BÖLÜM 23

Aysel, çay bahçesinde yaşadığı talihsiz olaydan sonra ağlayarak evine geldi. Kimseye bir şey demeden odasına çekildi.
‘Kızım, ne oldu?’ dedi annesi.
‘Bir şey yok anne’ dedi Aysel, ağlamaklı bir ifade ile.
‘Kızım, nasıl bir şey yok ki eve ağlayarak geldin?’
‘Ne olur anne, rahat bırak beni'
‘Tamam, kızım kendine gel sonra konuşuruz'
Aysel, bir saat kadar kendini odasına kapadıktan sonra çıkabildi. Çıktıktan sonra da başından geçen her şeyi anlattı.
Annesi, kızına dinledikten sonra:
‘Ah Elif ah! Hiç vazgeçmeyeceksin değil mi?’ dedi kendi kendine.
‘Elif kim anne?’ dedi Aysel.
‘Hiçç, adını anmak istemediğim birisi’
‘Anne, nasıl adını anmak istemiyorsun ki gözlerin parıldıyor'
‘Kızım, ne olur sorma?’
‘Anne, ben sana her şeyimi anlatıyor, rahatlıyorum. Sende anlat ki rahatlayabilesin'
‘Kızım, anlatmasına anlatırım ama bu seni üzebilir'
‘Ne olur anlat anne?’
‘Senin bir teyzen var demiştin ya. İşte sana o kötü sözleri söyleyen senin teyzen'
‘Nee, teyzem mi, ama nasıl olur?’
‘Evet, teyzen' dedi annesi.
‘Öyleyse Galip benim teyzemin oğlu'
‘Evet’
‘Galip'in bu durumdan haberi var mı?’
‘Evet, var’
‘Öyleyse bana neden demedi?’
‘Annesinden çekindiği için söyleyememiş, ama işin aslını tam olarak bilemiyorum' dedikten sonra kızına ‘Asıl söylemek istediğim bunlar değil'
‘Ne demek istiyorsun açık konuş'
‘Kızım, senin çalıştığın iş yerinin sahibi teyzen yani Galip'
‘Ama nasıl olur' dedi Aysel, şaşkınlıkla ‘Oysaki bana orada çalıştığını söylemişti'
‘Seni ve çocuklarını annesine karşı koruyabilmek için söylemiş'
‘Öyleyse kapının önüne iş ilanını bırakan da oydu’
‘Evet, kızım oymuş'
‘Bütün bunları nereden biliyorsun anne?’
‘Benimle tanışmaya getirdiğin o gün söylemişti'
Öğrendiği gerçekler onda şok etkisi meydana getirmişti.
‘Anne, duyduklarıma inanamıyorum' dedi Aysel. Ardından da annesine ‘Gidip bunları birde Galip’ten dinlemek istiyorum' dedi ve evden ayrılarak iş yerine gitti.
İş yerine geldiğinde Galip oradaydı ve sekreteriyle konuşuyordu. Onların konuştuğunu görünce orada olduğunu gösterebilmek için hafifçe öksürdü. Ardından da Galip'e:
‘Galip, seninle bir dakika konuşabilir miyiz?’
Galip, onu odasının önünde görünce hem şaşırmış hem de sevinmişti.
‘Aysel, senin ne işin var burada’ dedi şaşkınlıkla.
‘Her şeyi öğrendim' dedi Aysel ‘Ama birde senin ağzından duymak isterim’
‘Mademki her şeyi öğrendin, o zaman odama geçelim de orada konuşalım'
İçeriye geçip gizlice konuştuklarını zannediyorlardı ama yanılıyorlardı. Onları kapının önünde dinleyen birileri vardı. O Galip'in sekreterinden başkası değildi.
Sekreteri onun konuşmalarını, odasına kimin girip çıktığını vakit kaybetmeden Elif Hanıma aktarıyordu. Bu seferde öyle olmuş aralarındaki konuşmayı Elif Hanıma aktarmıştı.
Elif Hanım, sekreterin söylediklerini duyunca sinirden dişlerini öyle sıkmıştı ki neredeyse dişleri kırılacaktı.
‘Nihayet buldum seni özlem' dedi kendi kendine ‘Yıllardır intikam alabilmek için aradım durdum seni. Sonunda kendi ayaklarınla düştün avucuma' dedikten sonra Mahir’e telefon açtı ve kızı kaçırmasını söyledi.
****
Operasyonun başında Emniyet müdürü Serdar Canpolat vardı. Onun yanında polis müfettişi Lütfü Arıkan vardı. Komiser Murat ve ekibi ise sol taraftan destek verecekti. Bununla beraber eş zamanlı olarak diğer baronlara da operasyon yapılacaktı.
Operasyon yapılmadan evvel tüm mal varlığına ihtiyati tedbir kararı konulmuştu.
Elif Çil ve diğer baronlara sorunsuz bir şekilde operasyon yapılmış bütün baronlar ele geçirilmişti, biri hariç.
Elif Hanım, Mahir ile buluştuğu o gün operasyon yapılacağını öğrenmiş çoktan sırra kadem basmıştı. Bu arada giderken Aysel ve çocuklarını da kaçırmıştı.
Aysel'in annesi Özlem Hanım, kızı ve torunları eve gelmeyince endişeyle Galip'e telefon açtı. Galip o sıra holding de polislerle ilgileniyordu. Müfettişler bile oradaydı ve bütün her şeyi soruşturuyorlardı.
‘Oğlum, Aysel ve torunlarım eve gelmedi’ dedi ağlayarak.
‘Teyze, dur hemen telaşlanma. Neredeyse çıkar gelirler' dedi Galip.
‘Oğlum, hiç böyle yapmazlardı’
‘Teyze, şu an burası da çok karışık. O yüzden sonra konuşsak'
‘Ne oldu oğlum? Bir sıkıntı mı var?’
‘Teyze, hep annemin yüzünden oldu her şey'
‘Yine ne yaptı ki başınızı derde soktu’
‘Teyze, annem büyük bir mafya lideriymiş. O yüzden bütün mal varlığımıza ihtiyati tedbir kararı konuldu. Müfettişlerde inceleme yapıyor. Polislerde hiç kimseyi içeriye sokmuyor’
‘Geçmiş olsun oğlum, Aysel'den bir haber alırsan bana haber ver'
‘Tamam, teyze’
****
‘Teyze, bunları bize niçin yapıyorsun?’ dedi Aysel, çocuklarına sarılarak'
‘Bakıyorum, bana teyze diyorsun, ama…’ dedi Elif Hanım, pis pis gülerek.
‘Evet, biliyorum’ dedi Aysel ‘Senin ne kadar aşağılık biri olduğunu da biliyorum'
‘Şişşt, bir insan annesine aşağılık birisin diyebilir mi?’
‘Ne annesi, sen neden bahsediyorsun?’ dedi Aysel.
Elif Hanım, Aysel'e iyice yaklaşarak:
‘Ne demek istediğim gayet açık'
‘Olamaz, olamaz sen benim annem olamazsın’ dedi Aysel.
‘Evet, ben senin annenim. O yıllarca anne dediğin kardeşim seni benden kaçırdı. Sırf intikam almak için. Neden intikam almak istedi biliyor musun?’ dedi Elif Hanım.
‘Hayır, hayır hiç bir şey duymak istemiyorum' dedi Aysel. O sırada çocukları da annesine sarılmış bizi ananemize götür diyorlardı.
‘Şunlara bakın, asıl bana anneanne demeleri gerekirken o istenmeyen kardeşime diyorlar'
‘İstesen de istemesen de bunları öğrenmek zorundasın' dedi Elif Hanım 'Annem ve babam kardeşimi asla istemediler. Çünkü o asi, yerinde durmayan daha fazlasını isteyen biriydi. Bu yüzden de annem ve babam onu asla istemediler'
‘Hayır, hayır annem öyle bir insan değil’ dedi Aysel, ellerini yere koyarak.
‘Ona anne deme. O senin annen değil' dedi Elif Hanım, duvara yumruğunu vurarak. Böyle davranırken bir taraftan da ağlıyordu.
‘Mademki ben senin kızınım o zaman neden bana sahip çıkmadın'