~22 bölüm~ anne

merhabalar öncelikle hepinize teşekkür ederim. Sizin sayenizde okumalar ve beğeni sayıları artıyor.

Umarım bölümü beğenirsiniz

Şahsen benim uzun zamandırlı beklediğim o bölüm bu bölüm.
Siz daha fazla burada tutmak istemiyorum

Keyifli okumalar 😇

22.Bölüm~

Önceki bölümden kesit

Meriç abim Ateş abiye dönerek
" Sen Başak'ı nereden tanıyorsun oğlum " dedi.
İkimiz birbirimizden ayrılınca Ateş abi Meriç abime dönüp
"Eskilerden " dedi

(...)

Başak'ın bakış açısı:

Tüm abilerim şaşkınlıkla bize bakıyordu . En sonunda Pars abim

"Nasıl tanıştınız peki?" Dedi her zamanki ciddi ses tonuyla
Ben sorusuyla birlikte Ateş abiye döndüm.

- Flaşback -

Kapıyı yavaşça kapattım. Olabildiğince ses çıkarmamaya çalışıyordum. Birkaç saniye bekledim sesin gelip gelmedigini kontrol etmek için.
Sonrasında sessiz adımlarla evin bahçesinden çıktım.

Kemiklerim ağrıyordu çünkü yine babam bana vurmuştu.

Neden beni hiç sevmiyordu . Ben abimden daha akıllıyım ama abimi daha çok seviyordu. Hayır böyle düşünmemeliyim. Annem bunu duysa çok kızar. 'Abi kıskanılmazlar' der.

Bunları düşünürken mahallenin parkına varmıştım bile. Gördüğüm ilk banka oturdum çünkü yürüyebilecek mecalim kalmamıştı artık.

Bacaklarımı kendime çekip yüzümü gömdüm.
Ağlamamak için kendimi sıkıyordum. Ağzımdan istemsizce bir hıçkırık kaçtı. Sonra bir tane daha ve bir tane daha...

Üzerinden kaç dakika geçti bilmiyorum ama bir ses duydum

"Başak" dedi tanıdık bir ses.
Kafamı kaldırıp baktım kimin geldiğine
Ateş abiyi gördüm. Kendisi mahallenin çocuklar tarafından korkulan biriydi. Ama ben korkmuyordum aksine güvenli hissettiriyordu.

Gözyaşlarımı hızlıca silerken kendisi hafif şaşkınlıkla niye ağlıyorsun diye sordu.

"Hiç, hiç bir şey olmadı ki " elimle gözlerimdeki yaşın hepsini silmiştim "bak geçti" dedim kanıtlamak için.
Ama sanırım inanmamıştı .

" Yine baban mı yoksa" dedi
"Yo-yok niye o olsun ki " dedim yalan söyleyerek
" Ayağa kalk Başak" dedi.

Neden böyle bir istekte bulunması beni şaşırttı fakat yinede ayağa kalktım.

Kollarını açıp
"Gel bakalım buraya "dedi
Gözüme akmak için bekleyen gözyaşlarım daha fazla tutamayıp sıkıca kollarının arasına girdim.
Elleri beklemeden sırtımı bulurken kulağıma doğru
"İstediğin kadar ağlayabilirsin" dedi abi gibi
Gözyaşlarımı hıçkırıklarım gitgide artarken o ise ben ağlarken saçlarımı okşadı. Beni banka oturttu .

Ağlamam yavaş yavaş dururken
"Teşekkürler" dedim.
Cebinin içerisinde iki tane şeker çıkarttı. İkisini de bana uzatıp
"Bunları normalde Nehire almıştım ama belli ki senin buna daha çok ihtiyacın var" dedi Babacan bir tavırla
Nehir onun kız kardeşiydi benden 2 yaş büyüktü .
" Ateş abi... Ben bunu alırsam annem kızar" dedim
Kaşları bir anlık çatılsa da
"Eğer kimseye söylemezsem anne bilmez. Şimdi al bakalım. Bu aramızda bir sır olarak kalacak " dedi.
" Gerçekten mi?" Dedim
"Gerçekten" dedi.
"Kimseye söylemek yok ... Sır"
"Kimseye söylemek yok . Sır Başak al hadi " dedi.
Sevinçle elindeki şekerleri aldım.
" Teşekkürler abi "
"Ne demek Başak. Afiyet olsun "
Elindeki bir şekeri alıp ona uzattım
"Toprak abim hep paylaşmak güzeldir der bizde paylaşalım mı?" Dedim .

Gülerek başını salladı
"Paylaşalım" dedi.
(...)

Şimdiki Zaman

Ateş abiyle tanışma anımızı anlatmıştım. Anlatmam ile birlikte ortama bir sessizlik çöktü.

Meriç abim
"Başak ile aynı mahallede mi oturuyorsunuz siz" dedi

Ateş abim
"Evet fakat sonra biz bazı sebeplerden dolayı taşındık" dedi

Pars abimin bakışları yerdeydi. Kafasını kaldırıp benimle göz göze geldi

"Başak benimle bi gelir misin güzelim " dedi nazik bir tonda
Böyle söylemesi beni tedirgin ederken başımı sallayıp onu onayladım. Pars abim ayağa kalktı bende onu takip ettim . Bahçeye çıktığımızda
" O adam yani... Eski baban . Sana o çakı olayı dışında şiddet uyguluyor muydu veya ne sıklıkla bunu yapıyordu?" Dedi direkt konuya girerek
Sesimin titrememesine özen göstererek
"Abi..."
"Başak, söylemen gerek abicim. Sana yardımcı olmam gerekiyor" dedi.

Gözlerimi ondan ayırıp kafamı gökyüzüne çevirdim derin bir nefes alıp
" Sonra konuşalım mı abi? Hem şimdi misafirler de var . " Dedim soluklanarak

Benden net bir cevap almayacağını anladığında üzerime çok gelmeyerek
" Peki nasıl istersen " dedi .

Birlikte içeriye geçtik .
Hizmetliler yemeklerin tamamını yerleştirmiş herkes bizim sofraya gelmemizi bekliyordu.
Pars abim ve bende sandalyelerimize oturduk.
Bahçede konuştuğumuz konu orada kaldı bir süreliğine.

Yemek yerken bol bol sohbet ettik. Ateş abiye gerçek olayları anlattım . Meriç abimin diğer asker arkadaşları ile tanıştım ve onlarla da sohbet ettim. Güzel vakit geçirmiştim onlarla...

💔❤️🩹🍀

Öğlene doğru gitmişlerdi hepsiyle iyi geçirmiştim ama en çok ateş abiyle çünkü onla önceden bir tanışmışlığımız vardı. Onu özlemiştim. Tekrar eski günleri yad etmek içimi ısıtmıştı.

Şimdi ise kendi odamda oturuyor biraz ders çalışıyordum son 7 ayım kalmıştı sınava aslında daha vardı ama bilirsiniz ki sayılı gün çabuk geçer.
Benim tyt konusunda eksiğim yok fakat ayt konusunda biraz eksiklerim var. Tyt denemelerim 80-90 arasındaydı en son fakat biraz zaman olmuştu çözmeyeli o yüzden çalışmaya tyt denemesiyle başlamıştım. Sonuç 73.25 netti biraz düşüş yaşamıştım fakat toparlayamayacağım bir eksiklik değildi.

(..)

Ortalama 6 saat ders çalıştıktan sonra saat dokuza yaklaşıyordu. Yerimden kalkıp biraz vücudumu hareket ettirin gerçekten fazla hareketsiz kalmıştım.

Lavaboya gidip bir elimi yüzümü yıkayıp kendime geldim. İlaçlarımı içmemiştim onları içmek için mutfağa indim. Kimse yoktu . İlaçları alıp içtim. Biraz bahçeye çıkmanın iyi gelebileceğini düşünüp bahçeye çıktım.

Temiz havayı içime çekerken çardak da oturan Burcu hanımı gördüm. _ hâlâ anne diyemiyor olmak çok acı verici _

Elinde bir kitap vardı fakat kitap okuyor gibi durmuyordu daha çok dalmış gibiydim.Onun yanına gitmeyi karar kılıp yavaş adımlarla yanına yaklaştım.

Yanına giderken ses çıkarttığımdan dolayı başını kaldırıp bana baktı. Gözleri beni görünce ışıldadığını uzaktan bile fark edebiliyordum.

"Hoş geldin kızım. Ne oldu bir şey mi isteyecektin?" Diye sordu

" Yok bir şey istemeyecektim sadece bir yanınıza uğramak istedim. Ne yapıyordunuz burada?" Dedim sohbet açmak amacıyla.

Fakat benim ona 'siz' diye hitap etmem gözlerinde bi' hüzün bulutu oluşmasına sebep oldu . Belli etmemeye çalışıyordu fakat üzüldüğünü anlayabiliyorum .

"Kitap okuyacaktım aslında fakat düşüncelere dalmışım." Dedi tebessüm ederek. Çok güzel bir kadındı. Melek gibiydi resmen . Onun annem olmasına inanamıyordum hâlâ.
" Anladım peki bende yanınıza oturabilir miyim ?" Dedim .
Hemen yanında yer açıp
"Tabi kızım gel " dedi.
Gülümseyerek yanına oturdum.
" Sizden bir şey rica edecektim." Dedim
" İstediğini söyleyebilirsin yavrum" dedi
" Ben sizin hakkınızda hiçbir şey bilmiyorum bana biraz kendinizi anlatır mısın" dedim.
" Ne anlatmamı istersin peki kızım"
"Fark etmez sadece öz ailem hakkında hiçbir bilgiye sahip değilim" dedim hafif bir hüzünle
" Demek öyle düşünüyorsun . O zaman sana, sen ve Ege'ye hamile kaldığım zamanları anlatayım olur mu?" dedi .

" Olur seve seve dinlerim" dedim

" Size ilk hamile kaldığım zamanlar daha farkında değildim. Bir gün merdivenlerde gözlerim karardı. dengemi kaybedip aşağıya yuvarlandım. Gözlerimi açtığımda başımda hastane ışığı vardı. Korhan beni hemen hastaneye götürmüş olmalıydı diye düşündüm. Karnıma giren sani acıyla iki büklüm oldum o sırada içeriye mirza girdi tabi o da o sıralar küçük beni öyle görünce anne diye ağlamaya başladı. Zar zor Korhan'ı çağrısını söyledim. Yaklaşık yarım dakika sonra Korhan ve içeriye iki hemşire girdi. Hemşireler hemen bana müdahale etmeye çalıştılar. Korhan ise destek amaçlı elimi tuttu. Her neyse durumum iyileşince hemşireler bana sizin haberinizi verdi. Ben ve korhan çok şaşırdık ama bir o kadarda mutlu olduk tabi . Fakat düştüğümden dolayı sizin tehlike de olabilme ihtimaliniz vardı. Hemşire çok dikkatli olmam konusunda beni uyarmıştı. O gün çok şükür size bir şey olmadı . "

Anlattıkları benim için çok kıymetliydi çünkü geçmiş ile ilgili bildiğim tek bilgiydi.

" Teşekkür ederim " dedim içtenlikle
"Ne demek kızım sen bel ben hep seninle konuşurum " dedi.

Onun bu tavrı karşısında daha fazla dayanamayıp ona sıkıca sarıldım . O da bana aynı şekilde karşılık verdi ama sonrasında ikimizde birbirimizden ayrılmak istemediğimiz için sarılı kalmaya devam ettik.

Benim başım annemin göğsünün üzerinde idi. O bunu yadırgamadı hatta saçlarımı okşamaya başladı.
Bir süre sonra bi' melodi duydum . Annem bana ninni söylüyordu. Sesi çok güzeldi . Sesimin güzelliğini nereden aldığım belli olmuştu. Gözlerim yavaş yavaş ağırlaşıyordu fakat uyumak istemiyordum çünkü bu sesi bir daha ne zaman dinleyebileceğimi bilmiyordum.
Fakat gözlerim bana ihanet etti... Son yaptığım şey ise annemin penyesini sıkı sıkı tutmak oldu .

(...)

💔❤️🩹🍀

ilahi bakış açısı
Başak annesinin göğsünde uykuya dalmıştı. Burcu hanım ise kızının uyuduğunu bilmesine rağmen ninnisini söylemeyi kesmemişti.

O sırada evden bahçeye bakan kapısından dışarıya Korhan bey çıktı. Karşısında karısının ve kızını böyle görmesi onun için en pahalı tablodan bile daha değerlidi.
Birkaç dakika onları uzaktan izledi fakat daha fazla dayanamayınca onlara doğru yürümeye başladı.
Burcu hanım kocasının geldiğini fark edince başını kaldırıp aşk dolu bakışlarla ona baktı. Yıllar geçmesine rağmen aralarında ki aşk hiç sönmemişti.
Korhan bey
" Uyuyor mu ?" Diye fısıldadı
Burcu hanım
" Evet , yorgundu "
Korhan bey
"Odasına götüreyim burada üşümesin" der
Burcu hanım hiç oralı olmayarak
" Biraz daha kalsın sonra götürürsün"
Korhan bey karısını kırmayıp çardaktaki boş bir yere oturur . Karşısındaki manzarayı doya doya izler
Burcu hanım
"Götürmeni ne kadar istemesem de burada üşümesin" der
Korhan bey karısını onaylayarak yavaşça yaklaştı kızını uyumaya çalışarak kucağına almaya çalıştım fakat Başak elini Burcu hanımın kıyafetinden çekmiyordu.
Korhan bey biraz daha zorlayıp kucağına almaya çalıştı fakat ikisininde oldukları yere çakılı kalmasını sağlayan bir söz duydular .
Başak
"Anne " demişti mırıldanarak
Burcu hanım biraz durakladıktan sonra şaşkınlıkla
"Hayal görmüyorum değil mi ?" Diye sordu.

Korhan bey heyecanla karışık hüzünle
"Hayal görmüyorsun bitanem .Kızımız bize alışıyor" dedi.

Burcu hanımın sevinçten gözleri dolmuştu bile. Gözlerinden bir yaş süzülürken Korhan bey içinden dua eder gibi birşeyler mırıldanıyordu.

Korhan ben kendine gelince kızını tek hamlede kucağına aldı. Başak ellerini havaya kaldırıp
Tekrar "anne" diye mırıldandı.

Burcu hanım hemen ellerini uzatıp Başak'ın havada olan elini yakaladı.

"Buradayım meleğim sen yatmaya devam et " dedi.
O gün orada bir anne bir baba ve bir kız çocuğu hayatlarının en anlamlı anlamlarından birini yaşadılar.

(...)

Korhan bey kızını yatağa yatırıp

" Seni bulduğumuza şükürler olsun Başak. İyi ki benim kızımsın meleğim iyi ki. Umarım hep mutlu olursun. Seni çok seviyorum iyi geceler " dedi ve yanağına tüy kadar hafif bir öpücük kondurdu.

💔❤️🩹🍀

Umarım bölüm beğenmişsinizdir beğenmeyi ve bu bölüm hakkında düşüncelerinizi yazmayı unutmayın.

Başak'ın uykusunda anne demesi çok tatlı değil miydi?
Korhan bey ve Burcu Hanım'ın arasına geçen diyalog
Burcu Hanım'ın Başak ve Ege'ye hamileliği hakkında an

bunların hepsi hakkında düşüncelerinizi gerçekten çok merak ediyorum

Sağlıcakla kalın ve kendinize dikkat edin 🌹

Not : diğer bölümü de iki haftaya atmaya çalışacağım 😇