~19.Bölüm~

Merhabalar arkadaşlar.
Çok beklediginiz 19. Bölüm geldi . Sizi çok fazla tutmak istemiyorum .
Beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın 🙏🏻

Keyifli okumalar 😇

~19.Bölüm~

Birkaç dakika önce olanları düşünüyordum. Ne yapmam gerektiğini yada ne söylemem gerektiğini bilmiyorum . Acaba ben söylemezsem üzerime çok giderler mi ?

_ Pars yanında olacağım demişti_

Doğru ama yine de korkuyordum .

Güneş gözlerime gelince gözlerini hafifçe kapattım. Bunca şeyi düşünmek ve üzerine havanın sıcak olması beni biraz bunaltırken biraz uyumaya ihtiyacım olduğunu hissettim. Gözlerim yavaş yavaş kapanırken kendimi uykunun kollarına bıraktım.

💔❤️🩹☘️

"Başak... Uyan " dedi tanıdık bir ses. Kolum hafifçe sarsılıyordu. Gözümü açıp bakmak dahi istemiyordum.
"Başak... Hadi... " Dedi bıkmış bir şekilde

Bi' koşma sesi duydum .
"ELİMDEKİ SUYLA SENİ ISLATACAĞIM . KALKMAK İÇİN SON 5 SANİYE !! 4-3..."
Hızla hamakta doğruldum . Buraya koşarak gelen Mirza abimi gördüm.
Ne yapacağını yeni yeni anlayınca elimi dur işareti yayıp kaldırdım sonrasında çatallaşmış sesimle
"Dur , yapma" dedim .
Yanımıza doğru geldiğinde soluklandı ve yüzündeki vatan gülüşüyle
"Görev başarılı"
Bu söylediğine gözlerimi devirip ağzımda küfür geveledim .
" Ne söylüyon kız"
"Hiç" dedim bıkkınlıkla.

O sırada beni uyandırmaya gelen Pars abime baktım . O ise bu halimizi hafif bir tebessümle izliyordu.

"Beni niye uyandırdınız ?"
Mirza abim omuzlarını silkerek

" Bilmem " dedi

Pars abim ise yüzünde ufak bir endişe belirdi.

"Sürekli hamakta uyuya kalıyorsun. hasta olacaksın. "

Benim için endişelenmesi beni mutlu etmişti.
Küçük bir tebessümle

" Tamam , şimdi içeriye geçerim ."

Mirza abimin aklına bir şey gelmiş olmalı ki şakacı bir tavırla

"Başak'ı bir süre sen ve kurallarından alıkoyacağım " dedi Pars abime.

Pars abim
"Öyle olsun bakalım " dedi.

Mirza abim beni kolumdan tutup kaldırdı
Pars abim
"Yavaş ol"

Mirza abim
"Tamam da sanki ne yaptık " dedi.
Onların bu haline güldüm.

Mirza abim bana bakıp

"Hoşuna gidiyor değil mi " dedi.

Cevap vermek yerine omuz silktim.

Mirza abimle eve yürürken arkamı dönüp Pars abime modern bir şekilde el salladım o da benim bu hareketine güldü.

Mirza abimle içeriye girdiğimizde

"Ne yapacağız?" Diye sordum.
"Ne o benimle vakit geçirmek istemiyor musun?"
" O nasıl söz abi , hayır tabiki de, sadece merak ettim "
" Şaka yapmıştım zaten . Bu arada sana gitar öğrenecektim hatırlıyor musun?. Onu bugün yapmaya ne dersin ? Tabi kendini iyi hissediyorsan." Dedi.
"Olur neden olmasın" dedim .

Birlikte daha öncede girdiğimiz müzik odasına girdik.
İkimiz de bir tane pufa oturduk.
" Başlayalım, bakalım ne kadar iyi bir öğrencisin"

Bana öğrenci demesi beni güldürürken kendisini taklit edip .

"Başlayalım, bakalım ne kadar iyi bir öğretmensin. "

Bunu söylediğimde gür bir kahkaha attı.
"Mizah yeteneğini kesinlikle benden almışsın "

...

Mirza abimle biraz daha sohbet ettikten sonra bana gitar öğretmeye başladı.
"Öncelikle gitarı nasıl tutman gerektiğini öğreteyim."

Gitarı kucağıma verdi. Ama ben nasıl tutman gerektiğini bilmediğim için çok absürt durdum.

Mirza abim gözlerini kısıp baştan aşağıya beni süzdü.
"Başak bir gitarı nasıl bebek tutar gibi tuttuğunu aklım almıyor "

"Güzel tutuyorum bence"

Güldü. Yanıma gelip gitarın nasıl tutulmasını gösterdi.
"Bak işte böyle, sol el sapta sağ el tellerde"

Elimi sapa sürdüğümdeki çıkan sesle ikimizde yüzümüzü buruşturduk.

Mirza abim ciddiyetle
"Gitar senden korktu galiba "

Böyle demesine hırslanıp daha yumuşak vurdum .
Ses hâlâ kötü geliyordu ama öncekine göre daha dayanılırdı.

"Tamam" dedi "şimdi akor demeyelim"
"Abi..." Dedim tereddütle
"Ben daha gitar tutmayı yeni öğrendim."

"Hayatta böyle birşeyi tam anlamıyla öğrenmeden daha zorlarına geçeriz "

Söyledikleri içime dokunsa da yüzüme yansıtmadım.
"Başımıza filozof olacağına gitarı öğretsen?"
Kahkaha attı .
"Peki hocam "

Parmaklarımı tellere yasladı.
"Başlıyoruz..."
Akoru bastığım anda yüzüme buruşturdum.
"İşkence gibi"
"Aksine sanat"

Bir süre devam ettikten sonra parmaklarım gerçekten acımaya başladı. Gitarı bırakıp ellerime baktım
"Ben sanırım yapamayacağım."

Mirza abim birden ciddileşerek ama bu o kadarda yumuşak bir tonda
"Bana bak "
Başımı kaldırdım.
" Kimse ilk denemede mükemmel yapmıyor . Önemli olan azim göstermek"

Kucağımda ki gitarı alıp . Kendisi birkaç nota çalmaya başladı. O kadar rahat ve profesyonel yapmasına imrenerek baktım . Çok güzel çalıyordu.

"Bir gün sende böyle çalacaksın Yeter ki sabret ve devam etmeyi bil "
Gülümsedim
"Yalnız ben pek sabırlı değilimdir "
"O zaman ben sana ödünç veririm."

Fark ettim ki
Mirza abimle vakit geçirmek beni diğer tüm sıkıntılarımdan bir an bile olsa uzaklaştırmıştı.

💔❤️🩹☘️

Mirza abimle biraz vakit geçirdikten sonra odama çıkmıştım. Ve duş alıp kendime gelmiştim. Şimdi ise kendime kıyafet seçiyordum.

Evden dışarıya çıkmayı düşünmediğim için siyah bir pijama takımı aldım. Kıyafetlerimi giydikten sonra saç kurutma makinesi alıp yatağa oturdum . Yatağın yanında bulunan prize kurutma makinesini fişini taktım. Tam düğmesine basmıştım ki kapı çaldı.
"Gel " dedim
İçeriye Meriç abim girdi.
"Nasılsın Başak"
"İyiyim abi sen?"
"Bende iyiyim çok şükür. Senden ses soluk çıkmayınca bir uğrayayım dedim"
"İyi yapmışsın, duş aldım. "
"Hasta olmadan kuru saçlarını"
"Şimdi kurutacaktım zaten "
"İzin verirsen ben kurutayım."

Böyle bir şey rica etmesi beni sevindirmişti. Sahici bir gülümsemeyle
"Oluuur" dedim .

Tebessüm ederek yanıma geldi .
Yatağın kenarına oturup elimdeki saç kurutma makinasını alıp çalıştırmaya başladı. Saçlarımı nazikçe kuruturken sanki bir telinin kopmasından korkar gibiydi.

Saçım kuruduğunda tarakla son bir defa üzerinden geçti.
"İşte oldu "
"Teşekkür ederim abi "
"Rica ederim ne demek Başak, istersen aşağıya inelim birazdan akşam yemeğide hazır olur zaten "
Sunduğu teklifi reddetmeyip
"Tabi , inelim "
Birlikte aşağıya indiğimizde Ege , Mirza abim , babam ve Burcu hanım buradaydı fakat Pars abim şuan burada değildi.
Ege'nin telefonunu çalınca tüm aile halkı ona baktı . Ege hepimize göz gezdirip
"Ben bi konuşup geleyim" dedi ve balkona çıktı.
Mirza abim gülerek
"Yeni manita yaptı kesin"

Meriç abim sinirlenerek
"Yaşı kaç başı kaç onun , saçma sapan şeyler söyleyip Başak'ın aklını da karıştırma "

Mirza abim tehdit edercesine bana baktı
" Bana bak sakın sevgili mevgili görmeyeyim yoksa seni yüzünden bir tane daha dayak yiyeceğim " dedi .

Takıldığı tek noktanın yiyeceği dayak olması beni güldürürken herkeste şok etkisi bırakacak bir söz söyledim.

"Söz veremem , her an olabilir sonuçta güzel bir kızım" dedim .

Meriç abim Mirza abimin ensesine vurup
"Bak kızın aklıma neler sokuyorsun"
Mirza abim sinirle bana döndü
"Daha sen sevgili yapmadan dayak yedim Başak"
Böyle söylemesine daha çok gülerken masummuşcasına omuzumu silktim.

Bu olaylar olurken Burcu hanım
"Yemek hazır herkes masaya geçsin "
Hepimiz masaya geçtiğimizde aklımda olan soruyu sordum
"Pars abim nerede"
Babam
"Hastaneye gitti işleri varmış " dedi.
Babamı başımla onaylayıp yemeğine döndüm .
Ege'de masaya geldiğinde yemeğe başladık.
Mirza abim Ege'ye imalı bakışlar atıyordu. Ege ise umursamıyormuş gibi davranıyordu.

Yemeğimiz bittiğinde . Ben ilaçlarımı içip odama çıktım.
Ege'nin bana hediye olarak verdiği kulaklığı çıkartıp telefona bağladım. Oluşturduğum playlistlerden birini açtım. Gözlerimi kapatıp yatağa uzandım. Hem şarkıyı dinliyor hem de yaşadıklarımı düşünüyordum.
Yarın gideceğim İzem Merkezinde neler olacak diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyordum .

Kendimi bir süre sonra uykunun kollarına bırakmıştım.

💔❤️🩹☘️
Geceleyin gördüğüm kabusla kan ter içinde kalktım . Sürekli bu rüyayı farklı şekillerde görüyordum ama konusu asla değişmiyordu.

Kendime gelebilmek için yatakta oturur pozisyona geldim. Sehpanın üzerindeki sürahideki suyun bittiğini görünce mutfağa gitmeye karar verdim.
Saat gece yarısı olduğu için yavaşça kapımı açtım ve merdivenlerden aşağı indim mutfağı ulaştığımda lambayı açıp tezgaha yürüdüm. Bir bardak su alıp içtikten sonra biraz daha kendime gelmiş gibi hissediyordum.

Birden arkamda bir çatırtı duyduğumda direkt arkamı döndüm. Ege karşımda duruyordu.
"Bu saatte ne yapıyorsun Başak "
"Su içmeye indim, sen?"
"Bende biraz açılmıştım , birşeyler atıştırmaya geldim "
Şüpheyle ona dönüp
"Yemek yiyeceğine emin miyiz ?"
Tedirginlikle
"Başka ne olacaktı ki"
"Bilmem belki birileri abilerinden korkuyor diye geceleyin şeker kaçamağı yapmaya karar vermiş olabilir "
Şok bir şekilde bana baktı
"Nereden bild- ay işte çıkardın bunu . Kendi kafandan kuruyorsun Başak "
"Madem öyle ceplerini aç " dedim
"Ceplerim boş Başak kendi kafanda kuruyorsun şuan "
"Aç bakalım ki kim kendi kafasında kuruyor görelim " dedim .
Bu kadar ısrarıma dayanamayıp ceplerinde ki çikolataları çıkarttı.

"Kimseye söylemek yok Başak duydun mu ?"

Haklı çıkmam beni gülümsetirken böyle yapmasına bir anlam veremedim .

"Neden kendin zarar veren bir şeyi ısrarla yemek istiyorsun? "

" Bilmiyorum... Sürekli canım çekiyor , ve yemekten kendimi alıkoyamıyorum"
Dedi .ne

"Kimseye söylemeyeceğime söz veririm fakat sen de bana bir daha gizli gizli çikolata yemeyeceğine söz vereceksin" dedim

Yüzünde beliren rahatlamayla
"Peki tamam söz " dedi.

"İyi o halde o çikolataları bana ver "
Dediğimde yüzümü buruşturup mecburen çikolataları elime koydu .

💔❤️🩹☘️
Pars'dan

Bugün hastanede olduğun için yeteri kadar Başakla ilgilenemedim. O yüzden eve gelir gelmez Başak'ın odasına girdim . Saat 2:43 olduğu için uyuduğunu düşünüyordum. Kapıyı çalmadan yavaşça açtım. Yatağın yanındaki abajur açık olduğu için loş bir ışıkta Başak'ı görebiliyordum .

Başak bir tarafta yorganı ise diğer taraftaydı. Onun bu haline gülümserken yavaş adımlarda yatağa yaklaştım. Üzerini dikkatli bir şekilde örtüp yatağın kenarına oturdum . Ellerimle yavaşça saçlarını sevdim .

"Başak, umarım sana bir şey olmaz çünkü bir sevdiğim insanı daha kaybetmeye gücüm kalmadı. Kendine dikkat etmelisin . Hep yanında ben olamayacağım. "

Sıkıntılı bir nefes çektim. Beni duymadığını bile bile onunla konuşuyordum. Belki de kendimi rahatlamak için bu konuşmayı yapıyordum.

Alnına ufak bir öpücük kondurup kulağına
"İyi uykular meleğim" diye fısıldadım.
Ayağa kalkıp odadan çıktım.

Başak gerçekten bir melekti . Kanatları kırılmış bir melek...

☘️💔❤️🩹

Başak'tan

Sabahleyin çalan alarmla kalktım. Yatakta biraz dönüp durduktan sonra yataktan kalktım.

Lavabodaki işlerimi hallettikten sonra

(Medyadaki kıyafet)

Sportif bir şeyler alıp giydim .
Odadan çıkıp Meriç abimin odasına yürüdüm. Neden diye sormayın çünkü bende bilmiyorum öyle içimden geldi .
Kapıyı çaldım. Biraz sonra gelen "gel" sesiyle içeriye girdim .
Meriç abim yatakta yarı çıplak yatıyordu. Saçları önüne düşmüş kapıdan gelen kim diye bu tarafa bakıyordu.
Beni görünce yüzünde ufak bir gülümseme peydah oldu .
"Hoşgeldin Başak, bir şeyi oldu"
Benim için endişelenmesi beni gülümsetirken
"Yok bir şey olmadı sadece yanına gelmek istedim ama sen uyuyacaksam ben daha sonra gelirim. " Dedim.
"Olur mu öyle şey , iki dakika bekle üzerimi giyip geliyorum" dedi .
Odanın köşesinde tekli koltuğa oturup beklemeye başladım.

İki dakika sonra gelince yatağını düzeltip üzerine oturdu.
"Gel yanıma bakalım küçük hanım " deyim yanına iki defa vurdu .
Yanına oturdum .
"Seni uyandırdığım için kusura bakma uyuduğunu tahmin etmemiştim gerçi Ege daha önce söylemiş-"
"Hop sakin ol biraz küçük hanım . Beni uyandırdığım için sana kızgın değilim . Hatta her gün böyle uyanabilirim. Sen ne için gelmiştin?"
"Bilmiyorum ki öyle gelmek geldi içimden "
Böyle demem kendisini güldürmüştü.
"Demek öyle , eee o kadar gelmişsin bir abiye sarılmak yok mu?" Dedi .
Kollarımı açıp sıkıca sarıldım . Tabi ne kadar sıkı olduğu meçhul onun açısından
Birkaç dakika öyle kaldıktan sonra yanağına bir öpücük bırakıp kulağına
"seni çok seviyorum abi " dedim dememle birlikte vücudu kaskatı kesilmişti
"Bende seni çok seviyorum bitanem " dedi.

☘️💔❤️🩹

Tekrardan merhaba .
Bölümü nasıl buldunuz ?
Yeni bölüm ne zaman göndereceğimi bilmiyorum . Ama en yakın zamanda göndermeyi düşünüyorum.

Seviliyorsunuz ♥️🥰

Bölüm hakkındaki düşüncelerinizi yazmayı ve beğenmeyi unutmayın .

Bir sonraki bölümde görüşmek üzere 😇