"ABİ Mİ "

Deniz’in bu sözleri salondaki havayı buz gibi dondurmuştu ama Barış’ın içindeki Delta öfkesi o kadar kör ediciydi ki, Omega’sının gözlerindeki o derin hayal kırıklığını ve kırgınlığı göremeyecek kadar körleşmişti.

"Ben mi canavarım?!" diye bağırdı Barış, Deniz’in bileğini bıraksa da ona doğru bir adım daha atarak. "Arkandan gelen adamın kim olduğunu sormak beni canavar mı yapıyor? Bana bir cevap vermek bu kadar mı zor Deniz? Haklıyım çünkü, verecek hiçbir cevabın yok!"

Deniz, gözünden akan tek bir damla yaşı hırsla eliyle sildi. Tam dudaklarını aralayıp Barış’a kapının önündeki o kızı gördüğünü söyleyecekti ki, üst kat merdivenlerinden gelen sert ayak sesleri salondaki bağrışmayı böldü.

"Ne oluyor lan burada?!"(Yürü ve aslanım)

Salona fırtına gibi giren adam, Deniz’in abisinden başkası değildi. Yukarıda uyumaya çalışırken aşağıdan gelen bu ağır ithamları, kardeşine edilen hakaretleri ve Deniz’in titreyen sesini duyduğu an çileden çıkmıştı. Deniz’in ağladığını gördüğü an ise gözü tamamen döndü.

"Sen kimsin de benim kardeşime bağırıp çağırıyorsun lan?!" diyerek Barış’ın üzerine yürüdü.

Barış, karşısına çıkan adamın o storydeki çocuk olduğunu fark ettiği an içindeki kıskançlık patlamasıyla gardını aldı ama abisi hiç zaman kaybetmedi.

Kardeşini koruma içgüdüsüyle öne atılarak Barış’ın suratına tam ortadan, çok sert bir yumruk indirdi.

Barış, darbenin şiddetiyle iki adım geriye sendeledi, dudağının kenarından anında ince bir kan sızmaya başladı. Bir Delta olarak altta kalmaya hiç niyeti yoktu; gözleri kararmış bir şekilde tam abisinin üzerine atılıp yumrukla karşılık verecekti ki salon bir anda çığlıklarla yankılandı.

"Abi dur! Yapma, lütfen dur!" diye bağırdı Deniz, kendini hemen abisinin önüne atıp onu göğsünden geriye doğru itmeye çalışarak.

Aynı anda Begüm de araya girerek Barış’ın koluna yapıştı ve onu geriye doğru çekmeye çalıştı. "Barış saçmalama! Dur diyorum sana, dur!" diye bağırdı.

Salondaki arbede, iki gencin araya girmesiyle zorlukla da olsa durduruldu.

Deniz, abisinin önüne adeta bir kalkan gibi dikilmiş, nefes nefese Barış’a bakıyordu. Gözlerindeki o hayal kırıklığı artık tamamen nefrete ve kalıcı bir kırgınlığa dönüşmüştü. Barış ise dudağındaki kanı elinin tersiyle silerken, Begüm’ün kollarının arasında, Deniz’in bu adamı nasıl böyle cansiperane koruduğunu görerek içten içe daha da delirmek üzereydi; ama hâlâ karşı karşıya olduğu adamın Deniz'in öz abisi olduğundan habersizdi.

Okuyun biyyyy muahhh 🫶