22 GİTMEKLE KALMAK ARASINDA

Düğünden dönmüştük dün geceki gibi cesaret yoktu ikimizdede ben koltuğa geçtim oda kendi koltuğuna geçti üzerinde beyaz bir tşört ve altında gri eşofmanı vardı bende bilmeden beyaz crobumu ve beyaz eşofmanımı giymiştim istemeden uyumluyduk.
Samet Beyin "Gurur" diye seslenişiyle irkildim Gurur önce bana sonra kapıya baktı hızla yerinden kalkıp odadan çıktı bende arkasından koştum tam merdivenlerin yarısına geldiğimde durdum evdeki herkes oradaydı Samet Bey Gurura bakarak "Hazar Sanacaktar öldürülmüş"
Vahşet görmüş gibi onlara bakıyordum bu kadarmıydı herşey. Bu evliliğin bu kadar hızlı biteceğini hiç düşünmüyordum.bie yandan ise mutluydum.Gurura bakıyırdum.
Gurur donup kalmış gibiydi dudakları aralandı "Nasıl?"
Onunda bana baktığını görünce gözlermi kaçırdım sevinmemiz lazımdı ama birbirimize çok alışmıştık
Samet Bey bize bakyordu "Yanlız asla boşanmak yok tehlike azalmadı aksine dahada arttı sıra Suaya gelecek" dediğinde boşanamayacağımızı anlamıştım.
Gururda "evet tehlike bitene kadar boşanmayız zaten baba" dediğinde boşanmayızı bastırarak söylemişti
"Sanacktar meselesi bittiğine göre bizede boşanmak düşer yanlız" dedim
Gurur ellerini yumruk yapmış sıkıyordu bana dik dik bakıyordu "Hayır"
Samet bey "Olmaz" dedi
"Ama Hazar Sanacaktar ölünce boşanırsınız diye bir söz vermiştiniz" dedim
"Kızım tehlike hala geçmedi hem sadece Sanacaktarlar değil başkalarıda var"
"Benim verdiğim söz buraya kadardı sizin göreviniz Hazar Sancaktardan korumaktı öldü artık oda yok öbürleri sizi ilgilendirmez" diye çıkıştım
Gururun "İlgilendirir Suay!" diye bağırışını duyduğumda irkildim donup kaldım "ilgilendirir birdaha boşanma kelimesini ağzına almayacaksın! yine bağırmıştı hemde hiç olmadığı kadar.
Öfkeyle soludum gözlerimin dolmasına engel olamamıştım en sevmediğim yanımda buydu.
"Ne yaparsan yap boşanamazsın!" Tekrar bağırmıştı en sonunda engel olamayıp "bağırma artık Gurur" diye kendim bağırdım.
gözlerim dolu doluydu ama öfkeliydim hızla merdivenleri çıkarken konuşulanlar umrumda değil
çok kırılgan biriydim elimde değildi hızla odaya gittim tuvaletin kapısını kapattım lavabonun kenarına çöküp eşlimde olmadan ağlamaya başladım hıçkırıklarım gittikçe artıyordu saçlarım dağılmış perçemlerim yüzümdeydi ağlayışım geri dönemeyişim için değil onun bağırması yüzündendi...
✮ ⋆ ˚｡𖦹 ⋆｡°✩
Gurur Suaydan boşanmak istemiyordu boşanmayacaktıda hem tehlike gerçekten geçmemişti Samet'in hemen yanındaki Zeynep Gurura baktı"Oğlum boşanmayacaksınız zaten neden bağıroyorsun kıza oda haklı burada tutulmak istemiyor" dedi
Samet ise Gurura biraz daha yaklaşıp "Ne bağrıyorsun kıza yemin ederim ben alır kendi elimle götürürüm kızı düzgün davran"diye sinirle çıkıştı
Gurur "Boşanamaz" diye soludu içinden farkında değildi fazla tepki verdiğinin.
koşarak odaya gitti "Boşanamazsın" diye solumaya devam ediyodu Semih ve Deren peşinden gitsede kapıyı kitlemişti Gurur.
Semih Derne baktı "abla bişey yapmaz dimi"
"-Gururu tanıyorsam yapmaz"
✮ ⋆ ˚｡𖦹 ⋆｡°✩
Tuvaletin kapısı setçe açıldı açan kişinin Gurur olduğunu anlamıştım hala ağlamaya devam ediyordum başkalarına kolay kolay kırılmazdım ama nedense Gurura çok kırılmıştım gitmemem için yaptığını biliyodum onunda çaresizce ağladışını gördüm ondan kaçsamda yine tek sığınağım o'ydu bir yandan özür diliyordu bir yandanda kızarmış gözlerle bana bakıyordu ne yapacağımı bilemedim çaresizce Gurura sarıldım başım tam göğüs hizasına geliyordu
Gurur’un göğsüne yaslanmıştım.
Hıçkırıklarım geçmiyordu.
Onun kalp atışlarını duyuyordum.
Hızlıydı.
En az benimki kadar.
“Gitme…” diye mırıldandı tekrar Sesi ilk defa bu kadar kırılmıştı
Gözlerimi kapattım "istesemde gidemem"
Ama kalmak da bu kadar zor olmamalıydı.
Ellerim hâlâ tişörtünü tutuyordu.
Bırakamıyordum.
Ama bir süre sonra…
Yavaşça geri çekildim.
Aramızda bir adım mesafe kaldı.
Gözlerim hâlâ doluydu. Ona bakmamaya çalıştım ama bakmadan da duramıyordum.
Gurur’un gözleri de kızarmıştı.
Bunu görmek…
İçimi daha çok acıttı çenesini sıktı.Ellerini yumruk yaptı.
Sonra gözlerini bana sabitledi.
“Seni kaybedicem diye korktum özür dilerim.”
Bu kadar netti.
Bu kadar açıktı.
Kalbim bir an duracak gibi oldu.
Ama hemen toparlandım.
“ama böyle bağırabileceğin anlamına gelmiyor.”
Sesim titriyordu ama geri çekilmedim.
“Sen öyle bağırınca…”
Devamını getiremedim.
Ama anlamıştı.
Gurur’un bakışları yumuşadı. Bir adım yaklaştı Bu sefer daha dikkatliydi.
Sanki ürkütmekten korkuyordu.
“Özür dilerim,” dedi tekrar.
Daha sakin daha gerçek gözlerimi kaçırdım.
Gurur bir an bana baktı.
Sonra çok yavaş bir şekilde elini kaldırdı Tereddüt etti.
Ama bu sefer geri çekmedi.
Parmaklarıyla gözümün altındaki yaşları sildi.
Çok hafifti.
Sanki dokunmaya bile çekiniyordu derin bir nefes verdi.
Sanki içindeki bir şey çözülmüş gibiydi.
“Boşanma konusunu…” dedi.
Sonra durdu.
“kapatalım.”
Başımı eğdim.
Karşı çıkacak gücüm yoktu.
İstemiyor muydum…
Yoksa gerçekten gitmek istemiyor muydum…
Bilmiyordum başımı salladım
Gurur birkaç saniye bana baktı.
Sonra başıyla yatağı işaret etti.
“Uyuyalımmı.”
Yatağa doğru yürüdüm.
Ama yatmadan önce durdum.
Ona döndüm.
“Sen?”
Gurur koltuğa baktı sonra bana
Kısa bir an düşündü o konuşmadan ben konuştum “Beraber uyuyalımmı dün ki gibi" dedim
Bana baktı burukça gülümsedi "dün ki gibi" desi ve yanıma geldi.
Ben yatağa geçtim oda yanıma oturdu ben bir tarafta o tarafta sadece otueduk ikimizde birşeyler düşünüyorduk.
O sırada gelen sesle irkildim Gururun kitlesipi kapı açılmıştı gelenler Semih,Deren,Samet Bey,Zeynep Hanım ve Zeyndi
Şaşkınlıkla kapıya baktım
O sırada Semih"abi ses gelmeyince korktuk" dedi mahçup bir ifadeyle
Samet beyde "pardon kızım" dedi
"Önemli değil" dedi Gurur benim yerime
Zeyn bize bakarak "abi şey kilit kırıldı" dedi
Ardıdan Semihe bakarak "gece felan lazım olursa"
"-sus oğlum" cevabını alınca sustu ve kapıyı örtüp gittiler.
Gururun bakışlarını üzeirmde hissediyprdum ama aldırış etmedim yorganı üzerimize çektim ve arkamı döndüm dünki gibi vaka yaşanmasın diye aramıza 2 tane yastık koydum o sadece beni izliyordu telrar eski pozisyonumu alıp gözlerimi kapattım uyumuyordum sadece gözlerim kapalıydı uyumuş olduğumu düşünüyor olamlıydıki ellerini saçlarımda hissettim ama aldırış etmedim
Uykuya daldım...