BÖLÜM 13

‘Dur daha bitmedi' dedi Emniyet müdürü Serdar Canpolat ‘Kocası öldükten sonra kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış. Kızı büyüyüp evlenme çağına gelince sevdiği bir adamla evlendirmiş. Onu evlendirdikten sonra tam sıkıntılar bitti diye düşünürken tıpkı kocası gibi damadı da şüpheli bir şekilde ölmüş. Kızının kocası öldükten sonra kocasının ailesi oğlumuz senin yüzünden öldü diyerek onu ve çocuklarını kapının koymuş. Kızı da bundan dolayı annesinin evine sığınmak zorunda kalmış. Durumları çok kötü olduğundan kızı yani Aysel çalışmak zorunda kalmış. Fakat talihsizlik burada da kendini göstermiş ve kız girdiği her işten çıkmak zorunda kalmış. En son ise Elif Çil’in oğlunun yanında iş bulup çalışmaya başlamış’
‘Şu işe bak' dedi Murat Komiser ‘döndü dolaştı yine kendi iş yerinde çalışmaya başladı hem da teyzesinin oğluyla çalıştığını bilmeden’
‘Aynen öyle' dedi Emniyet müdürü Serdar Canpolat.
‘Müdürüm' dedi Murat Komiser ‘Elif Çil, Aysel’in kardeşinin kızı olduğunu biliyor mu?’
‘Hayır, bilmiyor' dedi Emniyet müdürü Serdar Canpolat ‘bilse, hem onu hem de kardeşini gözünü kırpmadan ortadan kaldırır’
‘Peki, oğlu bu durumu biliyor mu?'
‘Bu konuda net bir bilgim yok, ama öyle zannediyorum ki oğlu bu durumu biliyor. Zaten Aysel’in işe girmesine sebep olan da kendisi'
‘Müdürüm, Aysel ve ailesini Elif Çil'in hışmından korumak için polis koruması tahsis edecek miyiz?’
‘Tabii ki tahsis edeceğiz. Yalnız bunu yaparken de onlara hissettirmeden yapacağız'
********
Aysel, girdiği bu işte çalışkanlığı ve akıllılığı sayesinde göze girmiş herkesin takdirini toplamayı başarmıştı. Bu arada Galip'le de arkadaşlığını ilerletmiş bu arkadaşlık aşka dönüşmüştü.
‘Anne’ dedi Aysel ‘kocamdan sonra hiç kimseyi sevebileceğimi zannetmiyordum, ta ki girdiğim işte Galip’le karşılaşana kadar. Hatta onu ölen kocamı sevdiğimden daha fazla seviyorum’
‘Kızım’ dedi annesi ‘senin adına sevindim. Yalnız kendine çok dikkat et. Zira sende biliyorsun ki insanlara hiç güvenilmiyor'
‘Haklısın anne, fakat o diğerlerinden çok farklı'
‘Madem öyle diyorsun, onu birde ben tanıyayım, öyle karar vereyim'
‘Benim güzel annem' dedi Aysel, annesinin yanaklarından makas alarak ‘onunla konuşur müsait bir zamanda da tanışmaya getiririm’
Ertesi gün işe gittiğinde Galip'i bulup annesiyle aralarında olan konuşmayı aktardı.
Onu dinleyen Galip:
‘Tabiî ki, annenle tanışmayı bende isterim. Yalnız bu sıralar biraz işlerim var. Onu halledeyim öyle gideriz annenle tanışmaya'
Onun sözlerinden sonra Aysel'in yüzü gülmüş, onu annesiyle tanıştırma zamanının gelmesini beklemeye başlamıştı.
Galip, işlerini hallederken kâhya Remzi Efendi gelmiş onu izliyordu.
‘Ne oldu Remzi amca, niçin öyle bakıyorsun?’
‘Hiiç' dedi Remzi Efendi ‘öylesine bakıyorum’
Galip, onun hiiç demesinden sonra başını evraklardan kaldırarak.
‘Ne hiçi Remzi amca. Sen boşuna öyle bakmazsın'
‘Evlat, onunla karşılaştıktan sonra yüzün gülmeye başladı. Hatta daha aktif, daha neşeli olmaya başladın'
‘Remzi amca, biliyor musun bugün Aysel'le karşılaştım. O her zamankinden daha güzel ve içtendi. Ayrıca beni annesiyle tanıştırmak istediğini söyledi, ama benim bu konuda çekincelerim var'
‘Ne çekinceleri evlat, söyle de bizde bilelim. Bakarsın bizim de bir faydamız olur’
‘Amca biliyor musun, onun annesi benim öz teyzem ve o bu durumu bilmiyor. İşte bundan dolayı çekincelerim var'
‘Evlat' dedi Remzi Efendi ‘Aysel Hanım, tüm gerçekleri bir gün öğrenecek, ha bugün ha yarın. O yüzden şimdiden yüzleşmen senin için daha hayırlı olacaktır'
‘Haklı diyorsun, ama ben onlardan değil, annemden çekiniyorum. Onlar ortaya çıkarsa annem ne beni ne de onları rahat bırakır. Baksana şimdiden peşime birilerini takmış bile'
‘Evlat, ne olursa olsun onların peşini bırakma. Çünkü onlar şimdiye kadar hep mağdur olmuşlar’
‘Haklısın amca, zaten onların peşini bırakmaya hiç niyetim yok. Olsaydı zaten Aysel’i işe aldırmazdım'
‘Hah şöyle evlat! Şimdi kalk ve Aysel'e yarın geleceğini söyle. Annen konusunda da merak etme. Ben onu bir şekilde oyalarım'