21 O GÜN Kİ GÖRDÜM SENİ

Gece olmuştu
Gurur artık birşeylerin farkındaydı.Evlenmeden önce ve ilk zamanlarda çok soğuk davranacağını kafasında kurmuştu ama onu gördükten sonra tüm plan değişmişti. ilk görüşte aşk'ın gerçek olduğuna asla inamazdı ama onda olmuştu anlayamamıştı korumak için evlendiği kızdan hoşlandığını kendine kabullendirecektiki.Hoşlandığının kendisi bile farkında değildi henüz.Bunu bu kadar hızlı beklemiyodu kıyamıyodu ona sarılmak istiyordu sürekli yanında olmak elini hiç bırakmamak istiyordu.
Asıl aşkı Suay'da görmüştü Lara ile aralarında olan o şey aşk değildi asıl aşk Suay'dı
Gurur medivenlerden çıkarken bir yandanda gömleğinin düğmelerini açıyordu üstkatta Suaydan başka kimse olmadığını biliyordu odanın kapısını tıkladı Suay"girebilirsin dediği an içeri girdi gölmleğini çıkarttı Suay anlam veremeyip arkasını dönmüştü onunda üzerinde dar gri bir tşört altında ise gri bir eşofman vardı beyaz uzun çoraplarının yanındaki tavşanlara takıldı Gururun gözü Suay bunu farketti sakalmaya çalıştı ama geçti "ne oldu. çok hoşuma gittiği için almıştım ama çok tatlılar dimi"
"Senin gibi"
Suay gözlerini büyüttü son günlerde Gururda olan değişimler görünmeyecek gibi değildi her geçen gün dahada şaşırtıyodu
Sonrasında Gurur eline aldığı gri eşofmanı giymek için pantolonunu indireceğinde Suaya bakıp "Arkanı dön" dedi "-Ya Gurur çokmu meraklıyım sana tabiki dönücem"
Bu cümle Gururu gülümsetmişti Suay hızla kalkıp odadaki banyoya girdi kapıyo sertçe kapattı Gurur kötü bişey dememişti ama Suay Gururun sanki ona bakacakmış gibi düşünmesine sinirlenmişti sert tepki verdipini farkedince kıyamadı ve tatlılıkla "giydinmi" dedi Gurur gülmüştü "Giydim gel sen bana kızmamışmıydın ya ne ara affettin"
"Hayır anlık sinirdi o geçti"
"Oda iyiymiş"
"Uyuyalımmı" diyince Suaya baktı Gurur "Uyuyalım" dedi ama birlikte değildi Gurur yatak varken 2 farklı koltukta uyuma saçmalığına ne zaman son vereceğini düşünüyordu aynı yatakta uyuyabiliriz diye düşününcede kendinü sapık herifin tekiymiş gibi düşünüyordu kafası karışıktı koltuğa doğru ilerledi ve kendini koltuğa bıraktı Suay ise sabah giyeceği kıyafetleri seçiyordu "Ne aradın be kızım ben sabah açıyorum dolabı elime ne gelirse giyiyorum"
"-Sabah o kadar vaktim olmuyo ama hem sabah karar veremiyorum"
"Şuanda veremiyosun ben seçeyimmi"
"-olur ama sen ne anlarsınki"
demesine kalmadan ayapa kalktı ve dolabın önüne geldi Gurur "Hep pantolon giyiyorsun. Bu elbiseyi giy" gri dar bir elbiseydi diz altlarında bityordu tşört gibi kolları vardı Gururun anlamsızca hoşuna gitmişti bu elbise "peki" dedi Suay.
Koltuğa oturduğunda "Şu koltukta bir büklüm olmuş yatıyorsun geç yatağa orada yat"
-"hayır o senin yatağın"
"Ne farkeder be kızım"
Suay anlık ne diyeceğini bilemedi ve "Sende yat o zaman" dedi aklındakileri bir anda söylemişti
"Nasıl"
Artık cesaretini toplayacaktı "Basbaya biz Karı-Koca değilmiyiz eğer sende istersen gel birlikte uyuyalım" Gurur hayatının şokunu yaşamış gibi bakıyordu " Olur Karımsın dimi birlikte uyuyalım" ikiside ne dediğinin farkında değil gibiydi ikiside istiyordu ama bunu kendileri bile bilmiyordu.Gurur hızla ayağa kalktı beyaz pofuduk battaniyeyi açtı "Geç kız" Suay ise adeta bir çocuk gibi geçti yatağa utanıyordu ama istiyordu aralarında mesafe fazlaydı ikiside bir uçtaydı Suay "Ben biraz deli yatarım ama" dedi
" Benlik bir sıkıntı yok" cevabını alınca birazda olsa rahatladı içi ikiside tavanı izliyordu dışarıda yağmur yağıyordu Suay kolay kolay uyumazdı ama uykusu fazlaydı birkaç dakika içerisinde uykuya daldı Gurur ise bu teklifin Suaydan gelmiş olmasının şokunu hâla atlatamıyordu belki onumda içinde birleyler vardır diye düşündü sonrasında oda uykuya daldı.
✮ ⋆ ˚｡𖦹 ⋆｡°✩
Sabah olduğunda bir kolumu Gurura dolamış olduşumu farkettim utancımdan bir süre kıpırdamadım uyanmış olmamasını umuyordum ama sanırım uyanıktı ne yapacağımı bilmiyordum dün bu teklifi yapmam bile hataydı gözlerimi açtım kolumu hızla indirdim üzerinde elim ayağım birbirine dolanmıştı saate baktım sonrada Gurura "Biraz deli uyurum demiştim özür dilerim"
"Sıkıntı değil,Günaydın"
"Günaydın"
Hızla koltuğa bırakrıtım elbiseme yöneldim üzerimdeki gri tşörtü tam çıkaracakken Gururun odada oldupunu hatırladım ve banyoya geçtim son günlerde aşırı zayıflamıştım normalde bedenimi saran elbise biraz bol gelmişti ama kötü durmuyordu saçlarımı dağıttım hafif bir makyaj yaptım tavşanlı çoraplarım yerine düz beyaz çoraplar giydim yanıma ise uzun siyah trençkotumu ve çantamı aldım niye hazırlandım hiç bilmiyordum halbuki sadece elbisemi giyip saçımı tarayacaktım "Hadi Gurur kahvaltıya inelim" dedim o kalkıp gömleğini giyerken bugün başım neredeyse hiç acımıyordu "düne göre bugün başım neredeyse hiç acımıyor"
-"ne güzel o zaman bugün bişeyler ye artık"
Kıkırdadım "yerim"
Oda siyah bir gömlek giymişti birlikte aşağıya indik
Kahvalı masadında Samet Bey ve Zeynep Hanım vardı öbürleri henüz inmemişlerdi Gurur bu sabah nedensizce neşeli gibiydi yada bir nedeni vardı anlamamıştım
Biz sohbet ederken diğerleride gelmişti bir yandan kahvaltı yapıp biryandan sohbet ediyorduk çorba yemekten soğumuştum ama Gurur yapsa hergün yerdim.bugün birşeyler yemeyi deneyecektim domatesi aldığımda anlık gelen baş ağrısıyla yüzümü ekşitsemde günler sonra katı birşeyler yiyebildiğim için mutluydum Gurur bana bakıyordu "heh işte şöyle acıyormu?"
-"Hayır daha iyi artık çiğneyebiliyorum" dedim neşeyle.
Gözlerime bakıyordu güldü o gülerken herkes ona bakıyordu bende dahil gülünce kısılan gözlerine bakıyordum o sırada Zeyn
"Abi sen gülermiydin ya" dedi haklıydı sadece benimleyken güldüğünü görmüştüm.
Samet bey çayından bir yudum alıp Zeyn'e baktı "bende onu diyecektim"
Zeynep Hanımda Gurura bakıyordu "Gurur'da son zamanlarda büyük değişimler var"dedi ve kıkırdadı
Gurur ağzındaki büyük lokmayla -"ne alakası var ya"
Ağzı dolu olduğundan sesi bir o kadarda komik gelmişti
Gülerek ona baktım"-Yut sonra konuş boğulacaksın" diyip kıkırdadım.
Samet bey"-Bugün yakın bir akrabamızın düğünü var akşam oradayız" dedi ve sonra bana baktı "kızım senin içinde birkaç elbise var bugün Gururla gidip istediğini seç" dedi kafamı salladım Gurur ağzına son lokmayıda atıp ayağa kalktı " Gel Suay elbiseni seçelim"
Şimdimi diye sorcaktım ama vazgeçtim hızla kalktım hizmetlilere dönüp
"-ellerinize sağlık" demeyide ihmal etmedim arabaya doğru yürüdük sonrasında Gurur "babam oraya birkaç elbise getirir her düğünden önce abartıyı sevmezsin biliyorum ama özelliklede gelini olduğun için abartılı elbiseler vardır"
Abartıyı sevmediğimi bile biliyordu "-olsun farketmez" dedim yukarıdaki büyük konaktan köyün merkezine indik pekte köy sayılmazdı dükkanlar fazlaydı minik bir ilçe gibiydi arabadan indik minik bir tabelası olan mavi kapılı bir dükkandı Gurur içeri girdiğimiz an oradaki ihtiyar,bıyıklı tatlı bir amcaya "Alazkıran için" dedi amca bizi arkadaki odaya yönlendirdi orada birsürü elbise vardı hepsi gerçekten abartılıydı en sade olanına gitti gözüm oda abrtıydı ama aralarından en sadesiydi lacivert bir elbiseydi sağ bacağında yırtmacı vardı sırtında ise bağlamak için ipleri vardı "Bu güzelmiş" diyip Gurura baktım "peki"dedi ve amcaya elbiseyi gösterdi saat 4'e kadar yetişirse iyi olur" dedi.
Ve arabaya geri bindik
Gurur bir yandan arabayı sürüyor bir yandan ise bakışlarının bende olduğunu hissediyordun aniden kafamı ona çevirdim gözlerim gözlerini buldu.
Birşey söyleyecekmiş gibiydi ama söyleyemiyordu sanki
Eve süreceğini düşünüyordum ama kuyumcuya sürdü arabayı gelin ve damata takacağı takıları alacak zannediyordum öylede yaptı sonra bana döndü bir süre baktı ve oradaki kuyumcu abiye
"Sade gümüş kolyelere bakabilirmiyiz?"
O sırada ben alakam yokmuş gibi davranmaya çalışıyordum eğerki bana alacaksa almamalıydı kabul edemezdim maddi durumlarının çok iyi olduğunu bilsemde böylesine pahalı bir hediyeyi kabul edemezdim oradaki abi bana baktı ve ucunda G ve S Harfleri olan bir kolye gösterdi eşinizle baş harflerinizin olduğu bir kolye istermisiniz ne diyeceğimi bilemedim Gurur baktım çaresizliğimi anlamış gibiydi
"- isterseniz Gurur ve Suay yazılı kolyede yapabiliriz"
"Ha şey. Gurur gerçekten gerek yok kabul edemem"
"-Hediye bu kabul etmeme gibi bir şansın yok"
Dedikten sonra Kuyumcu abiye döndü daha sade şekiller ver abi"
"Peki"
Kabul etmeme gibi bir şansımın olmadığını anlamıştım göstersiği kolyelerden gözüme çarpan gümüş ucunda minik bir kurdele olan kolye çarptı gözüme gülümsedim "bu çok güzel" dedim
-"Karım içinde onu paketleyin o zaman" dedi
Kalbim çarpıyodu böyle ani şekilde karım dememliydi belli etmemeye çalışıyodum ilk zamanlardaki Gururdan eser kalmamış gibiydi.Dükkandan çıktık
"Gurur"
Efendim der gibi baktı
"Çok teşekkür ederim gerçekten gerek yoktu"
"Rica ederim"
"Bide... neden karım diyosun adamın yanında"
"Sence? Karım olduğun için olabilirmi"
Haklıydı sorduğum soruda saçmaydı dün kendim demiştim karı- koca değilmiyiz diye bugünde böyle soruyordum susmam gerekiyordu
"Bekle" diyip poşetten kutuyu çıkardı içindende kolyeyi çıkardı "Gel"
Arkamı döndüm saçlarımı önüme aldım oda kolyeyi taktı sonra bana baktı
"Çok güzel oldu"
"-Teşekkür ederim"
Yola devam ettik
Neyseki konağa varmıştık herkes hazırlanıyordu Gurur bana döndü
"-bizde hemen hazırlanalım geç kalmayalım"
"Elbise?"
"-15 dakikaya gelir"
Odaya çıktığımızda Gurur Beyaz gömleğini giymişti üzerine siyah bir ceket alıp altına ceketinin takımı olan pantolonu giydi ben ise makyaj yapmakla uğraşıyordum bana döndü ve "makyaja ne gerek var? " dedi
Ona baktım"-seviyorum"
"-Zaten makyajsızda..." birkaç saniye bekledi "Güzelsin her halinle"
Bunu demesini beklemiyodum elimdeki fırça anlık kalp çarpıntısıyla yere düştü şaşkın şaşkın gözlerine bakarken "Sağol" diyebildim sadece.
Bocalamıştım ne alakaydı şimdi
Aldırış etmemeye çalıştım.maskarayla kirpiklerimi kaşlarıma değdirme görevinide tamamladıktan sonra birsürü olan çillerime değdi bakışlarım fazlalardı ama onları gerçekten seviyordum lisenin bir döneminde kapatıyordum ama donra saçmaladığımın farkına varmıştım yanaklarıma ve burnumun üzerine allık sürdükten sonra makyajımı bitirmiştim
Gururda hazırdı ama biz topuklu almayı unutmuştuk ve elbiseyle uyumlu topuklu ayakkabım yoktu son çareyi Deren'de aradım odasını kapısını tıklattım "gel" sesini duyduğumd içeeri girdim
"-Gel Canım" dedi
Deren çok tatlı bir kızdı benden sadece 1 yaş küçüktü ama davranışları benden olgundun
"Deren biz topuklu ayakkabı almayı unutmuşuz beyaz topuklun varmı" diye sordum mahçubiyetle
"Var tabii" dedikten sonra dolabına ilerledi içinden beyaz incili ayakkabıları çıkardı ve bana uzattı çok güzel görünüyorlardı neşeyle"Çok teşekkür ederim" dedim
"-Rica ederim"
Odadan çıktım Gururun yanına gittiğimde elbise gelmişti elbiseye baktım çok güzel diye mırıldandım gerçekten çok güzeldi
Gurura dönüp"arkanı dön" dedim
Heöen arkasını döndü o bana dediğinde sinirlenmiştim zaten dönücektim diye. Saçma bir sinirdi.
Elbisemi giydim ama arkadaki ipleri bağlayamayınca "Gurur"
Efendim der gibi baktı "ipler" sırtımı gösterdim hemen gelip bağladı ipleri.
Bir süre baktı elbiseye sonra gözgöze geldik birbirimize bakıyorduk gözleri dudaklarıma kaydı sonra tekrar gözlerimi buldu anı bastırmam gerekiyodu "hadi gidelim" dedim aceleyle ve samimiyetle.
Elbisenin üzerine birde çanta aldım Gururda yanıma geldi ve odadan çıktık bu topuklularla bile hala ondan çok kısaydım ama artık onun yanında kendimi savunmasız hissettmiyordum.
Herkes aşağıda hazırlanmış beni bekliyordu aşağıya indiğimizde Zeynep Hanım "Çok güzel olmuşaun kızım Maşallah" dedipini duydum
"-Çok teşekkür ederim sizde öyle"
Tam o sırada Samet Bey bize bakıyordu "Bizim gelinimize bizşm gibi şeyler düşer" dedi ve sağ koluma 5 sol koluma 6 bilezik olacak şekilde toplam 11 bilezik taktı şok olmuş bakışlarla bakıyordum kollarıma. Samet
Beye baktım "Çok abartı bunlar ne gerek var" dedim hala şaşkındım. adamı anlamıyordum merhmetli şefkatliydi ama bazen abartıuor ve kuralcı oluyordu. bana döndü ve "sen Alazkıran gelinisin tabiki ihtişamınla gireceksin ortama" ne alakaydı şuan. ama mecburdum derin bir nefes aldıktan sonra konuşmamak için dilimi tuttum.
Herkes arabalara bindi Gurur ve ben sadece kimizin olduğu Gururun arabasına bindik yola çıktık Gurur tek eliyle direksiyonu kullanırken tek eliylede tespihle oyalanıyordu "Babamı çok takma hep abartışı gösterişi sever"
"-Sıkıntı yok" desemde sıkıntı vardı ama susmalıydım beni korumak için oğluyla evlenmiştim ona ve onlara hep iyi davranmaya çalışıyordum
Düğün yerine varmıştık herkes çok şıktı benim elbisem onlarınkinin yanında sadeydi bile.
Herkes herkesle merabalaşırken Samet Bey yanımıza geldi "Gerçekte çiftmişsiniz gibi davranın" diyip gitti.
Gurur elini uzattı elimi elinin üzerine koydum parmaklarını parmaklarıma kenetledi. "Gel birkaç kişiye selam verip gelelim" başımla onayladım.
İlk olarak oradaki birkaç yaşlı amca'ya ve teyze'ye selam verdi ellerini öpüp halhatır soruyordu bende ona uyup ne yaparsa onu yapıyordum.
Sonrasında bana baktı sonrasında en arkalardan bir masaya bakıyordu gözleri hzılı adımalrla ilerledik düğün açık kırsal bir alandaydı masanın yanında büyük bir ağaç vardı oraya geçtik fazla sosyalleşmeyi sevmezdi onun her detayını ezberlemeye başlamıştım artık.
En arkaya geçip oradaki sandalyeye oturdu ben ise yanındaki sandalyeye bakıyorudum nereye oturucam diye baktıpımı zaannetmiş olmalıydıki bacaklarını gösterip "gel kucağıma otur"
"-Gurur!" dedim yüksek ve gergin bir sesle hemen sandalyeyi çekip oturdum ben ters gözlerle bakarken o gülüyordu
"Neden en arkaya oturduk" diyw sordum
"-bilmem" diyip omuz silkti "arkalar hep güzeldir"
İkimide dalmış düğünü izliyordukki
"Çiftlerimizi dansa davet editoruz" sesini duyunca kalbim içime sığmıyordu sanki ne alakaydı şimdi Smat bey taa en öndeki masadan bize bakıyordu kaşlarıyla kalkın işareti yapıyordu yapmama ihtimalimizin olmadığını anladığımda "Kalk Gurur" dedim Gurur ayağa kalktı he zamanki gibi elini uzatı cilveyle elini tuttum ve kalktım güzel rol yapmam lazımdı.
El ele gittik piste ve dansa başladık
Çalan şarkı'yla Gururun gözlerine bakıyordum.
Fikrimin ince gülü
Kalbimin şen bülbülü
...
O günki gördüm seni
Yaktın ah yaktın beni
...
Ateşli dudakların
Gamzeli yanakların.
Şarkının sözleriyle gözleri gözlerimdeydi biz biraz fazla rollenmiştik ama adı üstünde rol yapıyorduk.
Dans bittikten sonra tekrar yerkerimize geçtik Gurur kollarını birbirine kenetlemiş bir şekilde sandalyede oturuyordu bazen bana bakıyor ama neden baktığını asla anlamıyordum.
Başım her geçen gün dahada iyileşiyordu artık dile getirmenin bir manası yoktu çiğnerken hala sızlasada daha fazla o konuyu açmak istemiyordum.
Gurur yan tarafımda of'luyodu ne oldu der gibi baktığımda "sıkıldım" dedi.
Bir süre bana baktı ve ayağa kalktı "gel" ne yaptığına ve nereye gidecğimize anlam verememiştim sorgulamadan ayağa kalktım düğün bölgesinden uzaklaşıyorduk sadece yürüyorduk ormana girdiğimizin farkındaydım dayanamayıp sordum "nereye gidiyoruz"
"Kendi sessizliğimize" hiç bişey amlamasamda yürüdüm.
Bir ormanın derinliklerindeydik hiç bir ses toktu hafif yapan yağmur dahada bastırmıştı korkunç bir ormandı hav karanlıktı korkuyordum anlık korkuyla Gururun elinden sımsıkı tuttum "Gurur nolur bişey söyle çok korkunç burası"
Durdu.
Etrafa bakındı sonra bana baktı gelen kurt seslerini hissedebiliyordum "auu" diye bir ses duyduğumda dahada gerildim buraya gelmemelerini umuyordum seslerin yaklaştığını hisettiğimde Gurura sımsıkı sarıldım bedenimi ona sakladım korkumdandı yoksa Gurura böyle sarılamazdım Gururda kollarını bana doladı o hiç korkmuyordu ama ben deli gibi korkuyordum onun okyanus kokusuna sığındım gerçekten ferah bir okyanus gibiydi yağmur gibide kokuyordu aslında.
çok güzel kokuyordu saatlerce koklayabilirdim bu düşünceleri bir kenara atıp "neden buradayız neden konuşmuyorsun Gurur"
"Korkma kafa dinlemek için"
Ne alakaydı şimdi anlamamıştım ama bedeninden ayrılamıyordum kaslı kollarını bana dolamış bedenin yanında bedenim minik kalmıştı dahada sokuldum içine .aklım korku diyordu kalbim başka şeyler onun rahatlığını görünce boşvermeye çalıştım hemen geir doğruldum "pardon" dedim
Gözlerini kısmış bana bakıyordu "Suay" bense kafamı kaldırmış gözlerine bakıyorsum sorusunu bekliyormuş gibi bişey demedi öylece baktı kafasını sağa eğdi gözlerinde anlam vardı.
"Gurur gidelim artık" gözlerinden sıyrılıp geldiğimiz yöne doğru koşuyordum ki bileğimden kavradı "bekle" dedi tek kolunu belime koydu ve hızla bedenimi kendine çekti kalbim hızla çarpıyor nefesim kesiliyordu aramızda 1 cm bile yoktu birkaç saniye bakıştıktan sonra dudaklarıma kaydı bakışları ve tekrar gözlerimi buldu birşey yapacak gibiydi ama yapamıyordu sanki.
Nefes nefeseydi sımsıkı tuttuğu kol daha gevşekti ifadem bocalamıştı hızla ayrıldım kollarından
"Suay ben..."
Birkaç dakika bekledi
"Gitme diye özür dilerim"
Göz devirdim çünki başka yapabileceğim hiçbirşey toktu içten içe heyecanlansamda dışa vurmamaya çalışıyordum. Hata yapmış gibi hissetmesinide istemiyordum "Saçmaladın Gurur gel gidelim"
diyip elimden sımsıkı kavradım ve koşarak düğün yerine tekrar gittik yol boyunca hiç konuşmamamıştı gerçekten aşırı garip bir adamdı.
düğün bitti.
biz sadece izledik.
⭒