37.BÖLÜM=EVLİLİK TEKLİFİ

Edward ile yeniden barışmamızın üzerinden aylar geçmişti

.Bu kez her şey farklıydı.Daha güçlüydük.Daha olgunduk

.Ve en önemlisi artık birbirimizden ayrılmamaya kararlıydık

.Bir akşam Edward beni ormanın içindeki eski açıklığa götürdü.İlk kez birlikte yıldızları izlediğimiz yerdi

.Ay ışığı ağaçların arasından süzülüyordu.Hafif bir rüzgâr esiyordu.

Edward’ın elini tutarken gülümsedim

.“Beni buraya neden getirdin?”Edward da gülümsedi.“Bir şey göstermek için.”Merakla etrafa baktım.Tam bir şey söyleyecekken Edward

durdu.Sonra bana döndü.Bir anda yüzündeki ifade değişti.Kalbim hızlandı.Çünkü çok ciddiydi.“Nera…”Sesindeki heyecanı hissedebiliyordum.“

Hayatımda yaptığım en büyük hata senden ayrılmaktı.”Yavaşça bana yaklaştı.“Ama yaptığım en doğru şey de sana geri dönmekti.”

Gözlerim dolmaya başlamıştı.Edward cebine elini attı.Sonra küçük bir kutu çıkardı.Kalbim duracak gibi oldu.“Edward…”Fısıldadım

.Ve bir sonraki saniye diz çöktü.Gözlerim kocaman açıldı.Ormanın içinde sessizlik oluşmuştu.Sadece kalbimin sesi vardı.

Edward kutuyu açtı.İçinde zarif bir yüzük vardı.“Nera Mason…”Sesi titriyordu.“Sen hayatımın en güzel parçasısın.”“

En iyi arkadaşım.”“Sevdiğim kadın.”“Ve geleceğimi birlikte geçirmek istediğim kişi.”Gözleri benim gözlerimden ayrılmıyordu.

“Benimle evlenir misin?”O anda gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı.

Aylar önce beni terk eden adam artık önümde diz çökmüştü.Ve bana sonsuza kadar yanında olmamı teklif ediyordu

.Ellerim titredi.Sonra gülmeye başladım.Ağlarken gülüyordum.“Evet.”Edward’ın gözleri parladı.“

Gerçekten mi?”“Evet!”Bir kez daha söyledim.“Evet, Edward!”Edward ayağa kalktı.Yüzüğü

parmağıma taktı.Sonra beni kollarının arasına aldı.İkimiz

de gülüyorduk.Ve o gece yıldızların altında saatlerce birbirimize sarıldık.

ERTESİ GÜN
Aileme söylemek için eve geldik.Annem mutfakta yemek yapıyordu.Babam gazeteye bakıyordu

.Kapıdan girince annem gülümsedi.“Neden ikiniz de bu kadar heyecanlı görünüyorsunuz?”Edward ve ben birbirimize baktık.

Sonra sol elimi kaldırdım.Yüzük ışıkta parladı.Annem birkaç saniye dondu.

Sonra çığlık attı.“NEEEE?!”Bir anda yanıma koştu.Ellerimi tuttu.“EVLENİYOR MUSUNUZ?!”“Evet!”Annem beni sıkıca sarıldı.Gözleri

dolmuştu.“Benim küçük kızım büyümüş.”O sırada babam ayağa kalktı.Yüzüğü gördü.

Sonra Edward’a baktı.Sonra tekrar yüzüğe baktı.Sessizlik oldu.Tehlikeli bir sessizlik.

Edward bile biraz gerildi.Babam kollarını bağladı.“Bir dakika.”Ben iç çekerek gözlerimi kapattım.Başlıyordu.“Nera kaç yaşında?”

“Baba…”“Hayır, bırak konuşayım.”Edward sakin şekilde bekliyordu.Babam ona baktı.“Sen daha önce kızımın

kalbini kırdın.”Ev sessizleşti.Edward başını eğdi.“Haklısınız.”Babam devam etti.“Onu tekrar üzersen…”Annem hemen araya girdi.

“Mason!”Babam derin nefes aldı.“Tamam tamam.”Sonra Edward’a döndü.“

Güvenmem biraz zaman alacak.”Edward başını salladı.“Anlıyorum.”“Ve bunu hak ettiğimi

biliyorum.”Babam birkaç saniye düşündü.Sonra bana baktı.Gözlerinde sevgi vardı.

“Nera mutlu mu?”Annem gülümsedi.Ben de gülümsedim.“Çok mutluyum.

”Babamın yüzü yumuşadı.Sonunda derin bir nefes verdi.“Tamam.”Bir an sessizlik oldu.

“İznim var.”Annem sevinç çığlığı attı.Ben de koşup babama sarıldım.

Babam gülerek bana sarıldı.“Benim küçük kızım evleniyor.”“Artık küçük değilim.”

“Benim için hâlâ küçüksün.”Hepimiz güldük.Edward’a baktım.O da bana bakıyordu

.Gözlerinde sevgi vardı.Ve ilk kez geleceğimiz gerçekten mümkün görünüyordu.Birlikte.Sonsuza kadar.

Sonra Cullen ailesini söyledik hepsi çok mutlu oldu Alice nedime olacağını söyledi celeste gelinlik bakmama yardım edeceğini söyledi

Rosalie şaçımı yapabileceğini söyledi emmett, Jasper ve carlis Salonu hazırlamaklarını söyledi

Esme’ de onlara takılacağını söyledi hepimiz mutluyduk çünkü yeni bir dünyaya adım atacaktım edward ile çok mutlu bir dünyaya

Ama o dünyada bizi bekleyen şeyler vardı