? Size şunu sorarlar: 'Kaç yaşında? Kaç kardeşi var? Kilosu ne kadar? Babası ne kadar kazanıyor? Ancak o zaman onu tanıdıklarını düşünürler. Yetişkinlere: 'Pencerelerinde sardunyalar, çatısında güvercinler olan pembe tuğladan güzel bir ev gördüm...' derseniz, o evi hayal edemezler. Onlara 'Yüz bin frank değerinde bir ev gördüm' demelisiniz. O zaman haykırırlar: 'Ne kadar güzel!'

Onlara şöyle derseniz: 'Küçük Prens'in var olduğunun kanıtı güzel olması, gülmesi ve bir koyun istemesidir. Bir koyun istediğinde, bu senin var olduğunun kanıtıdır' derseniz, omuzlarını silkecek ve size çocukça diyeceklerdir! Ama onlara: 'Geldiği gezegen asteroid B 612' derseniz, ikna olurlar ve sizi sorularıyla baş başa bırakırlar. Onlar böyledir işte. Bunu onlara karşı kullanmamalısınız. Çocuklar yetişkinlere karşı çok hoşgörülü olmak zorundadır.

Ama tabii ki hayatı anlayan bizler sayıları umursamayız! Bu hikayeye bir peri masalı gibi başlamak isterdim. Şöyle demek isterdim:

'Bir zamanlar kendisinden çok da büyük olmayan bir gezegende yaşayan ve bir arkadaşa ihtiyacı olan küçük bir prens varmış...' Hayatı anlayanlar için bu çok daha doğru gelebilirdi.

Çünkü kitabımın hafife alınarak okunmasını istemiyorum. Bu anıları anlatırken çok üzülüyorum. Arkadaşım koyunlarıyla birlikte gideli altı yıl oldu. Burada onu anlatmaya çalışıyorsam, onu unutmamak içindir. Bir dostu unutmak üzücüdür. Herkesin bir arkadaşı olmamıştır. Ben de sadece sayılarla ilgilenen büyükler gibi olabilirim. Bu yüzden bir kutu boya ve kalem aldım. Altı yaşındayken kapalı bir boa ve açık bir boa dışında hiçbir şey denemediyseniz, benim yaşımda yeniden çizim yapmaya başlamak zor! Elbette portreleri olabildiğince yakından çizmeye çalışırdım, ancak başarılı olacağımdan tam olarak emin değilim. Bir çizim gider, diğeri aynı görünmez. Ayrıca boyu da biraz yanlış çiziyorum. Burada küçük prens çok uzun. Kostümünün rengi konusunda da tereddüt ediyorum. Bu yüzden elimden geldiğince orasını burasını karıştırıyorum. Sonunda, bazı önemli detayları yanlış yapacağım. Ama bunun için beni affetmelisiniz. Arkadaşım hiç açıklama yapmadı. Belki de benim de onun gibi olduğumu düşündü. Ama ne yazık ki ben koyunları kasaların içinden göremiyorum. Belki biraz yetişkinlere benziyorumdur. Yaşlanmış olmalıyım.