8.Bölüm

Pelin
Ani bir cesaretle Yalın’ın odasının önüne gelmiştim. Adım atarken bile zorlanıyor, ayaklarım birbirine dolanıyordu. Kapıyı yavaşça araladım; içerisi loştu ve Yalın yatağında derin bir uykudaydı. Yanına kadar sokulup yatağın kenarına oturdum. Omzundan hafifçe dürterek, "Yalın..." diye fısıldadım.Gözlerini açmadı. Bu kez kulağına biraz daha yaklaşıp nefesimi tenine bırakarak tekrar seslenddim: "Yalın..."Hafifçe kımıldandı, ardından gözlerini araladı. Suratlarımız birbirine o kadar yakındı ki nefesi yüzüme çarpıyordu. Gözlerini birkaç kez kırpıştırdı, şaşkınca yüzüme baktı. "Hassiktir... Yine mi rüya görüyorum? Bunlar da çok gerçekçi olmaya başladı ya," diye mırıldandı kendi kendine.Hafifçe gülümsedim. "Ben gerçeğim," dedim fısıltıyla.Hâlâ inanmayan gözlerle bakıyordu. "Kesin rüya," diye diretti. Bu hâline dayanamayıp koluna küçük bir cimcik attım. Acıyla irkilince rüya olmadığını nihayet anlamıştı. Hemen komodinin üzerindeki saate baktı, vakit epey geçti. "Sen bu saatte benim odamda..." derken duraksadı. Üzerimden yayılan alkol kokusunu almıştı. Gözlerini kısıp, "Sarhoşsun sen," dedi."Evet, bu saatte senin odandayım," diyerek sorusunu geçiştirdim.Yalın, yatağın yanındaki loş lambayı açtı. Oda sarı, sıcak bir ışıkla aydınlanırken gözlerimi gözlerinden ayırmadım. "Yalın, bugün neden başkasına 'aşkım' deme dedin bana?" diye sordum, içimdeki tüm cesareti toplayarak.Bakışlarını aniden kaçırdı, yapmacık bir şekilde esnedi. "Öyle... Ağzımdan kaçtı işte," diye geçiştirici bir cevap verdi."Tamam o zaman, başkasına da derim. Sevgili de yaparım kendime," dedim sinirle.Bu sözüm üzerine bakışları anında sertleşti, gözlerimin içine öfkeyle baktı. "Yapamazsın," dedi net bir sesle."Yaparım.""Yapamazsın dedim, Pelin.""Tamam, yapamam..." dedim sesimi biraz yumuşatarak. "Şimdi gerçek sebebini söyle. Neden yapamam?"Duraksadı, bir an ne diyeceğini bilemeyerek düşündü. Sonra konuyu değiştirmek ister gibi, "Çünkü senin bünyen alışkın değil," dedi. "Ne kadar içtin sen? Bilmiyorum.""Çok içtim," dedim dürüstçe.Elini kaldırdı, parmaklarıyla zafer işareti yaptı. "Bu kaç?" diye sordu."Özgürlük işareti," dedim çocuksu bir inatla."Ha, tamam. Senin bünyen hassastır, yarın bunların hiçbirini hatırlamazsın zaten," diyerek güldü."Ya konu bu mu? Söyle artık şunu!" diye üsteledim.Yalın aniden bana doğru yaklaştı. Yüzüme düşen bir tutam saçı parmaklarının ucuyla şefkatle kulağımın arkasına itti. O an kalbimin göğüs kafesimi delip çıkacağını sandım, o kadar hızlı atıyordu ki... Derin bir iç çekti. "Kızım... Ben senden hoşlanıyorum. Aşığım sana."O kelimeler dudaklarından döküldüğü an içimde bir şeyler koptu. Daha fazla dayanamadım ve aniden dudaklarına yapıştım. Yalın şaşkınlıkla geri çekildi. "Sarhoşsun," diye mırıldandı, kendini tutmaya çalışarak.Onun bu geri çekilişi içimdeki tüm duyguları darmadağın etti. Bir anda gözlerimden yaşlar boşalmaya başladı. "Sen beni sevmiyorsun... Yalan söylüyorsun," diye ağlamaya başladım. Kafam allak bullaktı, ne düşündüğümü bilmeden saçmalıyordum. Bünyem gerçekten hassastı ve alkol mantığımı tamamen devre dışı bırakmıştı.Beni böyle ağlarken görünce Yalın’ın da gardı düştü. Bu kez o bana doğru yaklaştı ve hiç beklemediğim bir anda beni öptü. Dudakları dudaklarımı bulduğunda zaman durdu sanki. Alt dudağımı hafifçe emmeye başladığında, ben de onun üst dudağını çekiştirerek karşılık verdim. Birbirimizin dudaklarını yavaşça, keşfeder gibi öpüyorduk. Yalın o kadar nazik, o kadar dikkatli hareket ediyordu ki...İçimdeki yoğun hislerin etkisiyle aniden dudaklarını ısırdım. Bu küçük hamlemle birlikte öpüşmemiz bir anda yön değiştirdi; daha tutkulu, daha sert bir hal aldı. Kalbim patlayacak gibiydi. Yalın üzerime doğru eğildi, dengemi kaybedince başım yatağın yumuşak yastığına düştü. Eliyle çenemi kavramış, beni büyülenmiş gibi öpmeye devam ediyordu.Sonra aniden, sanki başına kaynar sular dökülmüş gibi durdu. Aklı başına gelmişti. Hızla üzerimden çekildi. "Kesinlikle rüya değilmiş... Rüyamda bile bu kadar gerçekçi değildi," diye mırıldandı nefes nefese. Ardından yüzünde buruk bir gülümseme belirdi. "Ve ne yazık ki sen yarın bunları hatırlamayacaksın. Yine benden kaçan, utangaç o kıza dönüşeceksin."Ben hâlâ az önceki o büyülü öpücüğün etkisindeydim, dudaklarım alev alev yanıyordu. Gitmem gerektiğini düşündüm; alkollü olsam bile içimi müthiş bir utanç kaplamıştı, yüzümün kızardığını hissedebiliyordum. "Ben... artık gideyim," dedim toparlanmaya çalışarak."Burada uyuyabilirsin güzelim," dedi sesi kadife gibi yumuşak bir tonda."Yok, sabah beni senin odanda görmesinler. Ayıp olur," dedim çekinerek."Ben seni uyandıktan sonra taşırım odana," dedi muzipçe.Aslında gitme çabam tamamen utancımdandı ama onun yanında kalma isteğim çok daha ağır basıyordu. Gitmedim. Yalın da yanıma uzandı. İlk başta aramızda biraz mesafe vardı ama çok geçmeden bana doğru yaklaştı ve tek bir hamleyle başımı göğsüne yasladı. "Böyle daha rahat," diye fısıldadı.Burnunun saçlarımın arasında dolaştığını hissettim. Derin bir nefes aldı, kokumu içine çekti. Sonra da saçlarıma dudaklarını bastırıp uzunca öptü. Tıpkı onun dediği gibi, sanki muazzam bir rüyanın içindeydim. Ve yine onun dediği gibi, yarın bunları hatırlamamaktan o kadar çok korkuyordum ki, sırf bu yüzden uyumak istemiyordum. Ancak göz kapaklarım alkolün ve huzurun ağırlığına daha fazla dayanamadı. Yalın’ın kalp atışları kulağımda bir ninniye dönüşürken, kendimi derin bir uykuya bıraktım.

Pelin senin yerine ben utandım kızım sen hatırlamazsın tabi sabah 🤦🏼♀️