~11.Bölüm~güzel bir ses

Bölümün yazım yanlışlarını kontrol etmeden attım . Yazım yanlışı varsa kusura bakmayın.

Keyifli okumalar

~11.Bölüm~ güzel bir ses

Başak'tan

Yavaş ama önceki seansa göre sağlam adımlarla odaya girdim. Burcu hanım beni görünce ayağa kalkıp
"Hoş geldin, Başak"
Dedi küçük bir gülümsemeyle

Kısık ama net bir şekilde
"Hoş buldum, Derya hanım"

Odaya kısa bir göz attım. Güneş odayı aydınlatıyordu. Pencerenin yanında çeşit çeşit çiçekler vardı. Karşı tarafta ise beyaz bir masa ve önünde iki tane sandalye vardı. Onun dışında birkaç aksesuar vardı.

Masaya doğru yaklaştım . Ayakta olan derya hanım elini bana doğru uzattı. Uzattığı eli nazikçe tutup geçen sefer oturduğum sandalyeye oturdum .

O da oturduktan sonra
" Bugün nasılsın, Başak" dedi klasik bir soruyla

" Bugün daha iyiyim " dedim kısa bir şekilde

Diğer seansa göre daha net çıkmıştı sesim .

Derya hanım hemen deftere not almadı . Onun yerine beni dinlemeyi tercih etti. Sonrasında sakin bir ses tonuyla

" 1. Seansımız daha çok tanışma gibi geçti. Şimdi sana birkaç soru sormak istiyorum "
Dedi sanki benden izin alırcasına

Kafamı belli belirsiz salladım.

" Şu ana kadar kendini güvende hissettiğin bir an oldu mu ? Mesela o anda kaldığın zaman Dünya'nın durmasını istedim mi ? ' işte şimdi güvendeyim ' dediğim bir an " deyip sözü bana bıraktı.

Biraz duraksadım . Aslında sorduğu ilk cümleyle birlikte aklıma bugün uyuduğum uyku geldi . Ama anlatmam için biraz zamana ihtiyacım vardı.

Başımı yere doğru çevirip
"Bugün... "
Sesim çok kısık çıkmıştı
" Bugün sanırım ilk defa güvende hissettim" derin bir nefes alıp cümleye devam ettim " geceleyin deliksiz uyudum . Kabus görmedim , kalbimin hızlı atması yüzünden uyanmadım sadece uyudum "

Beni çok dikkatli bir şekilde dinliyordu
" Bugün... Parsla uyudum . Yani ben uyudum o benim başımda bekledi. İlk defa o kadar kolay uykuya daldım ilk defa kabus görmedim ilk defa sabahleyin güzel bir güne kalktığımı düşündüm , beni anlıyor musunuz?"

Bana sahici bir gülümseme sundu.
" Elbette anlıyorum, Başak . Bu dediklerin benim için çok değerli . Bana içinden geçenleri anlattığından dolayı teşekkür ederim " dedi .

Sonra tekrar konuşmaya başlayıp
" Peki sence neden güvende hissettin ? "

Uzun bir süre tahta döşemeli yere baktım ama bir yandan da 'neden güvende hissettiğimi düşündüm '
Sonra verdiğim cevap
" Sanırım... Yanımda diye . Sadece yanımda olduğu için " oldu.

Bir süre ortama sessizlik doldu. Sonrasında deftere bir seyele not aldı .

Benin ise gözlerim doldu. Ama ağlamadım sadece ilk defa güvende hissettiğim için mutluydum . İlk defa mutluluktan gözlerim dolmuştu.

Belki ... Bu bir adım sayılabilirdi.

🍀💔❤️🩹

Seans bittikten sonra odadan çıktım . Mirza'nın yanına doğru yürüyecekken arkamdan daha yeni çıktığım odanın kapısı açıldı . Ve Derya hanım Pars abime doğru

" Pars bey biraz konuşabilir miyiz?" Dedi.
Pars ciddi bir şekilde başını sallayıp odaya doğru yürüdü. Onlar odaya girdikten sonra bende Mirza'nın yanına gidip koltuğa kendimi attım .

Kısa ama yorucu bir seans olmuştu.

🍀💔❤️🩹

İlahi bakış açısı

Pars Derya hanımın isteğiyle odaya girmişti. İkisinde sandalyeye oturduktan sonra Derya hanım söz girdi .

" Öncelikle zamanınızı çaldığım için kusura bakmayın ama Başak'ın durumu hakkında sizinle konuşmak istiyorum"

Pars
" Sorun değil, sonuç olarak konu Başak"

Derya hanım derin bir nefes alıp sakin ses tonuyla
" Bugün, beklediğimden fazla şey anlattı. Küçük ama bizi ileriye taşıyan bir gelişme" dedi

Pars bunu duyunca içindeki yangına az da olsa su serpilmiş gibi hissetti.

" Bazen ... Hiçbir şey yapmadan bile birçok şey yapabilirsiniz . Siz Başak için bunu gerçekleştirmişsiniz . Sizin için sıradan bir uyku onun en güvenli uyuduğu gece olmuş "

Pars son cümleyle birlikte aklımda taşlar yerine oturdu.

" Sadece yanında durdum " dedi .

Derya hanım küçük bir tebessümle
" Dediğim gibi bazen bizim için küçük şeyler başkaları için bir Milat'ın başlangıcı olabiliyor "

Bu sözlerle birlikte odada kısa ama gerekli bir sessizlik oldu.
Pars sessizliği bölerek
" Ben , onu sadece kalbinin çalışmasını değil yaşamasını sağlamak istiyorum. Ben bir kardiyologum ama onun kalbini tıp araç-gereçleri iyileştirir mi bilmiyorum. Sanki daha çok duygusal olarak iyileşmeye ihtiyacı var . Eğer duygusal olarak iyileşirse benim onu kurtarmam daha kolay olacak "
Dedi son derece ciddi bir şekilde

Derya hanım Pars'ın bu dediklerini sadece onaylayabildi . Ne daha fazla arttırabildi ne de söylediklerini azatabildi.

Sadece söylediklerine sessizliğiyle ortak oldu

🍀💔❤️🩹

Başak'tan

Pars abim odadan çıktıktan sonra Mirza ve ben ayaklandık .

Pars abim bize doğru yürüyerek
"Hadi bakalım, şimdi sağlıklı bir kahvaltı zamanı" dedi.

Sürekli bu kadar ciddi olmasının sebebini merak ediyordum. Onu hiç kahkaha atarken görmedim . Sadece bazen hafifçe gülümsüyordu . Onun dışında gülerken de görmemiştim . Meriç abim de öyleydi.

Pars abim ve Meriç abim genellikle ciddi takılıyorlardı. Mirza abim ve Ege ise evin maskotu gibiydiler.

Korhan bey nerede ciddi yada nerede yumuşak olacağını biliyordu. Burcu hanım ise çok tatlı bir insandı .

Onlara hanım ve bey diyordum ama artık anne ve baba demekte istiyordum . Uzun zamandır yanlarındaydım ama daha ne anne ne de baba diyebilmiştim . Onları üzmek istemiyordum .

Mirza beni daldığım düşüncelerden uzaklaştırarak
"Ooo , Başak nerelere daldın, gittin? "
Dedi
" Yok ... yok bir yere dalmadım "
Dedim .
Pars
" Hadi gidelim , bugün hastaneyede uğramam lazım" dedi her zaman ki ciddiyetle

🍀💔❤️🩹

Birlikte kahvaltı yapabileceğimiz bir restoranda gelmiştik. Hayatımda sadece 5,6 defa gelmiştim böyle yerlere . O yüzden birazcık geriliyordum.

Pars bunu anlamış gibi
"Sakın ol , bir kahvaltı yapıp gideceğiz "dedi.

Başımla onayladım . O sırada bir garson bize yaklaşıp
" Ne istersiniz , efendim "
Dedi.
Mirza abim
" Burayı kahvaltılarla donat ,koçum sen "
Garson onaylayıp
" Peki içecek olarak bir şeyler ister misiniz?"
Dedi
Pars abim araya girerek
"Bir yada iki vişne suyu , bir tane kola ve bir tane çay " dedi
Garson elindeki not defterine not edip onayladı ve gitti.

Teşekkür edercesine Pars abime baktım. Vişne suyu sevdiğimi unutmamıştı.
🍀💔❤️🩹

Güzel bir kahvaltı yapıp tekrar arabaya bindik .

Arabadayken Mirza
"Evde bir sürpriz seni bekliyor" dedi .
Merakla ona doğru baktım.
Gülümseyerek işaret parmağını 'hayır' anlamında salladı.
"Öyle tatlı tatlı baksan da söyleyemem , sürpriz söylenmez" dedi

Gülümseyerek önüme döndüm.

🍀💔❤️🩹

Eve geldiğimizde hep birlikte arabadan indik .

Mirza abim kendine hediye alınmış gibi sevinirken
" Evvveet . Başak hanım , bildiğiniz üzere en yakışıklı abiniz size sürpriz yapacağını söyledi ama önce sürprizi gerçekleştirmek için hediyenizi vermeniz lazım " dedi.

Böyle konuşması beni güldürürken içindeki çocuk tekrar doğmuş gibiydi.

Pars abim
" Mirza bir salaklık yapıp Başak'ı yorabilecek bir şeyler yapmamışsındır umarım " dedi.

Mirza abisine gülümseyerek bakarak
"Ben hiç öyle bir şey yapar mıyım abi " dedi .

Pars abim
"Bilmez miyiz. Hiç öyle şeyler yapmazsın zaten . O yüzden en son Ege hastanelik olmuştu değil mi ?"

Ben şokla Mirza'ya bakarken Mirza umursamazca

" Bir kere unutmuştum o zaman hem bir şey olmamıştı "
Dedi. Sonra bana dönerek
"Takma sen onu Başak. Gel hadi daha çok işimiz var bizim " dedi

Beni çekiştirerek içeriye götürdü. Beni alt katta daha önce gördüğüm ama içerisine görmediğim bir odaya götürdü. İçeriye girdiğimde

Duvarda notalar ve mikrofon resimleri vardı. Ve bir sürü çalgı aleti vardı. Gitar , piyano, saz ve daha fazlası

Gördüğüm odayla büyülenmiş kadar oldum. Çok güzeldi benim böyle bir odam olsa tüm gününü burada geçirirdim.

Mirza odanın ilerisine gidip paketlenmiş büyük bir kutuyu gösterdi
"Gel ve bak , beğenecek misin acaba"
Mirza'nın yanına gidip önce ona sarıldım. Benim için değerli olan beni düşünüp hediye almasıydı. Ne aldığı çokta önemli değildi.

Benim bu tepkime şaşırmış olacak ki bir süre sarilmama karşılık vermedi . Sonrasında o da bana sarıldı.
Benden uzun olduğu için parmak uçlarıma çıkıp kulağına yaklaştım.
"Teşekkür ederim, abi " dedim.

Bu sefer o benim kulağıma eğilip
"Rica ederim, küçük hanım"
Dediğinde çekildim .

Elinin altında duran hediye paketini bana uzattı.
"Al bakalım" dedi gülümseyerek

Elindeki hepiyeyi alıp açmaya başladım . Paketi sonunda çıkarttığımda içerisinden bir gitar çıktı.
Kim bilir buna ne kadar vermişti diye düşündüm

"Çok pahalı mıydı?" Diye sormamla

Bir kahkaha patlattı .
" Seni için değer, söyle bakalım beğendin mi hediyeni "

Söyledikleriyle gülümseyerek abime baktım.

"Tekrar teşekkür ederim . Çok güzel görünüyor. Ama bir sorun var ki ben gitar çalmayı bilmiyorum " dedim

"Bu bir sorun değil , çünkü senin Dünya yakışıklısı abin bu çalgıyı sana öğretecek " dedi .

Bugün ikinci kez kendisine iltifat ediyordu. Ama gerçekten çok yakışıklıydı. Diğerleriden farklı olarak sarı saçlarıyla çok dikkat çekiyordu.

Tekrar teşekkür etmek için ağzımı açmıştım ki eliyle ağzımı kapatıp

"Bir daha teşekkür edersen öğretmekten vazgeçeceğim haberin olsun "

Bunu demesiyle gülümsemem genişlerken

"Ama bugün yeterince yorulduğun için ben çalacağım sen ise beni izle biraz aşina olman açısından" dedi.

Başımla onayladım. Köşedeki küçük koltuklara oturup çalmaya basladı. Bende yavaşça yanına yaklaşıp köşedeki pufa oturdum .

Bildiğim bir şarkı gelmesiyle tebessüm ettim .

Tam şarkı kısmı başlarken şarkının girişine ben girdim . Doğuştan gelen güzel bir sesim vardı bu yüzden hayatımda en sevdiğim şeylerden biri şarkı söylemekti. Benim sesimi duyunca büyük ihtimalle şaşırmıştı. gözlerim kapalı olduğu için ifadesini göremiyordum.

Küçük bir duraksamadan sonra şarkının nakarat kısmı geldi . Bu nakaratı ben söylerken ikinci nakaratı ona bıraktım . Bunu anlayınca bu sefer o söylemeye başladı . Sesi gerçekten çok güzeldi.

Diğer kısmı da birlikte söyleyerek şarkıyı bitirdik. Şarkı bittiğinde Mirza bir ıslık çalarak
"Bu ses ne be Başak " dedi yüksek sesle

Arkamdan gelen sesle o tarafa döndüm
" Gerçekten öyle , neden bu sesi bizden mahrum bıraktın" dedi Ege.

Bunu söylemesi ve üzerinde tüm ailenin burada olmasınin etkisiyle kulaklarıma kadar kızardım. Hızla önüme döndüm çünkü benim utanmamı görmelerini istemiyordum.

Kısık bir sesle
"Ben sadece öylesine söyledim " dedim

Mirza
"Öylesine söylemiş halin buysa ciddi söylemiş halini düşünemiyorum " dedi.

Korhan bey
" İstersen seni bir kursa yazdıralım kızım, bu sesin daha iyi yerlere gelebilir" dedi .

Burcu hanım
" Bence de Mirza ile birlikte gidip gelirler . İster misin kızım" dedi .

"Şey... belki daha sonra " dedim.

Mirza
"Benden bu kadar çabuk bıktığını söyleme Başak, sonra üzüntüden ölür giderim sonra arkamdan vicdan azabı çekersin " dedi.

Bunu demesiyle gülümseyerek
"Benden sıkıldığında dolayı değil . Hatta seninleyken çok eğleniyorum . Sadece ... Herşeye bu kadar çabuk atılmak istemiyorum. Yavaş yavaş ilerlemek istiyorum . Hem daha önce yapacak işlerim var ."

Bunu dememle pars abim ve Meriç abimin kaşları çatıldı. Mirza ise şakaya vurarak

"Ne gibi işleriniz var küçük hanım" dedi .

Gözlerimi Mirza'ya dikerek
" Mesela önce gerçek ailemi daha yakından tanımak istiyorum Mirza bey " dedim .

Tüm ev halkı olduğu yerde donmuştu . Onlara ilk defa 'ailem' diye hitap ediyordum .

Sanırım yavaş yavaş alışıyordum.

🍀💔❤️🩹

İlahi bakış açısı

Tüm ev halkı müzik odasının kapısındaydı. Mirza ve Başak düet yapmışlardı . Ve ikisininden birbirinden güzel sesleri tüm evde yankılanıyordu.

Pars salonda oturup telefonla ilgilenirken sesleri duymuş gelmişti. Ege kulaklığındaki müzikten daha güzel bir ses duyunca direkt müzik odasına yürümüştü.

Meriç ise mutfakta bir şeyler atıştırırken sesleri Burcu hanımla birlikte duymuşlardı. Korhan bey ise evin içerisine girdiği gibi duyduğu güzel sesi takip etti.

Tüm aile halkı müzik odasına toplanmış şarkıyı dinliyorlardı. Korhan bey kollarını göğsünün altında bağlamış kızını izliyordu. Burcu hanım ise gözleri dolu dolu olmuştu.
Meriç yüzündeki küçük gilumsemeyle izlerken Pars gururla izliyordu. Ege ise böyle bir ses duymanın şaşkınlığını üzerinden atmaya çalışıyordu.

Şarkı bittikten sonra güzel bir diyalog geçti herkesin arasında ama en sondaki Başak'ın cümlesi tüm aile halkını olduğu yere kilitledi.

Başak, kendilerinden 'ailem' diye bahsetmişti. Bu cümle hepsinin içine umut tohumu ekmişti.

Herkes tam bir aile olarak hissediyordu. Bundan sonrası her biri birbirlerini tamamlamaya çalışacaktı.

🍀💔❤️🩹

Bölümü beğendiniz mi ??
En sevdiğiniz karakter??

Bir sonraki bölümde görüşmek üzere 😇