51. bölüm · Fırtına İçimizde

Bölüm 51

Aysun Vibesel✨️

Merhabaaa. İyi akşamlarr. Nasılsınız? Arkadaşlarr öncelikle bi konuya dokunayim. Yavaş-yavaş Finale yaklaşıyoruz. Şimdiden her birinize teşekkür ederim. Ben kitap bu kadar okunacağını düşünmezdim. Ayrı ayrılıkda her birinize teşekkür ederim. Bol bol yorumlarınızı bekliyorum. Hadiii keyifli okumalarrrr🙏🏻😭🤍

𐙚⋆°。⋆♡𐙚⋆°。⋆♡𐙚⋆°。⋆♡𐙚⋆°。⋆♡𐙚⋆°。⋆♡

SABAH ( FURTUNA KONAĞI)
Sabahın ilk ışıkları perdenin arasından odaya sızarken,İso çoktan uyanmıştı.Kıpırdamadı.Sadece Fadime'yi izledi.Yan dönmüştü.Saçları yastığa dağılmış, nefesi düzenliydi.

Dün gecenin ardından yüzünde garip bir huzur vardı;sanki uzun zamandır ilk kez, korkmadan uyuyordu.İso elini uzatmadı.Sadece baktı.

"Gerçek," dedi içinden. "Kaçmıyor."Bir süre sonra Fadime kıpırdandı.Gözlerini açtı, doğrulmak istedi...Ama aniden durdu."Ah-" diye kısa bir inilti çıktı ağzından.
İso yerinden fırladı.

"Âşkım, noldu? İyi misin?" dedi endişeyle.Fadime yüzünü buruşturdu, sonra yarım yamalak güldü."Senin yüzünden bu hâldeyim," dedi.İso bir an durdu, sonra kaşını kaldırdı."Ben napdım ya?"

"Napmadın ki..." dedi Fadime, bu sefer daha net gülerek.İkisi de gülerken...Kapı tıklandı.Zarife'nin sesi koridorda yankılandı:

"İso yavrum, uyandınız mı?"İso hemen toparlandı."He ana, uyandık. Noldu?""Kahvaltı hazır. Aşağı inin."Ayak sesleri uzaklaştı.İso Fadime'ye döndü, bir an baktı.Sonra eğildi, kucağına aldı.

"Ula napaysun gaybana uşak," dedi Fadime gülerek."İndir beni!""Ula karımı taşıyirum," dedi İso sırıtıp."Napacam başka?"Fadime'nin üzerinde İso'nun gömleği vardı.Kolları uzun gelmişti, paçalar dizine kadar.İso bunu fark edince daha da sırıttı.Hazırlanıp aşağı indiler.

MUTFAKda
Fadime sandalyeye oturmak isterken bir an durdu.Yüzü istemsizce buruştu.Masadaki herkes bir anda ona baktı:Şerif...
Şirun Furtuna...
Zarife...
Oruç...
Esme...
Ve Sahra.

İso bunu fark etti.Hiç istifini bozmadı.Sırıtarak babannesine döndü:"Şirunum," dedi ağzına zeytin atarken,"Yakında torun gelirse şaşırma ha."Fadime kolunu sertçe çimdikledi."Ula sus!" diye fısıldadı, yüzü kıpkırmızı.

Şirun Furtuna gülümsedi."Allah bilir evladım," dedi sadece.Sahra'nın yüzü asıldı.Fadime bunu görüp ilk kez içinden rahatça güldü.

SALONda
Kahvaltıdan sonra Esme'yle masayı topladılar.Sonra salona geçtiler.Sahra bir süre sustu, sonra konuştu:"Şey... ben akşam kendi evimize döneceğim."Fadime'nin dudakları kıpırdadı.Zafer kazanmış gibi gülümsedi.Hiçbir şey söylemedi.Gerek de yoktu zaten.

ODAda
Yukarı çıktıklarında İso yatağa uzandı.Yanını eliyle pat patladı."Gel," dedi.Fadime hiç nazlanmadı.Yanına uzandı.İso saçlarını kokladı, alnından öptü.

"Ula gaybana uşak," dedi Fadime, gülerek."Masada ne dedin öyle?"İso hafifçe inledi."Ula çimdikleme!""Ne dedin sen?" dedi Fadime tekrar.İso sırıttı.

"Olacak mı? Olacak. De mi?""Sus ula," dedi Fadime utanarak."Utanayrum."İso kahkaha attı, onu kendine biraz daha çekti."İyi," dedi.

"Utan. Ama benden utanma."Oda yine sessizliğe gömüldü.Ama bu sefer...sessizlik korkutucu değil,
ev gibiydi.

AKŞAM

Her kes salonda toplanmış. Sahrayı uğurluyolardı. Fadime içinden sonunda gidiyor kurtuldum diyordu. Sahra her kese bir bir sarıldı En son İso ile Fadime kalmışdı. Fadime eli ile görüşdü Sahra ile İsoda aynı şekil eli ile görüşdü. Sonra Sahra taksiye bindi ve Havalanına gitdi.Her kes içeri salona geçdi.