2.Bölüm Yeni ev-Yeni hayat

Evvet ikinci bölüme hoş geldiniz tekrardan . Bir şeye değinmek istiyorum kitabımı okuyanlar var ama ne yorum yapıyorlar ne de beğeni bırakıyorlar. Lütfen bu konuda daha hassa olur musunuz . Bu kitap için o kadar zamanımı harcadım sizde bir beğeni atın ..

Her neyse işte ikinci bölüm
İyi okumalar

~2.bölüm~ Yeni ev - Yeni hayat

Daha yeni ailemin evine gitmemiştim. Hâlâ bu evdeydim. Yaklaşık beş gündürlü odadan çıkmamaya çalışıyordum kimseyle konuşmak hatta bakışmak bile istemiyordum sürekli aynı şeyler kafamın içinde dolaşıyordu bu yüzden yakında tımarhanelik olucaktım . Tabi ailemde buna izin vermeyen tek kişi Topraktı. Bir de Can sürekli eve uğruyor benimle uğraşıp güldürmeye çalışıyordu ve tabiki başarılı da oluyordu.

17 yıldırlı yanlarında yaşadığım annem ve babam olan Meltem ve Volkan da zaten kendi hallerinde . Benim buradan bir an önce gitmem için gün sayıyorlardır kesin .acaba gerçek kızlarına kavuşunca bana davrandıkları gibi mi davranırlar yoksa sahiplenirler mi koruyup kollarlar mı diye düşünmeden edemiyordum.

Niye bana davrandıkları gibi davransınlar ki onların gerçek kızı sonuç olarak ben bunları düşünürken yanıma Meltem geldi" seni almaya geldiler" dedi . Başımla onayladım zaten herşeyimi ağlayarak hazırlamıştım tabi bunu benden başka kimse bilmiyordu . Neden ağladım inanın bende bilmiyordum bir anlık duygu boşalması yaşamıştım sadece .

Hazırladığım çantamı ve Toprak'ın bana doğum günümde hediye ettiği küçük peluş ayıyı cebime sıkıştırıp kapıya doğru yürüdüm.
Son kez babam olacak o adama baktım ne kal diyordu ne de git ,bakışları farklıydı ama tek emin olduğum şeyse o bakışlarında pişmanlık olmadığıydı. Nedense içimde bir şeyler kırıldı, ne bekliyordum ki ama lanet ettirecek tek şey hâlâ içimdeki umut kırıntısıydı.

Gözlerimi ondan çekip kapıyı açtım karşımda bu evde tek sevdiğim kişi vardı ,Toprak ,üzerinde buruşmuş bir gömlek üstünde de her zaman giydiği ceketi vardı. O ceketi ne zaman almak istesem vermezdi ama yaptığı şey sadece şakasınaydı . Bu kez gözlerimin ceketine kaydığını fark edince omzundaki çantayı yere koyup ceketini çıkartıp bana uzattı . Bu hareketiyle gözlerim doldu . En sevdiği ceketini bana veriyordu . Değerli hissettiğim anlardan biriydi. Kulağıma doğru yaklaşıp " ben yanında olmadığım zaman buna sarıl ... Seni çok seviyorum bunu unutma fıstığım" dedi . Bunu demesiyle sol gözümden bir yaş aktı.

Ona sıkıca sarıldım . Sanki bir daha karşılaşmayacakmışız gibi. Onu bırakmak istemiyordum. Sonunda ondan ayrıldığım da " bende seni çok seviyorum abi " dedim .kolumu içine çektiğini fark ettim gözleri kızarmıştı. Fısıldar gibi " görüşürüz" dedim. Hayatımdaki en zor vedalaşma anlarından biriydi.

Hastaneye gittik beni toprak bırakmıştı siyah bir Jeep vardı içinden benden bir kaç santim kısa boylu ve sarışın , mavi gözlü bir kadın indi ardından siyah saçlı siyah gözlü başka bir adam indi .

Kadının gözleri şişmişti büyük ihtimalle ağlamaktandı. Ve elleri titriyordu. Yanındaki adam elini kadının beline koyarak " sakin ol " diyordu. Kadın belli belirsiz kafasını salladı ve yanımıza yaklaştı " gel kızım evimize gidelim "dedi " bende uzatmamak için tamam dedim bir yanım onlara yakın hissederken diğer yanım çok uzaktı . Bu nasıl bir denklemdi böyle?

Son kez Toprağa sıkıca sarıldım yanağımı öptü " ailenle tanıştıktan sonra beni ara . Kendini merak ettirme" dedi . Hafifçe gülümseyip başımla onayladım . Toprak'ın elleri titriyordu ona destek olmak amaçlı ellerini sıkıca tuttum.

Jeep'e bindim arabada Korhan bey ve karısı Burcu hanım vardı birde ikiz kardeşim olan Ege vardı. Kumral saçları vardı benim gibi mavi gözleri vardı uzun boyluydu oturmasına rağmen uzun olduğu belliydi . Kasları vardı... Cidden bunun için ne kadar uğramıştır diye düşünmeden edemedim. İkizim diye demiyorum yakışıklıydı. _ne çabuk benimsedin Başak_ dedi iç sesim . Sanırım biraz çabuk benimsemiştim ._ Vay yok şakasına söyledim _ dedim . _He he bende yedim_ dedi iç sesim

İyice delirmiştim, her neyse Egeyle de tanışmıştık fakat sadece iki cümleden ibaretti . Bir insanın hayatında bir defa bile görmediği birinin onun kardeşi olması çok tuhaftı.

Onun dışında sessiz bir yolculuk geçirdik . Sanırım üzerime gitmek istemiyorlardı. Bu benim işime geliyordu ne kadar yavaş o kadar iyiydi benim için . Ege ara sıra bana bakıyordu

Evlerine vardığımızda arabadan indik . Baya büyük evleri vardı . Neyse beni ilgilendirmiyordu.
_he salak asla seni ilgilendirmiyor çünkü artık senin evin değil (!)_ iç sesime kulak asmayıp eve doğru yürüdüm daha doğrusu yürüdük.

Kapıdan içeri girdiğimizde etrafı inceledim içimde bir yerde' ben bu eve ait miyim' düşüncesi geçti. Gözlerim en son salondaki koltukta oturan 3 erkeğe takıldı. sanırım abilerim bunlardı. Bir tanesi aniden ayağa kalktı ve " başak geldi mi " diye sordu beni görünce sorusunun cevabını almıştı zaten .

Kimse bir şey demeden salona geçtik büyük bir salonları vardı . Herkes yerine oturdu ben tekli koltukta oturmayı tercih etmiştim yanımdaki diğer tekli koltukta Ege oturuyordu. Karşımdaki koltukta ise üçlü abiler vardı solumdaki koltukta ise Korhan bey ve Burcu hanım vardı.

Korhan bey lafa başladı
" Hadi bakalım bi' birbirinizle tanışın sonra yemek hazır yemeğe gideriz " dedi . Bu lafıyla birlikte koltuğun en sağında oturan kişi " ben Mirza senin en yakışıklı abinim " dedi. Şakacı bir çocuktu. Ama yalan yok gerçekten yakışıklıydı. 'başak geldi mi ' diye soran da oydu zaten. Sarı saçlı, beyaz tenli ve mavi gözlüydü. Egeden daha uzundu ve biraz daha kaslıydı. Sanırım kas denilen olay bunlarda genetikti. Onun dışında ise koyu mavi gözleri bana garip bakıyordu.

" Bende başak memnun oldum " dedim . Hafif bir tebessümle .

Onu yanındaki " ben Pars " dedi sesi soğuktu ama bakışları sesi kadar sert değildi . Pars, Ege ve Mirza'nın aksine siyah saçları ve siyah gözleri vardı. Tam bir akyazdı. Mirza'dan da uzundu . Kasları Mirza'dan daha fazlaydı .Bu da yakışıklıydı. Birde her hareketimi ölçüyordu. Neden bunu yaptığını anlamasam da bir şey demedim. Sözü fazla uzatmadan " Memnun oldum" dedim yine

Ve en soldaki "ben Meriç " dedi sesi Pars'tan
Daha soğuktu ama yinede kaba değildi. Fiziksel özellikleri Pars'a benziyordu ama Meriç'in gözleri maviydi . Aralarından en uzunu ve en kaslısıydı. Bana dokunsa yeri boylardım herhalde. Burcu hanım bunlara ne yedirip ne içirmişti. Yada dediğim gibi bu olay bunlarda genetikti.

" Memnun oldum" dedim tekrar .

Zaten Ege'yle arabada kısa bir tanışma faslımız olmuştu. Sürekli bana bakıp gözlerini geri kaçırıyordu sanki bir şey yapmamdan korkarmış gibiydi. Ama gözleri diğerlerine göre merakla bakıyordu.

Bir şey söylemek gerekirse hepsi ayrı bir afetti . Bir ara Burcu hanıma bunlara ne yedirdiğini sormayı aklımın bir köşesine yazdım.

Korhan bey " tanıştığınıza göre yemek yeme vakti geldi " dedi. Ben " Korhan bey ben biraz yorgunum da bana odamı gösterir misiniz " dedim .
Burcu hanım araya girerek " kızım bizimle lütfen akşam yemeği yer misin? " dedi . Kadın çok üzülmüştü belli ki onu kırmak istemediğimden dolayı onaylayacağım sırada Korhan bey " bırak rahatına baksın çocuk, Burcu " dedi . Bende " tamam bir şey olmaz Korhan bey bir yemek yerim. " Dedim . Bana sıcaklıkla gülümsedi. Bende aynı şekilde gülümsedim.

Birlikte yemek odasına geçtikten sonra herkes yerlerine oturdu benimde solumda Meriç sağımda Pars vardı karşımda da Mirza ve onun yanında Ege vardı . Yemek başlamadan önce Korhan bey herkese afiyet olsun dedi. Yemekte sadece tabak çanak sesleri vardı .

Ara sıra burcu hanımla göz göze geliyordum . Sonra bakışlarını kaçırıyordu sanki herkes bana bakıyormuş gibi hissettiğimden dolayı stres oluyordum . Kalbim şuan çok hızlı atıyordu . Pars sanki bunu fark etmiş olacak ki kulağıma doğru " sakin ol burada kimse sana bir şey demez " dedi . Nasıl anlamıştı. Bu cümlesiyle birlikte biraz da olsa sakinleştim .

Yemek yemek istemiyordum fakat bir kaç lokma aldım onun dışında da zaten tabakla oynuyordum.

Akşam yemeği bittikten sonra Mirza bana odamı göstermeye geldi . " Evimize Hoş geldin küçük hanım . Gel bakalım sana odanı göstereyim dedi. " Bende onayladım.

" İşte senin odan " dedi ." Teşekkür ederim "dedim. " Rica ederim ha bu arada çantanı birazdan Pars getirecek haberin olsun " dedi ." Tamam." Dedim .
O odadan çıktıktan sonra odayı biraz inceledim köşede siyah bir yatak yanına küçük bir çekmece, çekmecenin yukarı çaprazında bir pencere vardı odanın diğer tarafında bir gardırop ve biraz ötesinde çalışma masası vardı . Diğer duvarda ise bir tane kapı vardı. Lavabo olduğunu düşünüyordum. Gayet güzel ve sade bir odaydı tam istediğim gibi. Pars gelene kadar yatağa uzandım. Bakışlarımı tavana dikip bugün olanları düşündüm.

Ne kadar düşündüğümü bilmiyorum ama bir süre sonra kapı çaldı Pars olduğunu düşünüp. "gel" dedim . Kapı açılınca tahminlerimde haklı çıktığımı anladım .

" Çantanı getirdim " dedi . Kısa bir teşekkürün ardından arkasını dönüp gidecekken tekrar benim tarafıma döndü " yarın doktora gideceksin. Tahlil ve kontrollerin yapılacak " dedi . Başımı salladım ve" tamam " dedim .

Sanki aklıma bir şey gelmiş gibi bana baktı ve " kalp ve damar hastasısın , değil mi ?" dedi .

Gözlerimi kaldırdım ve göz göze geldik
" Evet ama doktor kontrolerime gidiyorum yani sorun yok" dedim .

Sanki gözlerinden bir şey geçer gibi oldu , hüzün dalgası gibiydi . Bir süre susup" iyi o zaman sen şimdi dinlen yarın kontrollerin var " dedi . Sesi itiraz istemeyecek bir otoriteye sahipti. Cevap vermeme izin vermeden odadan çıktı

Bende artık daha fazla düşünmemek adına önce cebimdeki Toprak'ın bana aldığı oyuncağı aldım sonrasında üstümü değiştirdim ayıma sarılıp gözlerimi yumdum . Ama yabancı bir evde yatmanın huzursuzluğu vardı üzerimde. Daha fazla düşünmeyip kendimi uykunun kollarına bıraktım.

Bakalım yarın neler olucaktı.

☘️💔❤️🩹

Tekrardan hoş geldiniz.
Bu bölümü biraz daha uzun yaptım. Bu şekilde yavaş yavaş bölümler uzayacak. Bilginize ...

Abilerini sevdiniz mi?

Peki en yakışıklı abisine ne demeli

Favoriniz hangisi? Pars ? Meriç ? Mirza?

Pars'ın ilgisi ?

Bir sonraki bölümde görüşmek üzere