~5.Bölüm~ Kahve meselesi ve görev haberi

~5.Bölüm~ kahve meselesi ve görev haberi

Sabahleyin güneş yüzünden uyandığımda kalkıp perdeyi kapattım ve yatağa geri yattım gözlerimi tavana dikip dünkü yaşananlar zihnimin içinde doldu . Biraz daha düşündükten sonra sıkılıp ayağa kalktım. Birkaç parça kıyafet aldıktan sonra duş almak için banyoya girdim . 1 saat boyunca güzel bir duş aldım . Rahatlamıştım.

Üzerime göbeği açık bir crop , altıma da hava sıcak olduğundan dolayı mavi kot şort giydim . Saçlarımı açık bırakıp odadan çıktım .

Önce mutfağa gidip soğuk bir su içtim .

Ardından tekrar odama gidip eşyalarının hepsini yerleştirdim. Önceden vakit bulamadığım için yerlerine koyamamıştım.

Zaten çantamın çoğu ders kitaplarıyla doluydu. 12. Sınıf olduğum için okula gitmiyordum genellikle deneme olduğu zamanlar gidiyor sonra geri geliyordum . Bazense anlamadığım soruları hocalara sormak için uğruyordum .

Hepsini güzelce yerleştirdikten sonra aşağıya indim bugün sabah kahvaltısına uyandırmamışlardı. Saat 11:30'du . Salonda sadece Burcu hanım vardı. Birşey söylemeden artık sahiplediğim tekli koltuğa oturdum. Burcu hanım gülümseyerek bana baktı .

"Merhaba kızım , bugün nasılsın" diye sordu .

"İyiyim siz nasılsınız"diye cevap verdim .

"Bende iyiyim çok şükür kızım " dedi.
Derin bir iç çekti.

" biz sana gerçekten güzel bir aile olmak istiyoruz. Evdeki tek kızsın ve bizim için değerlisin bunu bil olur mu . Bana anne demeni ve Korhan'a Baba demeni senden beklemiyoruz ama bize alışmaya çalışır mısın. Zaten 17 yılımızı bizden çaldılar . Sende bizden daha fazla zaman alma . Bu dediğim kendine zaman ayırma demek değil sadece biz seninle vakit geçirmek istiyoruz . " Dedi .

Aslında haklıydı daha nereye kadar böyle devam edecekti ki . Sözleri yüreğime işlemişti sanki

" Dediklerinize uymaya çalışıcağım Burcu hanım ama sizde bana biraz zaman vermeye çalışın " dedim .

"Tabi kızım .. " dedi. Ondan sonra ben de o da sustu .

Belki de ona Burcu hanım dememe kırıldı . Kendince haklıydı kim kızının kendisine hanım diye seslenmesin isterdi ki.

Bir kaç dakika sonra bir hizmetli geldi
" Öğle yemeği hazır Burcu hanım" dedi .
Burcu hanım "Tamam Defne sağol" dedi.

Hizmetli gittikten sonra bizde yavaştan yemek odasına gittik . Herkes oradaydı bir kişi hariç. Korhan bey yoktu . Acaba bana kırıldığından dolayı mı gelmemişti diye düşündüm .

Ben ve Burcu hanım yemeğe oturduktan sonra herkes yemeğe başladı ama ben başlayamadım . Aklım Korhan beyde kalmıştı . Gözlerim Korhan Bey'in oturduğu yere kaydı. Yanımda oturan Meriç bana yaklaşarak " işi çıktı o yüzden burada değil , merak etme " dedi kulağıma fısıldayarak . Geri çekildiğinde ağızımı teşekkür ederim diyerek oynattım . Anlamıştı . Sadece gülümsedi . Bende rahat bir şekilde yemeğimi yemeye başladım.

Bir süre sonra Mirza'nın sesi duyuldu .
"Anne benim bir işim çıktı . Dava ile ilgili, akşam yemeğine yetişmeyebilirim. " Dedi.

" Tamam oğlum " dedi Burcu hanım.

"Bende hastaneye gideceğim bu gün kalp krizi geçiren hastamı kontrol etmek için " dedi.

Burcu hanım başını salladı.

"Anne ben arkadaşlarımın yanına gidebilir miyim. Söz akşam olmadan dönerim" dedi Ege
Burcu hanım kaşlarını çatarak " Semihgil de mi ?"

Ege heyecanla başını salladı . " Tamam ama akşam yemeğinde evde olmazsan bir daha arkadaşlarınla buluşmana izin vermem haberin olsun "dedi .

Ege bana dönerek " sende gelmek ister misin? " Diye sordu. Küçük bir tebessüm edip " sağol ama kaç gündürlü ders çalışmadım . Ders çalışmam lazım " dedim.

Meriç Ege'nin ensesine bir tane indirerek " bak başak çalışıyor . Sende evde oturup biraz çalışana oğlum. İşine gelirse yazılım okuyacam diyorsun ama icraat yok " dedi.

"Yaa... Abi . Boynumu kopardın bu güç nereden geliyor. İyiki senin timinde değilim . Askerlere Allah kolaylık versin ." Dedi.

Bende onları gülümseyerek izliyordum . Ne güzel bir aileydi . Hayır benim ailemdi . Sanırım yavaş yavaş onları ailem olarak kabul ediyordum.

"Boş konuşma lan . Git dersini çalış hele bir yazılım gelmesin bak o zaman ben sana ne yapıyorum" dedi. Meriç

" İyi be, sanki ne yaptık ... Başak bak senin yüzünden abimden dayak yedim ... Pars abi sakat mi kalacağım " dedi.

Bunu söylemesiyle birlikte yüksek sesle bir kahkaha attım. Bu çocuk alemdi ya .

Herkes susmuş bana bakıyordu. Ne oldu dercesine hepsine baktım . "Kötü bir şey mi yaptım" dedim .

Mirza araya girerek "çok güzel gülüyorsun kızım, sen... Sen bizi katil edersin " dedi. Bunu demesiyle utanmıştım.

Meriç araya girerek"utandırmasana kızı " dedi.

🍀💔❤️🩹

Öğle yemeğinden sonra odama çıkıp çalışacağım kitapları belirledikten sonra mutfağa gittim.

Bir tane Hizmetli bulup "acaba burada kahve varmı " diye sordum ." Tabi başak hanım ... Ben hemen size yaparım " dedi.

Başımı itiraz ederek salladım " gerek yok ben kendim yapacağım ... Ama malzemeleri çıkarırsan çok iyi olur " dedim gülümseyerek.

" Hemen başak hanım" dedi.

" Başak hanım dememe gerek yok başak dersen yeterli" dedim .

"Tamam başak han- ay pardon başak " dedi . Utangaç bir gülümsemeyle.

" Bu arada ismin neydi senin" diyerek muhabbet başlattım.

"Öykü... İsmin öykü " dedi.

"Memnun oldum. Bu arada çok güzel bir ismin varmış "

"Kaç yaşındasın" dedim. Bir yandan da kahvemi hazırlıyordum.

" 19 " dedi.

"Üniversiteye gitmeyecek misin" dediğimde gözleriden küçük bir hüzün dalgası geçti .

" Şey... Param yok . Çalışmam lazım. Bir de mevzuna bıraktım. Mesai bittikten sonra çalışıyorum. Kazanırsam biriktirdiğim parayı üniversite için harcayacağım. " Dedi.

Dedikleri beni duygulandırmıştı.
" Baban niye çalışmıyor" dediğimde gözleri doldu . Yanlış bir şey sormuştum herhalde.

" Ben annemle babamı yıllar önce bir trafik kazasında kaybettim . " Dedi.

" Çok özür dilerim . Düşünemedim kusura bakma . Bu arada istersen mesaiden sonra yanıma gel birlikte ders çalışalım " dediğimde gözlerini hevesle bana çevirdi.

" Gerçekten mi " dedi . Gülümseyerek başımı salladım.

" Çok teşekkür ederim" dediğinde

" Bir şey değil. Benim şimdi gitmem gerekiyor sonra görüşürüz" dedim .

O da görüşürüz dediktem sonra konuşma sırasında hazırladığım kahvemi alıp odama çıktım. Kahveyi masama koyup . Lavaboda ki aynanın karşısına geçtim. Saçlarımı dağınık bir topuz yaptıktan sonra masama geçip soru çözmeye koyuldum.

🍀💔❤️🩹

2 buçuk saattirli ders çalışıyordum . Bir sorum kalmıştı onu çözersem . Ders çalışmayı bitirecektim. Ama soru zordu tam 18 dakidadırlı bu soruyla uğraşıyordum .

10 dakida daha uğraştıktan sonra sorunun nasıl çözüleceğini buldum hemen çözmeye koyuldum çözerken heyecan yaptığımdan dolayı çözmem uzun sürüyordu .

Soruyu çözdükten sonra
"İŞTE BU BE" diye bağırdım .sanırım biraz sesli bağırmıştım . Bir kaç saniye sonra kapım çaldı "gel" dediğimde Ege ve Burcu hanım'ın gözleri endişeyle etrafa bakıyorlardı. Beni bulduklarında gözlerinde bir rahatlama oldu .

" Ne oldu " dediğimde

" Sen birde bağırınca biz bir şey oldu zannettik hemen geldik " dedi Burcu hanım

Şuan yerin dibine girmiş gibi hissediyordum.

"Şey... Ben çözmekte zorlandığım bir soruyu çözünce bir anlık sevinçle bağırdım . Rahatsız ettiysem kusura bakmayın " dedim utançla.

Hepsinin gözünde gözle görülür bir rahatlama vardı . Burcu hanım ve Ege'nin arkasında birde Meriç vardı o ise durumu açıkladıktan sonra çatık kaşları şaşkınlıkla yukarıya doğru kalktı .

Ege "Eve normal bir insan geldi sanmıştım... Yanılmışım" dedi şakayla karışık
Bu sefer Burcu hanım Ege'nin ensesine bir tane vurdu .

"Bak bu iki oldu ama . Başak hep senin yüzünden " dedi.

Gülerek "Ben ne yaptım Ege sen kaşınıyorsun." Dedim .

Ege isyan ederek " anlaşıldı ... Bu evdeki herkes bana düşman ... Aşk olsun başak " dedi sonlara doğru elinden çikolatası alınmış çocuk gibi .

Bu davranışı beni daha fazla güldürürken kalkıp şakasına ona sarıldım " kıyamam ben sana seni üzüyorlar mı bunlar " dedim sırtını sıvazlarken.

Benden uzaklaştıktan sonra şokla bana baktı .
"Sen ... Az önce bana sarıldın?" Dedi.
"Evet... Ne olmuş" dedim
hiç bir şey söylemeden tekrar sarıldı bana ama bu sefer şaka anlamında değildi .

O sarılınca içimde yıllardır dolmayan boşluk yavaş yavaş doluyormuş gibi hissettim .

🍀💔❤️🩹

Herkesle birlikte öğle yemeği yedikten sonra salona geçti . Bende mutfağa gidip ilaçlarımı içtim . Bu ilaçlar bana hiç iyi gelmiyor gibiydi . İçtiğim zaman kendimi yorgun hissediyordum . Sanki üstümden tır geçmiş gibi.

Uyumamam lazımdı. Ders çalışmalıydım bu yüzden tekrar bir kahve yapıp odama gittim.
Masanın başına tekrar oturup kendimi ders çalışmaya zorladım .

Yaklaşık 1:30 saattir ders çalışıyordum . Ama hiç iyi değildim sanki kendimi zorladıkça bataklık misali daha derine gömülüyordum.

Biraz dinlenmek adına yatağıma uzandım . Ama uyku çoktan bana kucak açmıştı.

🍀💔❤️🩹

Pars'ın sesiyle uyandım. " Başak ... Hadi kalk akşam yemeği vakti " dedi. Ellerimle gözlerimi ovuşturarak uyanmaya çalıştım. Yataktan doğrulup "tamam" diye mırıldandım.

Lavoboya gidip elimi ve yüzümü yıkadıktan sonra geri odaya döndüm.

Kalbim çok hızlı atıyordu. Neden ki... Halbuki bugün ilaçlarımı içmiştim. Biraz dinlenmek amaçlı yatağa oturdum. Hâlâ odada olan Pars hızla yanıma gelip" iyi misin" dedi. Sakin bir nefes almaya çalışarak başımı salladım.

Kaşlarını çattı ve "sen bugün ne kadar kahve içtin?" dedi. Masamdaki kupayı göstererek

"İki kupa " dedim nefes nefese. Dediğimle birlikte gözleri şokla açıldı . Cebinden bir şey çıkartarak . Bana verdi . Su ile içtiğim zaman biraz daha iyiydim .

İyice sakinleştiğim zaman
Pars
"Bir daha iki kupa kahve içmek yok hatta 1 fincan kahve bile sana fazla kalp çarpıntın artar ve ilaçların etkisi azalır bu yüzden ilaçların dozunu
Artırmak zorunda kalırız . Günde yarım fincan kahve sana yeterli " dediğinde. Son cümlesiyle birlikte bu sefer benim gözlerim şokla açıldı .

Yarım fincan kahve o benim neyime yetecekti tam olarak ...

" Yarım fincan mı" diye sayıklar gibi oldum . Ah keşke benimde normal bir kalbim olsaydı diye içimden geçirdim.

Başını sallayarak "evet " dedi. "Ben bundan sonra hizmetçilere söylerim miktarını onlar sana yaparlar ... Ha birde bir kaç gün hiç içmeni tavsiye etmem . Kesinlikle içme"dedi.

Mecburen (istemeyerek de olsa) başımı salladım.
"Hadi yemek hazır yemeğe gidelim " dedi.

Birlikte yemeğe indik Korhan bey yine yemekte yoktu birde Mirza yoktu zaten söylemişti yetişmeyeceğini . Geri kalan herkes masaya oturduğunda yemeye başladık

Meriç "Anne ... Bir görev çıktı bugün haber aldık... Bir haftaya gidiyorum. Görevin süresi belli değil ." Dedi. Normal ses tonunda ama gözleri aynı değildi sanki geri dönemezse üzerinde büyük bir yük bırakacakmış gibi.

Burcu hanımın gözleri doldu ardından bir damla yaş geldi. "Tamam oğlum . Ama bak müsait oldugun an bana mesaj at veya ara olur mu ... Gözüm arkada kalmasın "dedi.

"Yapma böyle gidip geri döneceğim Allah'ın izniyle" dedi Meriç ilk defa sesi yumuşak çıkmıştı .

Yemeğin geri kalanı kimseden ses çıkmadı.

Yemekten sonra mutfağa gidip kahve makinesine yürüdüm sadece biraz dolduracaktım zaten bir şey olmaz herhalde. Tam o sırada önüme bir adet Pars çıktı.

Sert sesiyle
"Ne yapıyorsun?" Dedi.
" Kahve yapacaktım ... Ders çalışmam lazım." Dedim .
Sert bir soluk verdikten sonra kömür karası gözlerini kararlı bir şekilde bana çevirdi.

" Başak... Sana az önce ne dedim . Birkaç gün kahve yok , kalbin bugün yeterince yoruldu daha fazla yorma demedim mi ? Zaten kalbini bugün yeterince zorladın . İnat etme ." Dedi.

Yakalanmanın verdiği utançla
"Tamam" dedim .

Dönüp odama ilerledim Meriç eşyalarını hazırlıyordu. Belli etmesemde gitmesine üzülüyordum . Bir yandanda gitmesini istemiyordum . Sanırım ben bu eve yavaş yavaş alışıyordum.

Göz göze geldiğimizde derin bir nefes alıp
"Ne oldu komutanım ? Göreve mi gidiyorsunuz ? Dedim . Üzüldüğümü belki etmemek amacıyla gülümsedim. Ama sesim kısık çıkmıştı.

"Aynen küçük hanım . Birkaç güne gidiyorum . 1 hafta dedim ama görev daha erkene alındı o yüzden maalesef daha erken gideceğim .Annemizi üzme olur mu ? " Dedi

"Olur... Üzmem... Kendine dikkat et " dedim . Saçlarımı okşayarak
"Merak etme . Sağ Salim dönmeyi Umut ediyorum " dedi.

🍀💔❤️🩹

Odaya döndüğümde yatağa oturup biraz düşündüm . Meriç'in görevi, Pars'ın doktorluğu, Mirza'nın davası , Ege'nin kendi halince birşeyler yapması Peki ya ben ? Benim bu evdeki işlevim neydi. Hiçbir şey . Fazlalık gibiydim.

Ben bunları düşünürken kapı çaldı. Hızla kendime gelip "gel" dedim .

İçeriye elinde küçük bir kutu ile gelen bir adet Ege vardı .

Yanıma gelip yatağa oturdu. Yüzünü bana çevirdi. Mavi gözleri yüzümde gezinirken " Şey... Ben sana ... Kulaklık aldım . Yoktu, kırılmıştı diye. Şarkı dinlerken veya ders çalışırken kullanırsın diye aldım." Dedi. Kurduğu devrik cümlesine gülesim geldi ama sadece tebessüm ederek.

"Ege ... Ben çok teşekkür ederim . Bu çok güzel" dedim ,gözlerim doldu .

"Sen yeter ki gülümse... Ben sana her zaman bir şeyler alırım . Üzülme o yeter bana " dedi duyamayacağım kadar sessiz bir sesle .

Ege çok başkaydı. Gözleri çok samimiydi .

İyi ki vardı ...

💔❤️🩹☘️

Selam arkadaşlar. Bölümü beğendiniz mi?
Bu arada yazım yanlışlarının son kontrolünü yapamadım . Eğer yazın yanlışı varsa kusuruma bakmayın.

Beğenmeyi unutmayın👉🏻♥️👈🏻

Bir sonraki bölümde görüşmek üzere 😇