4.BÖLÜM=AŞKIN BEDELİ

EDWARD CULLEN GÖZÜNDEN
Benim için her zaman forks kasabası aynı olmuştu aynı insanlar Aynı yüzler olmuştu farklılık hiç yoktu ama o gelene kadar
Kapı açıldı ve içeri girdi sarı saçlıları güneşte parlıyordu üstündeki kıyafet onun saçlarına uymuş bir kombindi ilk reflekstim onun zihini okumak oldu ama zihnini tamamen boştu bu garipti herkesin bir düşüncesi vardı ama onun yoktu
Onu daha dikkatli inceledim Normal görünüyordu ama his normal değildi garipti bu beni rahatsız etti gerçekten insana benziyordu yada başka bir şey miydi? Sonra onu tekrar gördüm bu kez kantinde
Jessica’nın yanında onunla birlikte gülüyordu onu ilk defa ve son kez bu kadar mutlu görmüştüm masaya oturduğu zaman göz göze geldik zaman yavaşlandı benim için o an garip bir duygu bastırdı ama o duygunun gerçek olması beni korkutuyordu
Ona bakmaya devam ettim orda bana bakıyordu sonra gözlerini yere indirdi ve bana bakmayı kesti sonra ders zili çaldı ve eşyalarını alıp gitti bende masada kalktım ve biyoloji sınıfına gittim kendi yerime oturduğum zaman
Kapı açıldı ve içeri girdi etrafa bakındı boş yer var mı diye ama her yer doluydu tek benim yanım boştu yanıma geldi ve Yavaşça oturdu ona bakmamak için başka bir tarafa baktım sonra bir ses geldi “Merhaba biz tanışmadık ben nera” dedi yanımdaki kız
O zaman onun adını öğrenmiş oldum adı neraydı ona cevap vermem lazımdı ama vermekte istemiyordum ama sonra cevap verdim “bende Edward” dedim nera bana döndü ona bakarak “Buraya yeni geldin değil mi?” diye sordum nera bana baktı “Evet buraya yeni taşındım” dedi
Ona bakmaya devam ettim demek forks kasabasına gelen yabancı bir kızdı ha tam bana bir şey söylecekken hocanın sesi geldi “Şuan lambalarınızda soğan kökü hücreleri var, onları mitoz bölünmenin saflarına ayırmanızı ve etiketlendirmemizi istiyorum” dedi hoca
Yanımdaki mikroskopu ona ittim “Önce hanımlar” dedim normalde kimseye böyle bir nazik olmamıştım herkese sert ve konuşmuyordum ama nera farklıydı o ise bana mikroskopu geri itterek “Hayır gerçekten önce sen bak” dedi vay be paylaşmayı seviyordu demek ki?
Ona hiç bir şey demeden mikroskopu ona geri ittim nera gözünü mikroskopa koyarak “Profaz” dedi sonra mikroskoptan kafasını kaldırdı ben ise mikroskopa bakarak profazı gördüm ve başımı kaldırıp “Doğru profaz” dedim
Gerçekten Zeki bir kıza benziyordu çalışkan gibi duruyordu deftere not aldım sonra mikroskopa başka bir lamba takarak ona doğru ittim nera mikroskopa bakarak “Anafaz “ dedim ve ona doğru mikroskopu itti bende baktım
Sonra başımı kaldırak “Doğru anafaz” dedi gerçekten bir insanla bu kadar konuşmuyordum ailem hariç sonra öbür lambayı taktım ve baktım “Metafaz” dedim sonra cümleme devam ettim “Bakmak ister misin?” diye sordum
Nera gözlerim içine bakarak “Sana inanıyorum” dedi ilk defa biri bana inanmıyor muydu yoksa benim kulaklarım yanlış mı duruyordu sonra ona bakarak “Umarım buraya alışırsın” dedim nera bana bakarak “Neden öyle dedin ki?” diye sordu ona vampirleri ve kurt adamları anlatsam bana inanmazdı bende yalan söylemeyi şeçtim “Boş ver” dedim
Ve sınıftan çıktım kendimi koridora attım zaman eşyalarımı dolaba bıraktım ve bana bakan celesteyi gördüm aslında hesaplaşman gereken bir vardı celesteni kolunda tutarak dışarı çıkardım arkamızdan rosalie peşimize takıldı
Celesteyi iterek “Nasıl bunu yapabildin ailemize” dedim sert bir ses tonuyla celeste ise hafifçe gülerek “bu benim hayatım benim kararlarım Edward” dedi ona sertçe bakmaya devam ettim rosalie araya girerek “KESİN BUNU” diye bağırdı
Ben ise onu dinlemeden “Sen bize yalan söylendin bunu esme ve carlise öğrenecek” dedim sırada gözlerim nerayı gördü elinde bir kitap vardı bizi bakıyordu galiba kavga ettiniz anlamış olmalıydı ona bakmadan celeste ile tartıştımaya devam ettim
O sırada son dersim zili çaldı nera kitabını kapattı ve okula girdi ben ise son kez celesteye bakıp okula geri girdim son dersim matematikti matematik sınıfına girdiğim zaman emmett, Alice ve Jasper otuyordu onların önüne oturdum ama aklım derste değil başka bir yerlerdi
Sanki başka bir kişiye gitmişti ama benim bir sevgilim vardı onunla çok mutluydum okul bittikten sonra rosalie kullandığı arabaya bindim arka koltukta Alice ve Jasper otuyordu emmett ve celeste ise öbür arabada otuyordu
Araba eve doğru gitmeye başladı camından dışarı baktığım zaman nerayı yürürken gördüm ona Sadece bir kaç dakika baktım sonra camdan bakmayı kestim o sırada rosalie sesi geldi “Yarın parti varmış” dedi rosalie “Yani” dedim rosalie hemen cevap verdi “Gidelim bence değişiklik olur” dedi
Emmett rosalie katılarak “Bence’de gidelim” dedi “İyi o zaman gideriz” dedim camından dışarı geri bakmaya başladım acaba yarın ki partiye nera’da gelecek miydi?
Yarın olduğu zaman okula girdim nera daha gelmemişti sanırım gözlerin nedenmiş bir şekilde onu aradı sonra biyoloji sınıfına gittim ve yerime oturdum çantamdan bir defter ve kalem çıkardım sonra kafamı kaldırdığım zaman nera ile göz göze geldik
Üstündeki çiçekli crop ve şort onu şık gösteriyordu yanıma geldi ve oturdu sonra bana bakarak “Günaydın” dedi ona bakarak “Günaydın” dedim nera defterini açtı neraya baktım kesinlikle benim onunla konuşmamı bekliyordu
Cesaretimi toplayıp “Okula alışmış gibisin” dedim nera bir süre sadece bana baktı sonra hafifçe gülümsedi “Evet alıştım gibi” dedi sonra yüzümde bir gülümseme oluştu ilk defa nera benim güldüğümü görmüştü garip bir şekilde kalp atışları hızlanmıştı onun bu duygusu garip gelmişti
Sonra hoca geldi ve ders başladı nera dersi dinliyordu her şeyi not alıyordu ben sadece ona bakıyordum nera galiba bunu anlamıştı sonra teneffüs zili çaldı eşyalarımı toplarken “Umarım iyi arkadaş oluruz,” dedim Yalan Arkadaşlık istemiyordum Uzaklık istiyordum ama içimdeki bir şey buna izin vermiyordu
Sınıftan çıktım ve ilk kez şunu kabul ettim bu kız her şeyi değiştirecekti kantine indim ve öbür cullen ailesinin oturduğu masaya oturdum sonra nera geldi Jessica ve Angelina yanına gitti onlara bir şeyler konuşmaya başladı parti hakkında Jessica ve Angelina onu partiye gelmesi için ikna ediyor gibiydi
Sonra neranın gözleri bizim masaya kaydı herkes ona baktı bende baktım celeste korkmuş olmalıydı sonra kantine Bella girdiğini gördüm kahverengi şaçları ve gözleri ile bana baktı ve yanıma geldi nera hala bana bakıyordu bellanın sevgilim olduğunu kesin öğrenmişti bu daha iyiydi benden uzak dururdu işte
Nera yemek almaya gitti zaman onun peşinden emmett gittiğini gördüm bu gerçekten garipti emmett ve nera bir şeyler konuştu sonra emmett neranın elinden tepsiyi aldı ve bizim masaya doğru yürümeye başladı o zaman kafama denk geldi emmett nerayı bizim masaya oturması için davet etmişti
Emmett masaya geldiği zaman neranın tepsini masaya koydu celeste hemen gözlerini devirip lafa girdi “Bu kız neden bizim masamızda?” diye sordu emmett elini neranın omuzuna koydu ve cevap verdi “Katılsa ne olur?” dedi emmett
Nera hemen emmett elini itti ve “Ben başka bir yerde oturacağım” dedi ve tepsiyi alıp gitti hepimiz onun arkasından baktık cesur kızdı bu kabul edilebilirdi ama beni hala ilgilendirmiyordu çünkü umurumda değildi
Aradan saatler geçti Parti alanına girdiğim anda sesler yükseldi müzik sesleri kulak kabartıyacak kadar büyüktü etrafa bakarken onu gördüm nera Kırmızı elbisesi ile kalabalıkta tek duruyordu ama yalnız görünmesi en tehlikeli şeydi Çünkü yalnız insanlar daha kolay hedef oluyor
Onu izlemek istemiyordum ama her sefer gözlerim ona gidiyordu sonra neranın yanına başka biri geldi o geleni kesinlikle tanıyordum kendisi jacob black neranın yanına oturdu bir şeyler hakkında sohbet etmeye başladılar gözlerim ikisine kaydı bu kadar ne konuşuyorlardı ki?
Sonra Jacob gülüyordu nera da gülümsedi İçimde bir şey sertleşti Bu his tanıdık değildi Kıskançlık Bunu kabul etmek istemedim Ama gerçekti Gözlerimi kaçırdım ama kulaklarım oradaydı
Onun kalp ritmi değişmişti. Daha sakindi bu beni baya rahatsız etmişti nera gözleri kaldırıp benim yüzüme baktı galiba orda bir şeyler fark etmişti aradan bir süre geçti nera ayağa kalktı ve dışarı çıktı o an içimi bir korku saydı kesin bir şey olacaktı
Onun peşinden çıktım sesleri takip ettim nerayı bir vampir köşeye sıkıştırmıştı nera kaçmaya çalışıyordu vampir aç ve tehlikeliydi bir saniye bile düşünmedim vampiri ittim vampir duvara çarptı hırladı ama ben daha hızlı olduğum için vampiri ondan uzaklaştım
Nera ormana doğru koştuğunu gördüm ve onun peşinden gitmeye karar verdim sonra pat diye bir ses geldi kan kokusu burnuma geldi kan kokusunu takip ettiğim zaman nera yerde hareketsiz bir şekilde yatıyordu onun hemen yanına gittim nefesi vardı ama zayıftı onun kucağıma aldım
Onu hastaneye getirdim nerayı normal odaya aldırlar odaya girdim nera yatakta huzurlu bir şekilde uyuyordu koltuğa oturdum onun uyanmasını bekledim sonra nera gözlerini açtı yatakta doğruldu zaman beni gördü bana baktı zaman gözlerim farklı bir hissettim
Ona karşı farklı bir his nera bana bakarak “Ben buraya nasıl geldim ve ne oldu?” dedi bir kaç saniye durdum sonra cevap verdim ““Ormanda bayılmışın seni ormanda buldum bende sonra seni buraya getirdim” dedim nera şaşkınca bana bakıyordu kesinlikle onu kultarman onu şaştırmış olmalıydı
“ Peki Bana saldıran şey neydi?” diye sordu nera bir anda ona doğruyu söylemezdim o yüzden yalan söyledim “Sarhoş bir adam sadece kafası iyi değildi” dedim yalan söylerek o anlamıştı sanırım bana öyle bakıyordu sonra neranın tekrar sesi geldi
“Beni nasıl buldun?” diye sordu nera evet mükemmel ona tekrar yalan söylemektim onu takip ettim diyemezdim “Ormanda çığlık sesleri duydum merak edip baktım ve orda yerde yatarken seni gördüm” dedim nera bana baktı yalan söylediğini anlamış olabilirdi ama yüzünde güvenli bir ifade vardı
Bana bakarak gülümsedi sonra nazik bir ses tonuyla “Teşekkür ederim” dedi nera ona sadece bir kaç dakika baktım neden bana bu kadar nazik davranıyordu “Teşekkür erdirecek bir şey yapmadın” dedim onu kırmak istemiyordum
Sonra tekrar neranın sesi geldi “Beni ormanda ölüme terk etmedin beni kurtardın o yüzden sana teşekkür ederim” dedi nera uzakta bana bakıyordu o ne düşünüyor bilmiyordum ama aşkı düşüyorsa bizim aşkımız sadece aşkın bedeliydi yani aşk bize göre değildi

Ona bakarak “o zaman rica ederim” dedi nera lütfen bana aşkı olduğunu söyleme zihini okuyamıyordum ama gözleri öyle diyordu bundan acilen çıkmam lazımdı “Ben artık gitsem iyi olur sana tekrardan geçmiş olsun” dedim nera kafasını salladı
Ben ise hızlı adımlar ile odadan çıktım kendimi hastane koridorlarına attım zaman derin bir nefes aldım yarın okul yoktu biraz kafa dinleyebilirdim yada okula sonraki gün gitmesem daha iyi olurdu
Eve gittiğim zaman bütün aile bana bakıyordu onlara bir şey söylemeden odama gittim ve odaya girdim bu aşk gerçekten aşkın bedeliydi aşk yalandı gerçek değildi
Yarın okula gitmekten vazgeçtim ve okula gitmedim nera Kafamın içinde sadece duyuyordu balkona çıktım yağmur yeni başlamıştı Ve yalnız kalmak istiyordum derken bir ses geldi “Yalnız değilsin” dedi arkamdan gelen sesi tanımamak imkânsızdı emmett cullen
Dönmedim “Gidebilirsin,” dedim Gülerek yanıma geldi “Bunu hiç beceremiyorsun.” Dedi emmett kaşlarımı çattım “Neyi?” diye sordum “İnsanları uzaklaştırmayı” dedi emmett hafifçe bende güldüm
Emmett kolları Korkuluğa yaslandı ve bir anda bunu dedi “Onu seviyorsun değil mi?” diye sordu emmett “Onu sevmiyorum” dedim kesin bir ses tonuyla emmett hafifçe gülerek “Mükemmel yalan” dedi emmett
“Yalan söylemiyorum” dedim “Aynen kesin” dedi emmett elini omzuma koydu “Her zaman bana her şeyi anlatabilirsin dostum” dedi emmett emmett bir kaç daha konuştu sonra emmett gitti balkondan yanlız kaldığım zaman nera geldi aklıma aşk gerçekten bedeldi başka bir şey değildi bizde bir bedeldiniz işte